Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> แอบรักเธอยัยจอมแก่น(7)

เรื่อง :

แอบรักเธอยัยจอมแก่น(7)

“เห็นไหมนั่น..พวกเธอดูดิสายตาแบบนั้นมันชัดเจนอยู่แล้วว่าพี่เรียวคิดยังไง
กะยายชีส” โรสพูดในเช้าวันหนึ่ง ขณะชวนเพื่อนให้ดูเรียวที่กำลังคุยอยู่กับ
ชีส
“มันแตกต่างจากที่มองเธอในผับวันนั้นมากเลยนะยายโรส” บิวพูดออกมา
“โรสมันสวยของธรรมดาที่จะถูกมอง” เดนนี่พูดขึ้นมา
“วุ้ยยย!!! ดูดิ..ฉันชักหมั่นไส้ยายชีสแล้วนะนี่ มันจะรู้ตัวหรือเปล่าเนี่ย” แอ
นนี่พูดขึ้นมา
“เธอก็ลองถามมันดูดิ นั่นไงเดินยิ้มแฉ่งมาโน้นแล้ว” โรสพูดพร้อมกับที่ชีสกำลัง
เดินยิ้มเข้ามา
“ไงยะ เดี๋ยวนี้มีคนขับรถส่วนตัวแล้วหรอ” โรสพูดเป็นแกมแซว แต่คนถูกแซว
กับไม่รู้ตัวสักนิด พยักหน้าหงึก ๆ แล้วก็พูดออกมาว่า
“อือ..ไหน ๆ ก็ต้องมาทางเดียวกันแล้ว เลยขออาศัยมาด้วยเลย
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ดิฉันขี้เกียจขับรถด้วยน่ะคะ”
“อีกอย่างหล่อนจะได้ใกล้ชิดพี่เรียวเขาด้วยน่ะดิ” เดนนี่พูดขึ้น
“อืมม์ใช่”
“ถามอะไรหน่อยสิชีส”บิวเอ่ยปากขึ้นมา
“ถามมาดิ ตอบได้ก็ตอบ ตอบไม่ได้ก็ไม่ตอบ”
“เธอชอบพี่เรียวป่ะ”
“ชอบ” ไม่ต้องแปลกใจคะ นางเอกเรื่องนี้ของดิฉันเป็นอย่างงี้แหละคะ พูดจาตรง
ไปตรงมา ใจคิดอะไรก็พูด สีหน้าตอนนี้ความเหนียมอายไม่มีสักนิด เฉยแบบ
สุด ๆ
“ไอ้ที่บอกว่าชอบน่ะชอบแบบไหนย่ะแฟนหรือว่าแค่พี่ชาย” แอนนี่ถาม
“แฟนดิ”
“เป็นคนเก็บอะไรไม่มิดอย่างยายชีสมันเนี่ย พวกหล่อนคิดว่าพี่เรียวจะรู้ป่ะ” แอ
นนี่หันหน้ามาถามความเห็นกะโรส บิว และเดนนี่


“โอ๊ย! ไม่รู้หรอก” ชีสส่งเสียง
“ชีสไม่บอก พี่เรียวเขาไม่รู้หรอก”
“นี่ยายชะนีน้อย เรื่องพวกนี้ไม่จำเป็นต้องบอกเขาก็รับรู้กันด้วยใจได้ย่ะ” เดน
นี่พูดเป็นเชิงสอนสั่ง
“อ้าวหรอ!”
“ใช่สิย่ะ ใครเขาจะโจ่งแจ้งแบบหล่อนล่ะ” แม่กระเทยสาวยังพูดต่อ
“ฉันว่าพี่เรียวเขารู้อยู่แล้วล่ะว่าเพื่อนเลิฟเรามันคิดไง
ว่าแต่มันเถอะจะรู้หรือเปล่าว่าพี่เรียวเขาคิดยังไงกะมัน” บิวพูดขึ้นมา

“ไม่รู้เหมือนกัน” ชีสพูดแล้วพูดต่อไปว่า
“เงียบ ๆ ขรึม ๆ อย่างพี่เรียวดูไม่ออกหรอก แล้วที่พวกเธอพูดมาเนี่ย
รู้หรอว่าพี่เรียวคิดไงกะชีส"
"ของอย่างนี้มาถามคนอื่นมันไม่มีความหมายหรอกนะชีส
มันต้องรับรู้ด้วยตัวเองถึงจะมีความหมายและมีค่าในตัวมันเอง" โรสพูดขึ้นมา



ณ. ม้าหินใต้ต้นหูกวางแถว ๆ คณะวิศวกรรม

"ไอ้ที่เคยบอกว่ายังไม่มีแฟน เพราะแอบชอบน้องแถวบ้านอยู่หรอว่ะ" กวางพูด
ด้วยความสนใจ แต่เรื่องแบบนี้คงไม่ได้มีแต่นายกวางคนเดียวที่สนใจ
"ชื่ออะไรว่ะน้องที่เอ็งแอบชอบน่ะ แล้วสวยไหม หุ่นล่ะเป็นไง" ต้นถามด้วยความ
อยากรู้
"หน้าตาก็ดี ไม่จัดว่าสวย แต่นิสัยเอาเรื่องทีเดียว" เรียวบอกขึ้นมา
"ไงว่ะที่ว่าเอาเรื่องเนี่ย" ต้นถามต่ออย่างสนใจ
"พวกเอ็งเคยดูละครน้ำเน่าสไตล์นางเอกเป็นลูกสาวกำนันป่ะ
ละครแก่นยังไง ยายชีสของข้า ก็แบบนั้นเลย"
"ฮ่า..ฮ่า..ฮ่า..ก็น่ารักไปอีกแบบนะเว้ย ชื่อชีสเสียด้วย
ชื่อน่ารักดีนี่ แล้วแอบ ชอบน้องเขาแบบนี้ แล้วน้องเขาล่ะมีแฟนหรือเปล่า
ไม่ใช่ไปแอบชอบสุ่มสี่สุ่มห้าเข้านะเว้ย" ต้นพูดพลางถามขึ้นมา
"ไม่มีใครกล้าจีบหรอก นอกจากข้า"
"แล้วนี่น้องเขารู้เปล่าว่าเอ็งมีใจให้เขา"
"ไม่รู้หรอก แต่ข้าน่ะรู้ว่าเขามีใจให้ข้า"
"อ้าววว! นี่น้องเขาก็มีใจให้เอ็งเหมือนกันหรอ"
"เอ่อ ตอนแรกข้าไม่รู้หรอก แต่นิสัยน้องเขาเป็นคนตรง ๆ เปิดเผย
ก็เลยดูออกว่าเขาคิดยังไง"
"ในเมื่อน้องเขาชอบเอ็งเหมือนกัน ก็บอกความรู้สึกกะเขาน้องเขาไปเลยสิว่ะ
จะได้ตกลงเป็นแฟนกันเสียที"
"ข้าจะไม่บอกเขาหรอกว่ะ"
"อ้าวววว!!!! ทำไมล่ะว่ะ" นายกวางที่เงียบอยู่นานส่งเสียงถามอย่างแปลกใจ
"ข้าอยากให้เขารับรู้ด้วยตัวเองว่ะ"
"ก็ดี อีกอย่างเอ็งจะได้ไม่เสียฟอร์ม เกิดน้องเขาเปลี่ยนใจ say noขึ้นมาด้วย
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราสองคนก็มากุ๊กกิ๊กกันไปพลาง ๆ ก่อนก็ได้นะฮ้า"
แล้วนายกวางก็ไม่วายที่จะตบท้ายด้วยคำพูดและสีหน้าเป็นเชิงหยอกเล่นกะ
นายเรียว
"แต่เอ็งก็ไม่ควรปล่อยไว้เนิ่นนานนะเว้ย ดีไม่ดีมีม้ามืดมาจากไหนไม่รู้
เดี๋ยวก็ได้กินแห้วหรอก" ต้นพูดอย่างเป็นห่วง
"ข้าก็กลัวอยู่เหมือนกัน"
"เอางี้ช่วงที่ดู ๆ กันไปก่อนนี้ เราก็ค่อย ๆ หาวิธีที่จะให้น้องเขารับรู้ให้ได้
โดยที่เอ็งไม่ต้องเสียฟอร์มแต่อย่างใด" ต้นกล่าวขึ้นมา
"เฮ้ยพาน้องชีสเขามาแนะนำให้พวกข้ารู้จักบ้างสิ เอาเพื่อน ๆ น้อง
เขาที่ไปผับด้วยกันมาด้วยก็ได้" นายกวางส่งเสียงบอกด้วยความที่อยากเห็น
หน้าคนที่เพื่อนแอบชอบว่าจะเป็นยังไง
"เอ่อ พวกเรารู้จักเพื่อนน้องเขาด้วยก็ดีเหมือนกัน ถ้าเพื่อนน้องชีส
เขาเชียร์เอ็ง จะได้มีพวกรวมหัวกันช่วยเอ็งด้วย"
"แล้วถ้าเกิดพวกเพื่อนชีสเขาไม่เชียร์ข้าขึ้นมาล่ะว่ะไอ้ต้น"
"ของอย่างนี้มันก็ต้องขึ้นอยู่กับเอ็งแล้วเว้ยว่าทำไงจะให้เพื่อน ๆ
น้องชีสเขาเชียร์เอ็งน่ะ"


โดย : เรียงร้อยเป็นเรื่องราว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2006 [ เวลา 13 : 23 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com