Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> วันที่ 20

เรื่อง :

วันที่ 20

เมื่อคืนเป็นวันเกิดของคุณหลิน คุณหลินเป็นสหายกับเจ่เจ๊ นางเป็นสาวสูงวัยไฟแรงผู้หนึ่งที่เมื่อก่อนมีเงินมาก แต่ทำธุรกิจไม่ค่อยเก่ง มีเท่าไหร่ก็หมด ทำอะไรก็เจ๊ง เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเงินแล้ว นางก็เลยกลายเป็นเงาของเจ่เจ๊ตั้งแต่ก่อนร้านเปิดไปจนกระทั่งร้านปิด ข้าไม่รู้ว่านางมีตำแหน่งใดในร้าน เจ่เจ๊ไม่ได้บอกข้า ข้าก็ไม่ได้ถามนาง
คุณหลินแต่งตัวสวยมาร้านทุกวันราวกับเป็นพนักงาน แต่ไม่ใช่พนักงาน จะมาเที่ยวก็ไม่ใช่ จะมาทำงานก็ไม่เชิง ข้าไม่อยากให้นางมายุ่งกับพนักงานมากนักถ้าหากมิได้มีหน้าที่อะไร เพราะมีเสียงบ่นจากหลายคนถึงความจู้จี้ของนาง
บ่อยครั้งที่ข้าเห็นบุรุษหนุ่มใหญ่น้อยมาติดพันคุณหลินมากมาย แต่ละคนก็ต่างหวังที่จะดอมดมกลีบเกสรของสาววัยน้ำเหนียวรุ่นนี้ทั้งนั้น
บางทีก็อดสงสารแมลงเหล่านั้นไม่ได้ พวกมันแม้มีปีกแต่กลับบินไม่ได้เยี่ยงนก ท้องฟ้าของพวกมันจึงคับแคบ ขอเพียงได้กลิ่นหอมหวลก็บินเข้าหาอย่างเกียจคร้าน
ตอนแรกๆก็มีมาตอมเจ่เจ๊บ้าง แต่โดนข้าติดดิสก์เบรกหัวทิ่มไปหลายราย แก่ขนาดนี้ยังจะมาหลอกสตรีเอาเงินทองจากเขา ไม่น่าปล่อยออกมาเพ่นพ่านตามยุทธภพเลยจริงๆ
เมื่อกี้นายหัวเข้ามาถามข้าตอนกำลังเขียนหนังสือ “ว้อท?” ข้าชี้นิ้วลงสมุด “ที่นี่นะ ทุกวันๆนะ “ แปลได้ประมาณว่าข้าต้องเขียนหนังสือทุกวัน นายหัวพยักหน้าหงึกๆทำท่าทางเข้าใจข้าเหมือนกับโตมาด้วยกัน เขาศัพท์ภาษาญี่ปุ่นใส่ข้าราวกับพายุ ก่อนจะตบท้ายด้วยภาษาอังกฤษ “ทิปปุ โน๊ตตุ ไม่ดีหนุ เวรี่กู๊ดกุ” แปลตามความเข้าใจของข้าว่า เห็นใครทำอะไรไม่ดีให้รีบจดไว้ แล้วมารายงาน นายหัวจะตบถีบให้อย่างงาม
ข้าโมโหเกือบดับบุหรี่ที่ตาซ้ายของนายหัว “เห็นข้าเป็นคนยังไง? เงินซื้อข้าไม่ได้ (ถ้าไม่มากพอ HA-HA) อาโนเนะ โออิชิ ซาสึมิ ฮาโตริ อายิโน๊ะโมติ๊ “ท่านนั่นแหละวางเฉยเสียบ้าง อย่าจู้จี้ให้มากนัก ที่นี่ไทยแลนด์ มิใช่เจแปน นี่คือร้านสุรา มิใช่ร้านขายยา ท่านเป็นเภสัชกร มิใช่แมงดา เภสัชกรต้องขายยา ไม่ใช่ขายสตรี อีกอย่างข้ามิใช่คนขี้ฟ้อง ยูโน๊ว? อันเดอร์สแตนด์ ที่พูดเนี่ยเข้าใจมั๊ย? ฮึ๊? นายหัวเมืองปลาดิบทำหน้างงเหมือนเกิดมาเพิ่งเคยได้ยินเพลง ฮิปฮอปเป็นภาษาอีสานครั้งแรกในชีวิต
เจ่เจ๊บอกว่านายหัวทำธุรกิจใหญ่ในญี่ปุ่น เคยสบายมาตั้งแต่เล็ก อยู่ญี่ปุ่นขายแต่ยา กับทำคอมพิวเตอร์ ไม่เคยทำสถานบริการ เขาจู้จี้อาจเป็นเพราะเขาไม่เข้าใจการทำงานของคนไทย
คนไทยมีวัฒนธรรมการทำงานที่ไม่เหมือนญี่ปุ่น คนญี่ปุ่นหากเขาจ้างท่านทำงานกลางแดด ถ้าไม่มีงานท่านต้องออกไปยืนตากแดดเฉยๆ จะมานั่งพักไม่ได้ถ้ายังไม่ถึงเวลาพัก เพราะเขาถือว่าเขาจ่ายค่าจ้างท่านเต็มเวลา เขาไม่เอาเปรียบท่าน แต่เขาก็ไม่อยากให้ท่านเอาเปรียบเขา นี่คือญี่ปุ่น
พอเขามาเห็นเด็กเสริฟทำงานเขาก็ไม่เข้าใจ ทำไมเวลาไม่มีแขกทุกคนนั่งคุยกัน ไม่ทำงาน
ถ้าเป็นญี่ปุ่นถึงแม้ไม่มีแขกก็ต้องเดินไปเดินมาทำโน่นทำนี่ ให้ดูเหมือนว่ามีงานทำตลอดเวลา ต้องเป็นคนไฮเปอร์ คนที่เข้าใจญี่ปุ่นแล้วปฏิบัติได้แบบนี้ ก็จะเป็นที่ถูกใจของเจ้านาย
แต่ถ้าคนไทยด้วยกันเห็นก็อาจจะมองว่าหมอนี่ทำงานประจบเจ้านาย ไม่มีงานอะไรทำแต่แกล้งทำโน่นทำนี่ วัฒธรรมการทำงานต่างกัน แนวคิดก็ไม่เหมือนกัน ความเจริญของบ้านเมืองจึงต่างกัน
ญี่ปุ่นโดนปรมาณูไป 2ลูกประเทศเขาฟื้นตัวได้เร็วมาก ถ้าไทยโดนบ้างสงสัยตอนนี้คงเพิ่งถึงยุคพระเจ้าเสียวเหาหัดเล่นบั้งไฟหากพากันคิดแบบนี้หมด
ข้าไม่ค่อยสนใจนายหัวมากนัก เพราะอีกไม่กี่วันเขาก็จะโกโฮมแล้ว กว่าจะมาก็อีกนานหลายเดือน ส่วนซาโจ้จะมาอาทิตย์หน้า ก็คงต้องติดตามกันต่อไป
ช่วงนี้ดื่มหนักเกือบทุกคืน ต้องคอยประคับประคองตัวเองให้มีสติอยู่เสมอ ไม่ออกนอกลู่นอกทาง ไม่ใจง่าย ไม่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวให้หญิงอื่นหิ้วไปบำบัดความใคร่ทางหน้าต่าง แล้วก็ถีบออกทางประตู ไม่ทำตัวเป็นดอกไม้ริมทางให้สาวน้อยใหญ่ที่เดินไปมา เด็ดไปเชยชม ดอมดมแล้วก็ทิ้งขว้างอย่างไร้ค่า เผลอๆอาจโดนถีบซ้ำหากลีลาไม่ดี ไม่เป็นที่ประทับใจ
ชีวิตในยามราตรีเปรียบเสมือนดาบสองคม หากไม่ระวังตัวก็อาจถูกเมถุนทิ่มแทงได้ง่ายๆ


โดย : เสี่ยวเอ้อ
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 7 ก.พ. ปี 2006 [ เวลา 12 : 14 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com