Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> วันที่ 18

เรื่อง :

วันที่ 18

วันนี้มาทำบัตรประชาชนที่เทศบาล เพื่อจะไปเลือกตั้งในวันพรุ่งนี้ ตั้งแต่เกิดมาข้าไม่เคยไปเลือกตั้ง ข้าไม่ชอบการเมือง ไม่ว่าเมืองนี้จะมีนายกชื่ออะไร ชีวิตความเป็นอยู่ของข้าก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง เพราะข้าดำเนินชีวิตของข้าเอง มิใช่นายกเป็นคนดำเนินให้ ต่อให้เมืองนี้มีนายก 2คนชีวิตข้าก็ยังเป็นเช่นนี้ แต่วันนี้ข้าต้องไปทำบัตรเพื่อเลือกตั้งสักครั้ง
คนเราต้องมีครั้งแรก บุรุษสตรี ย่อมต้องมีครั้งแรก สิ่งที่เราไม่เคย เราก็จะเคยจากการกระทำครั้งแรก และนี่เป็นครั้งแรกของข้า
หลายสิ่งเปลี่ยนไปแต่เมืองนี้ยังไม่เคยเปลี่ยนแปลง การเมืองเดิมๆ สส.หน้าเดิม รัฐมนตรีคนเดิม ถ้าไม่เลือกคนนี้ก็ต้องเจอคนนี้ ถ้าเลือกคนนี้ก็ต้องเจอคนนี้ เราหนีคนเหล่านี้ไม่พ้น
ข้าเกิดมาก็เจอพวกเขาอยู่ในสภาวนเวียนอยู่อย่างนี้ ซ้ำไปซ้ำมา ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ซ้ำเก่าซ้ำใหม่ ซ้ำๆซากๆ เปลี่ยนแต่พรรค ไม่เปลี่ยนคน บางพรรคเปลี่ยนแต่คน ไม่เปลี่ยนพรรค หลายยุค หลายสมัย เมืองนี้ก็ยังเป็นเช่นนี้
หลายครั้งที่ข้าตั้งคำถามกับตัวเองว่า “ทำไมเราไม่มีตัวเลือก? นอกจาก ก. ข. ค. แล้ว ไม่มี ง. จ. ฉ. ให้เลือกเลยหรือ? ข้าเห็นการเมืองมาตั้งแต่สมัย เติ้งเสี่ยวหาน จิ๋วแจ๋วเจาะโลก ไปจนถึงชวนผัวเป่าปี่แปดโมง ทุกคนวนเวียนกันแสดงความสามารถในการปกป้องพวกพ้องที่หากินกับภาษีของประชาชนได้เป็นอย่างดี
แน่นอนที่สุด ข้ามิได้เป็นผู้เลือกเขาเข้ามา ข้าย่อมไม่สามารถพูดอะไรได้ ข้ารู้แบบตื้นเขินของข้าเองว่า ใครจะได้เป็นนายกต้องมีกลุ่มการเมืองหนึ่งเข้าร่วม ถ้ากลุ่มนี้ไม่เข้าร่วมก็ไม่มีพรรคไหนจัดตั้งรัฐบาลได้ คนกลุ่มนี้จึงมีอำนาจต่อรองทุกครั้งที่มีการเลือกตั้ง สุดท้ายพวกเขาก็ทำเพื่อพวกพ้องโดยเอาประเทศชาติบังหน้า
ตลอดเวลาที่เฝ้าดู ข้าไม่เคยเห็นคนกลุ่มนี้ทำอะไรให้ชาติบ้านเมืองนอกจากตัวเองและพวกพ้อง อาจฟังดูไม่เสนาะหูใครบางคน แต่มันเป็นสิ่งที่ข้าเข้าใจตลอดมา
“ทำไมเราต้องไปเลือกตั้ง?”
“เพื่อใช้สิทธ์ของเราในระบอบประชาธิปไตยยังไงล่ะ”
“สิทธิ์หัวกระบวย ฟักกล้วย มะละกอ หัวดอ อะไรกัน??”
คนใต้ถุนสังคมอย่างข้ามีสิทธิ์กับเขาด้วยหรือ? สิทธิ์ที่ไปเลือกใครที่ข้าไม่เคยรู้จักมาก่อน เพื่อเข้าไปกอบโกยผลประโยชน์จากพี่น้องร่วมชาติ แล้วก็ออกมาโกหกประชาชนว่า ข้าพเจ้าทำงานเพื่อพี่น้องประชาชน ข้าพเจ้าทำงานเพื่อบ้านเมือง ตุ๋ยยส์!! ทำเพื่อบ้านเมืองแต่บ้านกูต้องมาก่อน ฟัก! อิท แม๋นนน!!
เมื่อพูดถึงนักการเมือง ความคิดของข้าจะเป็นลบในทุกครั้ง นักการเมืองเป็นตัวแทนของคนชั่วที่แกล้งทำดี อะไรที่เกี่ยวกับการเมืองมีแต่ความเป็นทุกข์ การฉ้อโกง การเอาเปรียบ โกหกประชาชน สวมหน้ากากที่มีแต่รอยยิ้ม ปั้นแต่งคำพูดอย่างมีหลักการ “แล้วก็อ้างหลักการไปเข้าหลักกู”
แม้มิได้หมายความว่านักการเมืองทั้งหมดเป็นเช่นนี้ แต่ส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้นมิใช่หรือ? แล้วปุถุชนอย่างข้าจะทำอย่างไรได้? เสียงเพลงโจอี้บอยดังขึ้น “ตอนเละเละไม่เลียหนังสือ โตขึ้งมาต้องขักรองเท้า” กากีนั๊ง เฮอะ!
คุณค่าของนักการเมือง “พูดตั้งพันคำ มิสู้ทำให้ดู”


โดย : เสี่ยวเอ้อ
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 5 ก.พ. ปี 2006 [ เวลา 13 : 13 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com