วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน >>

ห้องร้อยบุปผา

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> ในทรรศนะของข้าพเจ้า

เรื่อง :

ในทรรศนะของข้าพเจ้า

ในทรรศนะของข้าพเจ้า
คืนนั้น ดวงจันทร์สีเหลืองจีวรลอยเด่นเป็นสง่าทางเบื้องบูรพาทิศส่องแสงนวลเย็นสบายตาลูบไล้ผิวถนน เรื่อเรือง…
ในค่ำคืนนี้เหมือนมีผมกับพระจันทร์และลมร้อนพัดแผ่วเบา ความนิ่งเงียบก็กระโจนลงสู่จิตใจ ขณะที่ผมไม่ได้เอ่ยปากกับผู้ใดแต่กลับพบว่าผมคุยกับตัวเองอย่างดื่มด่ำ
บางครั้งที่ผมไม่พูดกับคนอื่นใช่ว่าผมจะไม่พูดกับตัวเอง เป็นเช่นนั้นอยู่บ่อยครั้ง
ผมจำไม่ได้ว่าเคยเข้าวัดครั้งสุดท้ายเมื่อใด ซึ่งนี่เป็นครั้งแรกในรอบสามปีที่อยู่ต่างถิ่น สามปีที่ระยะทางจากวัดและผมไม่ได้ห่างกันมากมายเลย กระนั้นผมก็ยังปลีกตัวที่จะอยู่ห่างวัด
ทว่า…คืนนี้เรามีกันหกคนซึ่งมีความประสงค์ร่วมกันที่จะเข้าวัด! ใครเล่าจะไม่รู้สึกตื่นเต้นเมื่อจะได้เวียนเทียนท่ามกลางค่ำคืนที่งดงามอย่างนี้ทั้งไม่นับว่าเป็นครั้งแรกในรอบสามปี ข้างในผมนั้นค่อนข้างรู้สึกอิ่มเอิบกับการเดินทางเพื่อจาริกแสวงธรรม ระยะทางสิบสองกิโลเมตรหากจะขาดไปบ้างก็เพียงเล็กน้อย เราควบคุมรถให้วิ่งฝ่าเข้าไปในความมืดซึ่งที่หมายของเราคือวิหารที่หลบซ่อนอยู่กลางป่า เมื่อเราไปถึงก็พบว่าอาณาบริเวณแคบๆรองรับไปด้วยผู้คนหลากวัย ส่วนใหญ่แล้วคือผู้เฒ่าที่แสวงหาความสงบทางจิตใจมากกว่าคนหนุ่มสาว
กลิ่นธูปควันเทียนคละคลุ้งทั่วทิศรอบกาย เมื่อสาวกพุทธองค์นำสวดภาษาบาลีเริ่มพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์ เปลวเทียนสีเหลืองก็กระจายกันรอบฐานพระพุทธรูปขนาดใหญ่สีขาวที่ใบหน้ายิ้มแย้ม ออ่นโยน หลังเสร็จสิ้นพิธีกรรมทางศาสนาที่มีสาวกพุทธองค์ชี้นำ เหตุการณ์ต่อไปคือพิธีกรรมของมนุษย์ที่ผมไม่ทราบว่ามีอะไรชี้นำ กล้องถ่ายรูปดิจิตัลหลากยี่ห้อถูกควักออกมาบันทึกภาพเพื่อการพิสูจน์บางอย่าง สิ่งที่ตกค้างในภาพถูกอธิบายให้เชื่อได้หลากหลาย บางคนก็เลือกจะเชื่อในเรื่องของอีกมิติ ความศักดิ์สิทธิ์ ปาฎิหารฯ ผมว่าไม่แปลกหรอกที่ความเชื่อและศรัทธาหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวจนแยกไม่ออก แต่บางครั้งก็เกินพอดีจนหน้ากลัว ซึ่งหน้าสังเกตว่ามันเป็นสิ่งที่เราเชื่อและยอมรับอยู่ก่อนแล้วหรือไม่ เปล่า ผมไม่ได้ต่อต้านหรือท้าทาย หากว่าไปแล้วทุกคนล้วนโหยหาที่ยึดเหนี่ยวส่วนตน นั่นแหละ บางครั้งความเชื่อก็พาเราให้ห่างเหินจากแก่นแกนของพระธรรม ครับ หลังจากนั้นเราใช้เวลาอ้อยอิ่งอยู่ที่นั่นอีกหลายนาทีแล้วจึงชวนกันกลับ
ผมไม่รู้ว่าเพื่อนคิดยังไงแต่ผมรู้ว่าผมคิดยังไง……
ขากลับ บนฟ้ามีเพียงพระจันทร์ดวงเดียวที่ส่องแสงสลัวลาง เราควบคุมรถให้วิ่งฝ่าเข้าไปในความมืดกว่าที่จะพบแสงสว่างก็ใช้เวลาอีกนานโข
ณ.ที่นั่นความคิดผมเตลิดไปไกล……………


โดย : จอมยุทธน้อย
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 8 ก.พ. ปี 2006 [ เวลา 15 : 30 ]

แชร์ให้เพื่อนสิ แชร์ให้เพื่อนได้ แชร์ให้เพื่อนเลย

» นักดาราศาสตร์
» โครโมโซม
» หลุมดำ
» การค้นพบเด่นในวงการดาราศาสตร์

» สาเหตุการเกิดมลภาวะโลกร้อน
ภาวะโลกร้อน หรือ ภาวะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง (Climate Change) เป็นปัญหาใหญ่ของโลกในปัจจุบัน สังเกตุได้จากอุณหภูมิ ของโลกที่สูงขึ้น

» แนวคิดและหลักการทางวิทยาศาสตร์
วิทยาศาสตร์ คือ องค์ความรู้ของธรรมชาติและวิธีการทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้ในการสืบเสาะหาความรู้

» จักรวาล
“จักรวาล” และ “เอกภพ” เป็นคำๆ ที่มีความหมายเหมือนกัน ตรงกับคำภาษาอังกฤษว่า “Universe” ซึ่งหมายถึง ทุกสรรพสิ่งทั้งหมดทั้งปวง

» คู่มือพระสังฆาธิการ
พระสังฆาธิการนับเป็นบุคลากรทางพระพุทธศาสนาที่สำคัญ เริ่มตั้งแต่ระดับวัดซึ่งมี เจ้าอาวาสเป็นผู้บริหารจัดการวัด

» การออกกำลังสมอง
ถ้าเรามีการเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆอยู่ตลอดเวลา ไม่ทำอะไรซ้ำซาก จะเป็นการกระตู้นให้สมองมีการแตกกิ่งก้านสาขาเพิ่มขึ้น

» กฎของนิวตัน
วัตถุที่หยุดนิ่งจะพยายามหยุดนิ่งอยู่กับที่ ตราบที่ไม่มีแรงภายนอกมากระทำ ส่วนวัตถุที่เคลื่อนที่จะเคลื่อนที่เป็นเส้นตรงด้วยความเร็วคงที่ ตราบที่ไม่มีแรงภายนอกมากระทำเช่นกัน

» ปรมาณู
สสารใด ๆ ก็ตาม จะต้องมีขนาดจำกัด คือไม่สามารถตัดแบ่งให้เล็กลง ๆ อย่างไม่มีที่สิ้นสุดได้

สติ๊กเกอร์ไลน์
-สนับสนุนผลงาน
รายได้สมทบทุนยังชีพหลังเกษียณ-