Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> วันที่ 13

เรื่อง :

วันที่ 13

จู่จู่เมื่อคืนตั่วถังก็มาหาข้า ตั่วถังเป็นเจ้านายเก่าข้า เขาเป็นนักธุรกิจที่ทำธุรกิจแบบข้าราชการ คือทำวันละชาม เช้ากับเย็น
เขาทำโครงการหมู่บ้านจัดสรร ขายคอนโดมิเนียม โดยเขียนโครงการเสนอนายทุน พอนายทุนอนุมัติก็เอาโครงการมาขายลูกค้า ทำกำไรเป็นกอบเป็นกำ
หลายโครงการก็เจ๊งเพราะรับเงินลูกค้าก่อนแล้วไม่ยอมสร้างบ้านให้เขา ข้ามองว่ามันเป็นการหลอกลวงผู้คนโดยอาศัยช่องว่างทางกฎหมาย
สุดท้ายเขาก็เป็นแค่นักธุรกิจจนๆผู้หนึ่ง ที่แต่งตัวดี มีเมียสวย ขับรถหรู ใช้เงินอย่างมือเติบ แต่เป็นหนี้มากกว่าคนทั้งหมู่บ้านรวมกัน เพราะความไฮโซของเมียที่ทำตัวเป็นคนจมไม่ลง ข้าไม่รู้ว่าตอนนี้เขาทำอะไรหลังจากฟองสบู่แตก
ตั่วถังมีน้องชายชื่อ ยี่ถัง สองคนนี้หน้าตาละม้ายคล้ายกันราวกับลางสาดและลองกอง ผู้ที่เพิ่งเคยเห็นผลไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรกก็ยากจะคาดเดาได้
ยี่ถังถังเป็นสามีของฉีม่ง ฉีม่งเป็นสหายข้าสมัยเรียนมัธยมจวบจนกระทั่งปัจจุบัน แต่ครั้งสุดท้ายของมิตรภาพระหว่างเรา นางกลับกลับขายข้าให้กับใครบางคนด้วยการเข้าข้างนางคณิกาผู้หนึ่ง ใส่ร้ายข้าเกี่ยวกับสิ่งผิดกฎหมาย จนข้าต้องหนีหัวซุกหัวซุนเข้าวัด นี่คือส่วนหนึ่งของที่มา ฟังดูเหมือนนิยาย แต่น่าเสียดาย ที่นิยายเรื่องนี้ถูกเขียนด้วยลายมือของชะตากรรม
ฉีม่งเป็นหญิงหม้ายที่สวยที่สุดในสายตาข้า นับตั้งแต่ข้าเคยเห็นสตรีที่ทิ้งสามี หรือถูกสามีทิ้ง
นางมีบุตรคนแรกเมื่อวันเกิดครบรอบ 18ปีของนาง อนิจจา ความสวยงามย่อมมิอาจปกป้องตัวเองจากการล่วงล้ำของอำนาจเงิน บุรุษผู้ไร้วาสนาก็สามารถครอบครองได้แม้ไม่คู่ควร
บิดาของบุตรจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากยี่ถัง ซึ่งในขณะนั้นเขาเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ คู่หู ดูโอกับศิษย์พี่ผู้หน้าเหมือนของเขา
ยี่ถังมีบุคลิก มาดดี เนื้อหอม เฟื่องฟูในทรัพย์สิน และหน้าที่การงาน สมัยที่ พอ. ชาติชาย เป็นนายกรัฐมนตรี ด้วยนโยบายเปลี่ยนสนามรบให้เป็นสนามการค้า ขี่รถฮาร์เล่ย์ เดวิดสันไปจ่ายคลาดเป็นว่าเล่น ด้วยมาดไบค์เกอร์รุ่นเก๋า ตอนนั้นราคาที่ดิน สูงกว่าราคาทองคำ
หลังจากเสียความสาวไม่นานนัก ชีวิตรักก็จำต้องล่มสลาย เพราะปัญหาหญิง ชาย กลายเป็นปัญหาครอบครัว เมื่อ 2คนมีวัยต่างกันยี่ถังแก่กว่าฉีม่งเป็นรอบ แต่กลับทำตัวเหมือนเด็กๆ เป็นคนขี้ตระหนี่ความรู้สึก ชอบคิดเล็กคิดน้อย งอแง เอาใจยาก และหึงภรรยาตัวเองราวกับคนวิตกจริตว่า ภรรยาคนสวยจะแอบไปมีอะไรกับชายหนุ่ม ขณะที่ฉีม่งกลับเป็นคนให้โอกาสกับทุกคน ไม่ถือตัว ชอบคบบุรุษเป็นสหาย ทำตัวกร้านโลกเกินวัย มีความทะเยอทะยานสูงราวกับสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสำนักง๊อไบ๊ ที่สำคัญ นางฉลาดเป็นกรด
หลังจากแยกทางกับยี่ถังไม่นาน ฉีม่งก็คบบุรุษมากหน้าหลายตา และไม่มีอะไรมากไปกว่าเขาเหล่านั้นต้องมีทรัพย์สินมากพอที่จะเลี้ยงดูนางและบุตรได้อย่างสุขสบาย
สตรีเช่นนาง ความรูปงามของบุรุษเป็นสิ่งที่กินไม่ได้ ความรักเป็นเรื่องน่าหัวร่อประการหนึ่งถ้าต้องกัดก้อนเกลือกินกับบุรุษหนุ่มหน้าตาดี ที่ยากจนบัดซบ
เสียทองเท่าหัว ยอมเสียผัวดีกว่า คือสุภาษิตที่นางยึดถือมาชั่วชีวิต คนที่จะเข้าถึงนางได้พาวเว่อร์ต้องถึง ถ้ามีตัวเลขในบัญชีธนาคารต่ำกว่า 7หลัก ก็ได้แค่คุยโทรศัพท์กับนาง ฟังนางยวนยั่วเล่น เพื่อให้ท่านหาเงินมาปรนเปรอนางให้ได้ ยี่ถังจึงไม่ใช่สามีคนสุดท้าย ของสตรีผู้นี้
ข้ากับนางคบหากันมาหลายสิบปีตั้งแต่สมัยที่ยังเรียนหนังสือด้วยกัน เคยแม้กระทั่งนอนด้วยกันแต่ไม่ได้มีอะไรกัน ไม่ใช่เพราะข้าไร้น้ำยาแต่หญิงสาวบางคนสวรรค์มอบแค่ความสวยให้นางเท่านั้น แต่มิได้มอบแรงดึงดูดทางเพศให้แม้แต่ 1มิลลิกาม นางจึงเป็นผู้หญิงสวยที่ไร้แรงดึงดูดทางเพศอย่างสิ้นเชิง! ผู้เคยมีประสบกามทุกคนต่างเข้าใจคำกล่าวของข้าดี
เราทั้งคู่เป็นสหายรักกัน สหายรัก มิใช่ สหาย! สหายคือสหาย แต่สหายรักมีความรู้สึกที่นอกเหนือไปกว่านั้น
เราเป็นสหายรักกันที่เคยทำอะไรด้วยกันหลายอย่างในชีวิต ซึ่งมีแต่เราสองคนเท่านั้นที่รู้ มารดาของนาง รักและเมตตาข้าเหมือนบุตรชายผู้หนึ่ง
ในชีวิตข้ามีสหายรักแค่สองคน หนึ่งคนเป็นบุรุษ หนึ่งคนเป็นสตรี นางเป็นหนึ่งในนั้น
แต่เมื่อชะตากรรมเล่นตลกกับข้า มันก็พานางไปรู้จักกับนางคณิกาผู้หนึ่ง ช่วงเวลาไม่ถึง 3วันทั้งคู่ก็ขายข้าให้กับเดียรัจฉานผู้หนึ่งอย่างบัดซบ เรื่องที่ไม่น่าเกิดจึงต้องมาเกิดกับข้า
สิ่งที่ข้าสงสัยก็คือ ทำไมตั่วถังรู้ว่าข้ามาอยู่ที่นี่ เขาไม่ได้สุ่มมาเที่ยว เขาตั้งใจมา ข้าไม่เคยพบเขาหลายปี จู่จู่เขาก็มาหาข้า ระหว่างข้ากับเขาไม่มีอันใดเกี่ยวข้องกัน ข้าไม่เคยรู้จักเขามากไปกว่าอดีตเจ้านายคนหนึ่ง แล้วเขามาที่นี่ทำไม?
เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าข้ามีปัญหาชีวิตอะไร ก่อนหน้านี้เขาไม่รู้ หลังจากนี้เขาก็ไม่รู้ นอกเสียจากว่าเขาจะได้ยินเรื่องราวของข้าจากปากคำของฉีม่งเท่านั้น
ร้านเปิดได้ไม่กี่วัน แต่เขารู้ว่าข้าอยู่ที่นี่ กระทั่งคนที่ไม่เคยหวาดระแวงในชีวิต ยังอดตั้งข้อสงสัยไม่ได้ แล้วคนอย่างข้า ควรอยู่เฉยๆโดยไม่คิดอะไรอย่างนั้นหรือ????
โกโก้ขนเสื้อผ้ามาอยู่ที่ร้านแล้ว ร้านเจ่เจ๊เป็นตึก 3ชั้น ชั้นล่างเป็นแกรนด์รูม ชั้นสองมีห้อง 4ห้อง ใช้เป็นห้องวีไอพีทั้งหมดสำหรับลูกค้าคาราโอเกะ ส่วนชั้นสามจะมี 2ห้อง ห้องหนึ่งเป็นห้องเก็บเสื้อผ้าของข้า อีกห้องหนึ่งเจ่เจ๊ทำเป็นออฟฟิตและใช้เป็นห้องนอนส่วนตัว เวลาเมาแล้วกลับบ้านไม่ได้
โกโก้เอาเสื้อผ้าเก็บที่ห้องของข้า แล้วก็นอนห้องเจ่เจ๊ ส่วนข้าก็นอนโซฟาข้างล่างเฝ้าร้านตามระเบียบ
ช่วงนี้ข้าไม่ค่อยอยากยุ่งกับนางเท่าใดนัก ขึ้นชื่อว่าสตรี ถ้านางไม่ยุ่งกับเราก่อน เราก็ควรอยู่เฉยๆ แต่ถ้าหากเผลอไปตอแยเข้าเมื่อใด คิดกินอิ่ม นอนหลับ เกรงว่าทำได้ไม่ง่ายนัก
สิ่งที่ยากจะศึกษาค้นคว้าที่สุดคงไม่พ้นจิตใจของมนุษย์ โดยเฉพาะหัวใจของสตรี ข้าคงไม่ใช่บุรุษผู้เดียวในโลกที่ไม่เข้าใจความลึกซึ้ง และอำมหิตของสตรี และความจริงก็คงเป็นเช่นนั้น



โดย : เสี่ยวเอ้อ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 31 ม.ค. ปี 2006 [ เวลา 12 : 1 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com