Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> ไอ้รุ่นพี่หน้าหล่อกับรุ่นน้องหน่ารัก

เรื่อง :

ไอ้รุ่นพี่หน้าหล่อกับรุ่นน้องหน่ารัก

กริ๊ง กริ๊ง กริงๆๆๆๆๆๆ เสียงนาฬิกาปลุกฉันมันช่างน่ารำคาญจริงๆ ถ้าไม่ใช่นาฬิกาปลุกจากโทรศัทพ์มือถือของฉันนะ ฉันคงเขวี้ยงทิ้งไปนานแล้ว และมันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดร้อง



" โอ้ย!!!! ได้ยินแล้ว ร้องอยู่ได้" ฉันซึ่งทนเสียงนาฬิกาปลุกต่อไปไม่ไหวแล้ว จึงต้องกดปิด แล้วก็…………..หลับต่อ คร่อก ครอก zZzZzzzZZ



" เฟรนด์!! เฟรนด์!!! ตื่นได้แล้ว" นั่นคือเสียงแหกปากของแม่ มันดังกว่าเสียงโทรศัพท์ที่ปลุกฉันอีก ชีวิตฉันเนี้ยนะ ชอบมีมารมาขัดจังหวะของการพักผ่อนเสียงจริงๆ เห้อ แม่ขาหนูขอโทด ==''




"อือ อือ แปบนึงค่ะ" ฉันพูดด้วยเสียงงัวเงีย



"เฟรนด์ตื่นได้แล้ว รู้ไหมตอนนี้มันกี่โมงกี่ยามแล้ว"



"ก็ตี 4 ไงแม่"



"ตี 4 ที่ไหนล่ะ หัดดูนาฬิกาซะบ้างสิ 6 โมงแล้วนะ" ฉันฟังแม่พูดแล้วเอานาฬิกาขึ้นมาดู ก็จริง 6 โมง แล้วไงอ่ะ ฉันก็เอาตัวลงนอนต่อ



"นี่ยังจะนอนอีกเหรอเนี้ย วันนี้ลูกต้องไปเรียนนะ"



"………ZzZzZZ…………"



"ไปอาบน้ำ เร็ว!!"



"ค่ะ"



"ลุกเลย" แม่จะตะคอกทำไมเนี้ยอยู่กันใกล้ๆแค่นี้ ฉันไม่เข้าใจเลย และฉันก็ต้องตื่น เห้อทุกเช้าทำไมนะ แม่ต้องมาปลุกฉันด้วยแค่ฉันตื่นสายแค่นี้ อดนอนเลย เห้อ และมีอีกอย่างฉันก็ไม่เข้าใจนะ ว่าทำไมพ่อถึงให้ฉันไปเรียนที่รร.ที่มันไกลบ้านทั้งๆที่รร.ใกล้บ้านก็มี ฉันเลยต้องตื่นแต่เช้า เพราะอารายเนี้ย = ="



ฉันมาถึงรร.พึ่งจะ 7.58 เอง เห้อ มาทำไมแต่เช้าเนี้ย ยังไม่แปดโมงเลย (เช้าของแก แต่สายสำหรับฉัน) ว่าแต่ว่าฉันมาเรียนที่นี่ยังไม่มีเพื่อน แล้วฉันจะอยู่อย่างไงเนี้ย เหงาฉิบผายเลย



แล้วจู่ๆ ก็มีคนมาสะกิดหลังฉัน ไม่รู้แม่งจะสะกิดหาบิดามันรึไงนะ สะกิดฉันตลอดทางเลย ฉันหันไปมันก็ยิ้ม กูล่ะไม่เข้าใจ นี้ จะสะกิดทำไม!!


ฉันเริ่มทนไม่ไหวแล้วนะ มันเป็นรอบที่ 15 ได้แล้วมั้ง ถึงจะหน้าตาดีก็ไม่ยกโทษให้หรอก ความอดทนฉันหมดแล้วนะ เป้นไงเป้นกันว่ะ



"ไม่ทราบว่า พี่มีธุระอะไรกับฉันค่ะ เห้นสะกิดนานแล้วนะค่ะ" เวนกรรมไอ้เฟรนด์ทำไมมึงไม่ด่าไปว่ะเนี้ย



"ไม่มีไรหรอก แค่อยากจะบอกว่าขอบคุณนะที่ให้ตังอ่ะ" งง งง และ งง กูไปให้มันตอนไหนว่ะ













"อะไรนะ!! ฉันไปให้เงินพี่ตอนไหน"



"ก็ตอนที่เธอหันมาไง"



"แล้วไหนตังฉันล่ะ พี่เอาไปตอนไหน"



"ก็ตอนที่เธอเม่ออยู่ ฉันเห็นว่าเธอคงใจดีต่อรุ่นพี่ ฉันก็เลย…."



"ก็เลยขโมยตังเนี้ยนะ นิสัย…… ไม่ได้แล้วนาย เห็นน่าตาดีๆยังงี้ ก็ไม่คิดเลยนะว่าจะเป็นขโมย นายไปฝ่ายปกครองกับฉันเลยไป"ฉันจับชายเสื้อแล้วจะลากเขาไป



"เห้ย ใจเย็นดิ เออ ไม่เอาก็ได้ แหม แค่ 500 เอง ทำงกไปได้"



" 500 เอง งั้นเหรอ"



"อือ"



"นายรู้ไหมทั้งเนื้อทั้งตัวฉันก็มีเงินแค่นี้แหละ ถ้านายเอาไปฉันจะใช้ไรห่ะ"



"……."



"ไม่รู้ว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนรึไง ถึงนิสัยไร้สกุลยังงี้เนี้ย เซงว่ะ เจอพวกต่ำๆแต่เช้า"



"เธอพูดงี้ก็สวยดิ"



"แน่นอน ฉันสวยอยุ่แล้ว ไม่ต้องชม"



"เออ ฝากไว้ก่อน"



"อย่าลืมมาเอาคืนนะ จะรอ" ฉันยิ้มกวนประสาทให้เขา

เขากำลังเดินไป แต่ฉันพึ่งนึกออกว่า มันเอาตังฉันไป













"เดียวก่อนสิ"



"อะไรอีกล่ะ"



"เงินฉันล่ะ อย่างิบดิ"



"เออๆๆ ลืมๆ แหมๆ ไม่ได้เลยนะเรื่องเงินเนี้ย อ่ะเอาไป"



"อือ ที่หลังก็อย่าไปขโมยตังใครอีกล่ะ นิสัยจะได้สูงๆขึ้นบ้าง" ฉันพูดแล้วตบไหล่เขาแรงๆ



"เธอ …….." ก่อนที่เขาจะด่าฉัน ฉันรีบวิ่งมาก่อน



"ฉันรุ่นพี่เธอนะ"



"ค่ะ รุ่นพี่" ฉันพูดกัดฟันสุดๆ




หลังจากที่ฉันแยกจากรุ่นพี่ขี้ขโมยนั่นได้ ฉันก็รีบวิ่งขึ้นห้อง เพราะฉันเสียเวลากับการสนทนาของฉันกับเขามามากแล้ว ขอให้อาจารย์ยังไม่ขึ้นเถอะ


ตอนนี้ฉันก็มาถึงหน้าห้องแล้ว ฉันค่อยๆมองรอบๆห้อง ก็ไม่เห็นมีอาจารย์อยู่นิ รอดแล้วกรู เห้อ เหนื่อยชะมัด


แล้วฉันก็ค่อยๆก้าวเข้าไปในห้อง แล้วก็มีเสียงผู้หญิงที่อยู่ในวัย 25 ปี ดังขึ้น


"เธอ อภิศญา"




"ค่ะ"




"รู้ตัวรึป่าวว่าขึ้นห้องสาย"


"………"


"ว่าไง"


"รู้ค่ะ"


"แล้วทำไมถึงมาสาย…….ที่บ้านไม่มีนาฬิกาปลุกหรือยังไง"


"เอ่อ…….คือ อาจารย์ค่ะ คือ……"จะตอบว่าไรดีว่ะ ว่ามีแต่ปลุกไม่

ยอมตื่น กูไม่น่าตื่นสายเลยว่ะ จะรอดไหมตรู







"เอาล่ะๆๆ ฉันถือว่า วันนี้เป็นวันแรกของการเรียน ฉันจะให้อภัย ถ้าคราวหลังมีอีกนะ เธอโดนแน่ ไปนั่งที่ได้แล้ว ฉันจะสอน"


"ขอบคุณค่ะ" ฉันกำลังจะก้าวขาเดินไป แต่ก็ต้องชะงัก เพราะอาจารย์สาว ดันพูดขึ้นมาด้วยเสียงตำหนิ


"ฉันว่านะ เธอไปนั่งตรงโน้นดีกว่า" ฉันมองหน้าอาจารย์อย่างลังเล แต่ก็ยอมไปแต่โดยดี ที่ตรงนั้นมีผู้หญิงคนนั้นหนึ่งอยู่ แต่ฉันเหมือนกับเคยเห็นเธอที่ไหนมาก่อนนะ แต่ก็นึกไม่ออกอ่ะ แต่ก็……ช่างมันเถอะ



ก่อนจะถึงคาบพักกลางวัน ฉันก็หันไปคุยกับผู้หญิงคนนั้น ก็ผู้หญิงที่นั่งข้างๆฉันไงล่ะ


"หวัดดีจ๊ะ ฉันชื่อเฟรนด์ เธอชื่ออะไร"




"อ่อจ๊ะ ฉันชื่อแจน ยินดีที่ได้รู้จัก" แล้วเธอก็ค่อยๆหันหน้ามาอย่างช้าๆ



ฉันซึ่งกำลังมองเธอจากด้านข้างๆ อยุ่นานพอสมควร พอเธอหันมาฉันก็ต้องทำตาโตเป็นห่านเลย ไม่ใช่เพราะเธอสวยมากหรอกนะ แต่ว่าเธอคือเพื่อนเลิฟของฉันอ่า พอแจนเห็นฉันก็ตะโกนขึ้นมาว่า


"เห้ยแกเองเหรอ"





" เออสิว่ะ แกมาเรียนที่นี่ได้ไงเนี้ย" ฉันถาม


"ก็แม่ฉันให้ย้ายมาดิ"แจนตอบ




"เหรอ แกฉันคิดถึงแกจังเลยอ่ะไม่ได้เจอกันตั้งนาน"


"ฉันก็เหมือนกัน" แล้วเราสองคนต่างก็กอดกันนานพอสมควร จนกระทั่งออดดังให้สัญญาณว่าถึงเวลาพักแล้ว



พอพักเที่ยงเราสองคนก็ไปกินอาหารเที่ยงด้วยกัน โคตรมีความสุขเลย ได้เจอเพื่อนเก่า ฉันนึกว่าจะไม่มีเพื่อนซะแล้วนะเนี้ย โฮะๆๆ



"ฉันว่าเรากินเสร็จไปเล่นคอมกันม่ะ" แจนเสนอ



"เอาดิ ฉันก็อยากเล่น" ความจริงแล้วฉันก็อยากเล่นใจแทบขาดอ่ะ แต่ไม่อยากแสดงอาการออกไป เดียวมีคนหาว่าฉันบ้า



พอเรากินข้าวกันเสร็จ ฉันก็เดินไปห้องคอมกับยัยแจน แต่ที่จริงฉันอยากจะวิ่งด้วยซ้ำ แต่ต้องระงับอารมณ์เอาไว้



ฉันนั่งเครื่อง ที่ 19 ยัยแจนนั่งเครื่อง ที่ 20 เราสองคนนั่งติดกันไม่บอกก็รู้จริงม่ะ คอมที่นี่ดีจังเลย จอก็แบน สีดำทั้งชุด ทั้งเมาส์ คีบอร์ด หน้าจอ ลำโพง แถมยังมีไมค์ด้วยอ่ะ สวรรค์แล้วเรา พ่อคิดไม่ผิดเลยที่จะให้ฉันมาเรียนที่นี่ ที่จริงที่บ้านก็มีนะคอม แต่รร.เก่าที่ฉันเรียนสิ คอมห่วยมาก คิดแล้วน้ำตาจะตก (เว่อว่ะ)



ฉันว่าจะเปิดเอ็มไปเช็คเมลล์สักหน่อย ก็กะจะเล่นเอ็มนั่นแหละ พอฉันออนได้ก็ปรากฎว่ามีจดหมายเข้ามา แต่ฉันก็ไม่เปิด แต่ก็มีคนแอทมาอีก ใครว่ะเนี้ย เขาออนตอนนี้ด้วยดิ ใครว่ะ

โอม Say : หวัดดี

เฟรนด์ Say: ใครว่ะ เอาเมลล์มาจากไหน ใครใช้ให้แอท แล้วจะแอทมาทำไม

โอม Say: ใจเย็นดิ ก็รุ่นพี่ของเธอไงล่ะ

เฟรนด์ Say: รุ่นพี่เหรอ แล้วใครล่ะ

โอม Say: โห ……… ทำเป็นจำไม่ได้ เธอจำไม่ได้จริงเหรอ จะบอกให้ก็ได้นะ รุ่นพี่เมื่อเช้าไง

เฟรนด์ Say: อย่าบอกนะว่า รุ่นพี่สกุลต่ำคนนั้นอ่ะ

โอม Say: เห้ยพูดให้ดีๆหน่อยสิน้อง นี่รุ่นพี่นะ

เฟรนด์ Say: โอเค แล้วจะแอทมาหาพระแสงไรเนี้ย ต้องการไร

โอม Say: ก็ไม่มีไรหรอก แค่อยากคุยด้วย ไปล่ะ

เฟรนด์ Say: ไปไกลๆเลยไป ไม่ต้องมาคุยอีก ชิ้วๆ

โอม Say: โห ใจร้ายจัง ใจร้ายงี้สิน่ารัก ไปแว้ว


นี่คือการสนทนา msn ของฉันกับไอ้สกุลต่ำ มันมาเร็วไปเร็ว แล้วมันชื่อโอมเหรอเนี้ย ไม่ได้เข้ากับนิสัยแม่งเลย เห้อ แล้วฉันก็ปิดเครื่อง แล้วหันไปคุยกับแจน



"แจนไปกันเถอะ ไม่มีอารมณ์เล่นแหละ"



"โห อะไรกัน เล่นแปบเดียวเองนะ"ฉันหันไปค้อนแจน แจนจึงปิดคอมแต่โดยดี



"เซงเลย เล่นไม่หน่ำใจเลยนะเนี้ย จะรีบไปไหนกันก็ไม่รู้" แจนบ่นเบาๆแต่กูได้ยินหมดแหละ



แล้วเราสองคนก็ขึ้นไปเรียนบนห้อง เด็กในห้องมากันจนครบแล้ว เหลือแค่เราแค่สองคน วันนี้ทั้งวันอาจารย์แต่ละคนก็ไม่ค่อยสอนหรอก เพราะว่ามัวแต่แนะนำตัว เพราะว่าที่นี่ส่วนมากจะเป้นเด็กเข้าใหม่ เด็กเก่าไม่ค่อยมีหรอก



"เฟรนด์ วันนี้แกกลับบ้านยังไงอ่ะ" แจนถามฉัน














"อ่อ นั่งรถเมลล์"
























"ห่ะ อะไรนะ" แจนตะโกน จะตะโกนหาอะไรว่ะเนี้ย




"………"


"บ้านแกก็ออกจะรวยนะ ทำไมพ่อแกไม่ให้คนขับรถมาส่งล่ะ"



"พ่อเขาก็เป็นงี้แหละเขาบอกว่า อยากให้ฉันหาประสบการณ์ แถมยังเปลืองค่าน้ำมันรถอีก ก็เลยให้มาเองไง"



"น่าสงสารจังเลยแก" แจนกัดฟันพูด



"…….."

"เอางี้ม่ะ เดียวฉันให้คนขับรถไปส่ง"


"ไม่ต้องหรอก ขอบใจนะ ฉันกลับเองดีกว่า"


"อือไม่เป้นไร ถึงแกเอา ฉันก็ไม่ให้คนขับรถฉันเสียเวลาไปส่งแกหรอก"


"= =^"


"เออ ขอบใจนะเพื่อน กูซึ้งมากเลยนะ" ฉันทำท่าทางสะอึกสะอื้น


"โอ๋ๆ ล้อเล่นนะ แกต้องสำคัญกว่าสิว่ะ"


"งั้นกูกลับก่อนนะ แล้วเจอกันว่ะ"แล้วฉันก็โบกมือบายแจน


"เออ บาย"


โดย : พาวเดอร์ไวท
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 12 เม.ย. ปี 2006 [ เวลา 23 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com