Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 2

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> วันที่ 24

เรื่อง :

วันที่ 24

ตื่นมาก็ได้รับโทรศัพท์จากพระเกียว “อาตมาสึกแล้วนะ” ตกลงเอาจริงรึนี่!!! ข้ารู้สึกไม่สบายใจตั้งแต่เขายังไม่ได้เข้ามาทำงาน เพราะทัศนะคติที่มีต่อโลกของเขายังมีปัญหาในความรู้สึกของข้า
พระเกียวพูดให้ข้าฟังว่า สิ่งที่บุรุษปฏิบัติต่อสตรีนั้นมันแค่ต้องการหลับนอนกับนางเท่านั้น บุรุษสามารถสละทุกสิ่งทุกอย่างที่มันมี เพื่อแลกกับสิ่งที่ผู้หญิง “แค่มี” คำพูดของเขาแฝงความหมายบางอย่างให้ขบคิด ทำให้ข้าเข้าใจว่า นาผืนน้อยของสตรีก็สามารถแลกกับทุกสิ่งที่ผู้ชายมีได้ ถ้าเป็นอย่างที่ข้าเข้าใจ โลกทัศน์ของเขาก็ไม่ค่อยสวยงามนักในสายตาข้า
ข้าโต้เถียงพระเกียวว่า บุรุษทุกคนอาจมิได้เป็นแบบนั้น บางคนอาจขอเต้นรำกับหญิงสาว และขอให้นางร่วมดื่มสุรากับมันทั้งคืน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า มันอยากหลับนอนกับนาง คนเราไม่จำเป็นต้องจบลงบนเตียงเสมอไปมิใช่หรือ? หรือว่ามีคนจำนวนมากคิดแบบนี้? มิน่า ชุนเตียวจึงคิดแบบนี้กับข้า ขนาดพระเกียวยังคิดข้าได้แต่ทอดถอนใจ ความรักกับความใคร่ ไม่ว่าพูดสักกี่ยุคสมัยก็ไม่มีวันจบสิ้น
มุมมองบุรุษ มันสามารถหลับนอนกับสตรีผู้ใดก็ได้ โดยที่มันไม่จำเป็นต้องรู้จักแม้กระทั่งชื่อของนาง และไม่จำเป็นว่ามันจะต้องรักนางเสมอไป
มุมของสตรี นางไม่สามารถหลับนอนกับบุรุษพร่ำเพรื่อ หากมิได้รู้จักกันมาก่อน และถึงแม้จะรู้จักก็ไม่สามารถหลับนอนด้วยได้ หากนางไม่มีใจชอบพอ สตรีต้องเกิดความชอบ แต่บุรุษไม่จำเป็นต้องชอบก็จัดการได้
เดี๋ยวนี้ยุคสมัยเปลี่ยนไป ค่านิยมก็เปลี่ยนตาม หญิงใช้นิสัยชาย ชายใช้นิสัยหญิง วัฒนธรรมถูกชำเราด้วยอวิชชาของอารยธรรมต่างขั้วโลก บุรุษที่เคยหลับนอนกับสตรีผู้หนึ่ง หวังว่ามันเป็นผู้เดียวที่พิชิตยอดเขาหารมะโหรีของนาง แต่ความจริงมันเป็นได้แค่อุปกรณ์เสริมชนิดหนึ่ง ของเซ็กส์ทอยมีชีวิต ให้สตรีได้ระบายอารมณ์เท่านั้น
ข้าคงพูดได้ไม่ดี คนที่อธิบายเรื่องหญิงชายได้ดีต้องเป็นคนที่เขียนหนังสือชื่อ หักหลังหมาจากดาวอังคาร กับผู้หญิงขึ้คานที่เลวกว่าดาวศุกร์ เขาเป็นเหมือนตัวแทนของบุรุษและสตรีทั้งยุทธจักร บางทีข้าอยากให้ทั้งคู่แต่งงานกัน แล้วก็ไปหักหลังกันอยู่บนวงแหวนรอบนอกของดาวเสาร์เสีย
ข้าพูดกับพระเกียวว่า ความรักเป็นสิ่งยิ่งใหญ่สำหรับมนุษย์ ความรักไม่ใช่ ชายหญิงคู่หนึ่งพากันเข้าโรงแรมม่านรูด พอน้ำแตกก็แยกทาง นั่นเขาไม่เรียกว่าความรัก
สิ่งที่ยิ่งใหญ่สำหรับความรักคือ การได้เห็นคนที่เรารักมีความสุข พระเกียวสวนคำขึ้นมา “งั้นศิษย์พี่ก็มีความสุขนะสิถ้าสมมุติว่าเมียไปนอนกับชู้” ข้าบอกว่านั่นมันคนละประเด็น สตรีชนิดนั้นสมควรโดนหนามต้นงิ้วเสียบรูก้น ทะลุกลางกะโหลก เราไม่พูดถึงคนชนิดนี้
มีชายหนุ่มจำนวนไม่น้อย ที่ปล่อยให้คนรักของตัวเอง มีความสุขกับชายคนใหม่ ส่วนมันได้แต่กล้ำกลืนความปวดร้าวเพียงลำพัง ข้าว่านั่นคงไม่อาจเรียกว่าความรักได้เต็มคำนัก สิ่งที่ข้าหมายความก็คือ ถ้าคนสองคนไปด้วยกันไม่ได้ไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องมุทิตากับอีกฝ่ายหนึ่ง จะเป็นเราทิ้งเขา หรือว่าเขาทิ้งเรา
ความรักคือการเห็นคนที่เรารักมีความสุข คำกล่าวนี้นับว่าธรรมดาสามัญ แต่กลับมีน้อยคนที่จะเข้าใจคำสามัญนี้อย่างลึกซึ้งเพราะเส้นแบ่งระหว่างความรักกับความหลงเป็นเส้นที่มิอาจมองเห็นด้วยตาเปล่าได้
สำหรับข้าความรักเป็นสิ่งที่ยังเรียนไม่ถึง เพราะฉะนั้นมิว่าข้าพูดอย่างไร ล้วนแล้วแต่มีข้อผิดพลาดได้เสมอ ข้าออกตัวกับพระเกียวเช่นนั้น เขาถามข้าด้วยเสียงแผ่วทุ้ม
“ศิษย์พี่เคยมีความรักบ้างไหม?”
ข้าไม่ตอบเขา แต่ยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมด และจุดบุหรี่สูบพ่นควันเป็นทางยาว
“ศิษย์พี่พูดเหมือนคนเคยสูญเสียความรัก”
ข้าหยิบขวดสุราขึ้นมารินอีกครั้งด้วยใบหน้าอันเหม่อลอย นาทีนั้นข้าได้ยินแต่เสียงของความเงียบ ในความเงียบความจริงไม่มีเสียง แต่ข้าเพิ่งรู้ว่า แท้ที่จริงแล้วในความเงียบก็มีเสียง เป็นเสียงที่บรรยายไม่ถูกชนิดหนึ่ง


โดย : เสี่ยวเอ้อ
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 11 ก.พ. ปี 2006 [ เวลา 11 : 0 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com