Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> ระหว่างเราบทที่ 5

เรื่อง :

ระหว่างเรา

บทที่ 5

สวัสดีค่ะคุณอรไม่มาเสียนานเลยนะค่ะพาลูกสาวมาด้วยน้องไอรึเปล่าค่ะเนี่ยโตขึ้นสวยเหมือนคุณแม่เลยนะค่ะ
ไอยเรศมองหน้าเจ้าของร้านเสื้อแบรนเนมดังที่แม่ของเธอมาอุดหนนอยู่เป็นประจำ เธอไม่ชอบแววตาที่ไม่จริงใจใส่หน้ากากมารยาแบบนั้นเลย ยิ่งมองก็ยิ่งขยะแขยงรู้สึกไม่พอใจ ( จะขายของล่ะซิไม่ว่าทำมาชมรู้หรอกน๊าไม่ได้สวยอย่างที่พูดไว้ใช่ไหมล่ะ )
ช่วยดูเสื้อให้ลูกสาวพี่หน่อยแกเลือกไม่ค่อยเป็นน่ะ
ได้ค่ะอย่างคุณน้องไอเนี่ยนะค่ะใส่อะไรก็สวย
ไอยเรศ ปลดเสื้อตัวหนึ่งยกขึ้นพิจารณาเบ้ปาก ตามองดูเสื้ออย่างไม่แยแสนัก สวยตรงไหนก็เหมือนเสื้อธรรมดาทั่วไปติดอยู่ที่มียี่ห้อหน่อยเดียวแถมยังแพงอีกต่างหาก ใครเขาอยากจะใส่กันเล่าสู้ซื้อตามตลาดนัดใกล้ๆบ้านวันเสาร์-อาทิตย์ก็ไม่ได้ถูกออก เธอวางเสื้อลงกับราวมองออกไปหน้าร้านเห็นหญิงสาวร่างบางสูงโปร่งเดินเข้ามาพาลทำให้อารมณ์เสียหนักเข้าไปใหญ่
สวัสดีค่ะคุณแม่ หนูนุชเพื่อนไอไงค่ะ
หวัดดีจ๊ะยายไอเลือกเสื้ออยู่ทางโน้นแนะ
คุณน้องไอขาเสื้อตัวนี้เหมาะกับคุณน้องมากเลยนะค่ะ
ไอยเรศก้มหน้าพลิกดูราคาอ้าปากค้างทำตาเหลือก เสื้อตัวเล็กนิดเดียวราคาเฉียดสองพัน แพงชะมัด แต่จังหวะที่นุชนาถเข้ามาทักเธอพอดีอยากข่มเธอให้จมดินเสียนี่ ขมกลับบ้างจะเป็นไรไป ไหนๆก็จะเป็นศัตรูกันอยู่แล้วแสร้งทำดีไปทำไหมกัน ไอยเรศพูดตรงๆโป้งเป้งไปอย่างนั้นเอง ไม่ได้จงใจให้กระทบใจดำใคร เธอไม่ใช่คนนิสัยแบบนั้นแล้วก็เลยไม่ได้สังเกตประกายตาที่วูบขึ้นผิดปกตินิดหนึ่งของนุชนาถ เห็นทีคราวนี้ต้องเอาฐานะเข้าข่มแล้วล่ะมั่ง ดูท่ายายนี้ก็คงอิจฉาเธอไม่น้อยฐานะทางการเงินก็คงจะเป็นส่วนนึงที่ทำให้นุชนาถคอยแขวะเธอหาว่าเธอซื้อเพื่อนด้วยเงินบ้างล่ะ ทำอะไรไม่เป็นนอกจากแบมือขอเงินแม่บ้างล่ะ แต่ก่อนที่ยอมให้ก็เห็นกับความเป็นเพื่อนหรอกนะ ( แต่เดี๋ยวนี้คงไม่แล้วล่ะคนอย่างฉันก็ไม่ให้ใครมาทำฝ่ายเดี๋ยวเหมือนกันปากก็มีเรื่องอะไรจะให้แว้ดใส่ฉันฝ่ายเดียว )
พันแปดเองหรอค่ะ ไม่แพงนะค่ะเนี่ยวันก่อนที่คุณแม่ไปญี่ปุ่นซื้อเสื้อกลับมาฝากไอตัวละตั้งห้าพันกว่า พี่ช่วยเลือกให้ไออีกสักประมาณสิบตัวนะค่ะไอเลือกเสื้อผ้าไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะจ่ายเป็นอย่างเดียวกะจะขนไปอยู่ที่หอน่ะค่ะเที่ยวหน้ากะจะมาขนอีกสักรอบ
ได้ค่ะคุณน้อง แล้วคุณน้องคนนี้ไม่เอาด้วยเหรอค่ะ
นุชนาถยิ้มออกมานิดหนึ่ง เชิดหน้าขึ้นนิดหน่อย ไอยเรศสู้หล่อนไม่ได้ด้วยประการทั้งปวงเห็นจะมีดีกะอีแค่ฐานะนี่แหละ อยากจะรู้นักน้ำหน้าอย่างเธอถ้าไม่มีพ่อกับแม่ก็คงไม่มีใคร
พะเนาพะนอเอาอกเอาใจอย่างที่เป็นอยู่หรอก อย่าให้ถึงทีฉันบางแล้วกันยายไอยเรศ นุชนาถนึกค่อนในใจ
ไม่ล่ะค่ะเอาไว้โอกาสหน้าดีกว่า ไปก่อนนะไอ
อือ....ไอยเรศขานรับคำลาของนุชนาถไม่ได้ใส่ใจกับใบหน้าเคียดแค้นแววชิงชัง แต่กลับเอามือระตามเสื้อที่แขวนอยู่ไปพลางๆอย่างเป็นต่อ เอไม่สบายใจนักกับการกระทำของเธอในวันนี้ มีลางสังหรณ์ในใจว่าจะต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นกับเธอเป็นแน่ นุชนาถคงไม่ปล่อยเธอไว้แน่ขนาดเธอทำดีแล้วยังแว้ดใส่ ลองเธอเอาคืนดูบ้างยายนั่นคงทนไม่ได้คิดจ้องที่จะหาทางเอาคืนเข้าสักวัน
(ดีเสียอีกจะได้รู้เสียบ้างว่ามันเจ็บแค่ไหน) เหตุการณ์ในวันนี้ก็ประกาศให้รู้ว่าเธอและนุชนาถไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป
ตกลงทั้งหมดเท่าไหร่ค่ะ
สองหมื่นปดพันห้าร้อยถ้วนค่ะคุณอร
ไอยเรศได้ยินดังนั้นก็เกิดอาการอ้าปากค้าง ตาเหลือกขึ้นแสดงอาการตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด ไม่คิดว่าการที่จะเอาชนะนุชนาถกลับทำให้แม่ของเธอเสียสตางค์ในกระเป๋าเฉียดสามหมื่น
เป็นอะไรไปอีกล่ะยายไอ
แพงน่ะแม่ เออ...พี่ค่ะไอเอาตัวเดียวดีกว่าต้องขอทาด้วยนะค่ะ
ได้ไงยายไอนานๆทีกว่าแกจะยอมมาซื้อเสื้อผ้ากับแม่ แล้วเสื้อผ้าที่นี้ก็สวยออก แม่จะไม่ปล่อยให้แกแต่งตัวบ้าๆบอๆอย่างนั้นอีกแล้ว เราโตแล้วนะยายไอ
แต่...แม่
ไม่ต้องมาแต่ เอาค่ะเครดิตการ์ด

องอรปลงตกกับลูกสาวของเธอเพราะนานๆครั้งที่ไอยเรศจะถูกใจกับเสื้อผ้าที่เธอจัดหามาให้ ถ้าเธอจะซื้อเสื้อผ้าสักตัวเธอก็ต้องลองใส่ราวๆสิบชิ้น บางทีลองแล้วไม่ชอบก็มี เพราะเธอเป็นแม่สาวช่างเลือก ดูอะไรดูละเอียดตัดสินใจยาก กว่าจะซื้อของแต่ละชิ้นได้ดูแล้วดูอีก หารู้ไม่ว่าลูกสาวตัวดีคิดพยศอยากเอาชนะเพื่อนสาวไม่ได้ต้องการเสื้อผ้าที่เธอจัดหาให้เลยแม้แต่น้อย

เอานี่แววฉันซื้อขนมมาฝากแล้วเดี๋ยวไปช่วยคุณไอจัดกระเป๋าด้วยนะรายนั้นกลัวจะลืมของเอาน่ะ
วารีหรือแววสาวใช้ตกปากรับคำสักพักก็ขึ้นไปดูไอยเรศ
คุณไอไหนพี่ขอดูหน่อยสิค่ะว่าคุณไอลืมอะไรไปบ้างอีกกี่วันค่ะถึงจะไปอยู่ที่โน้น
ยังหรอกพี่แววไอต้องไปรายงานตัวก่อนน่ะ กว่าจะไปอยู่ที่โน้นก็คงจะประมาณสักประมาณสองสามอาทิตย์ได้มั่ง
บ้านนี่คงเงียบนะค่ะถ้าคุณไอไม่อยู่สักคน
ตาอรรถอยู่นี่พี่แววไม่ต้องกลัวเหงาหรอก
พี่คงคิดถึงคุณไอแย่เลย ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยจากบ้านไปไหน ไปอยู่ที่โน้นไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง ข้าวปลาใครจะหาให้กิน คุณไอยิ่งตื่นสายๆอยู่ด้วยไม่รู้ใครจะปลุกคุณไอ
ไอโตแล้วนะพี่แววดูแลตัวเองได้สบายอยู่แล้ว ถ้าคิดถึงไอเอาไว้เราค่อยโทรกันซิ
วารีเป็นทั้งพี่เลี้ยงและสาวใช้ของไอยเรศ เธออยู่กับครอบครัวนี้มานาน ส่วนอรรถภัทรนั้นคุณยายเป็นคนเลี้ยงเองกับมือแล้วยังมีคุณตาช่วยอีกคน เพราะว่าเมื่อก่อนแม่ต้องออกไปช่วยพ่อทำงานแต่พอฐานะทางการเงินดีขึ้นพ่อจึงบอกให้แม่กลับแม่เป็นแม่บ้านตามเดิม ก็จะเห็นจะมีพี่แววนี่แหละที่เป็นคนเลี้ยงดูเธอจริงๆจังๆ พี่แววจึงอยู่กับเธอทั้งวัน ป้อนข้าวป้อนน้ำ ชวนพูดคุยหยอกล้อเล่นกับเธอทั้งวัน



โดย : ปรีติยา ศุภชัยรัตน์
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 12 เม.ย. ปี 2006 [ เวลา 14 : 55 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com