Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> แอบรักเธอยัยจอมแก่น(8)

เรื่อง :

แอบรักเธอยัยจอมแก่น(8)

"สวัสดีคะคุณพ่อคุณแม่" พวกเด็ก ๆ ต่างยกมือไหว้คุณเกรียงไกรและคุณวัลภาพร้อมกับเสียงทักทายอย่างสดใส
"สวัสดีจ๊ะเด็ก ๆ " คุณวัลภารับไหว้ด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม คุณเกรียงไกรเองก็เช่นกัน แถมยังพูดจาแซวแม่กระเทยสาวอย่างเป็นกันเองอีกต่างหาก
"ไม่เห็นหนูตั้งนานดูสวยขึ้นเยอะนะเดนนี่"
"อุ๊ย! คุณพ่อปากหวานจังคะ เดนนี่ช๊อบ ชอบ คุณพ่อเองก็ยังดูนุ๊มมมหนุ่มอยู่เลยนะคะ
ดูหุ่นคุณพ่อสิคะยังเฟิร์มอยู่เลย"
"แม่เขาถึงได้หลงมาจนถึงทุกวันนี้ไง" คุณเกรียงไกรพูดแล้วก็หันไปส่งแววตาเป็นประกายให้ภรรยา
"แหม! คุณเนี่ยอายเด็ก ๆ เขานะคะ" คุณวัลภาพูดอย่างเหนียมอาย ภาพหยอกล้อของคนวัยผู้ใหญ่ สร้างรอยยิ้มให้พวกเด็ก ๆ ได้ยิ้มกันอย่างสุขใจ
"พอดีเพื่อน ๆ มาทำรายงานกันน่ะคะ" ชีสบอกพ่อและแม่ขึ้นมา
"งั้นตามสบายนะจ๊ะ เดี๋ยวแม่ยกขนมและน้ำหวานขึ้นไปให้"
"ขอบคุณคะ แต่พวกหนูเกรงใจน่ะคะ" แอนนี่กล่าวขึ้นมา ซึ่งเป็นที่ชื่นชมอยู่ในใจของคุณวัลภาไม่น้อย แม้เป็นลูกครึ่ง แต่เด็กสาวนัยน์ตาสีน้ำขาวกับมีความเกรงอกเกรงใจเฉกเช่นเดียวกับนิสัยคนไทย
"ขออนุญาตจัดการกันเองได้ไหมคะ" แอนนี่กล่าวถามด้วยท่าทางนอบน้อม ยิ่งเพิ่มความเอ็นดูให้คุณวัลภาเข้าไปอีก
"ตามสบายจ๊ะ ถือว่าเป็นบ้านของพวกลูก ๆ ก็แล้วกันนะจ๊ะ"


"เนี่ยหรอบ้านหลังนี้ที่พี่เรียวอยู่ บ้านหลังใหญ่จัง ถ้าคงรวยน่าดู" บิวพูดออกมา
"รวยสิทำไมจะไม่รวย แม่เป็นเจ้าของร้านเพชรอยู่ที่อเมริกา ส่วนพ่อพี่เรียวเป็นโปรแกรมเม่อร์แถมยังเปิดโชว์รูมขายเบนซ์อยู่ที่โน้นอีก" พอชีสสาธยายมาเท่านั้นแหละ ต่างพร้อมใจกัน
"โอ้โฮ้!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"ออกมาอย่างตะลึงกันเลยทีเดียว
"แต่โทษทีนะ เห็นพี่แกคาบช้อนทองออกมาจากท้องแม่อย่างนี้ ทำตัวยังกะยาจก ไม่รู้ว่าทุกวันนี้รู้ตัวเปล่าไม่รู้ว่าเป็นลูกคนรวย"
"ดีแล้วนี่คนติดดินแบบนี้ ถ้าทำตัวฟุ้งเฟ้อหล่อนก็คงไม่ชอบพี่เขาหรอก"เดนนี่พูดขึ้นมาอย่างรู้ใจเพื่อน
"แน่นอน..มารีบ ๆ ทำรายงานกันเถอะ"
"ดีเหมือนกันมัวชักช้าเดี๋ยวกลับบ้านดึกกันพอดี" โรสพูด
"เดี๋ยวลงไปเอาขนมกะน้ำหวานมาให้ ปะ เดนนี่ไปช่วยกัน" แล้วชีสกับเดนนี่ก็ลงไปเอาขนมกับน้ำหวานกันข้างล่าง

"บ้านอยู่ติดกันดีนี่หว่า" กวางพูด และนี่เป็นการบังเอิญ หรือเพราะสวรรค์ลิขิตมิอาจหยั่งรู้ได้ เมื่อนายเรียวได้พานายต้นและนายกวางที่ร่ำร้องอยากเจอหน้าว่าที่แฟนเพื่อนให้ได้มาที่บ้าน
"อยู่ติดกันอย่างนี้สิ มันถึงได้ปีนหน้าต่างมาหาข้าน่ะ"
"เฮ้ย!"ต้นและกวางต่างส่งเสียงร้องออกมาเกือบพร้อมกัน
"ไม่ต้องเฮ้ย บอกแล้วไงว่ามันน่ะแก่นแก้วเกินใคร เรื่องปีนป่ายโลดโผนขอให้บอก แม่คุณเชี่ยวชาญนักหนา
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ขึ้นไปซ่อมหลังคาด้วยตัวเองเชียวนะเว้ย" ยิ่งฟังนายเรียวเล่าเช่นนี้ทำให้เพื่อนทั้งสองยิ่งอยากเจอชีสมากขึ้นทุกที


"ดูเหมือนพี่เรียวจะกลับมาแล้วนะชีส"บิวพูดเมื่อเห็นไฟในห้องนายเรียวเปิด
"ไหน เอ่อจริงด้วย" แล้วแม่สาวน้อยก็ลุกไปที่หน้าต่าง ตะโกนเรียกนายเรียวอย่างอาจหาญ
"พี่เรียว..พี่เรียวจ๋าาาาาาาาาาาาาาา"

"นี่ไงเสียงนี้แหละคนที่ข้ากำลังนินทาให้พวกเอ็งฟัง" นายเรียวบอกแล้วก็ลุกไปที่หน้าต่างตามด้วยนายต้นและนายกวาง
"พี่เรียวสองคนนั่นใครน่ะไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลย" แม่สาวน้อยเล่นเอานายต้นกับนายกวางแทบอึ้ง เมื่อมาเจอกับการถามซึ่ง ๆ หน้าแบบนี้ แถมยังมองพวกตนโดยไม่มีการหลบสายตาอีกด้วย
"เพื่อนพี่"นายเรียวบอกขณะเดียวกับที่เดนนี่ บิว โรส และแอนนี่โผล่หน้ามาพอดี
"อ้าวนี่พวกโรสก็มาด้วยหรอ"
"คะพี่เรียวคิดถึงจังคะ" พอเจอหน้าแม่กระเทยสุดสวยก็ปากหวานขึ้นมาทันที
"จะตะโกนคุยกันอย่างนี้หรอว่ะ" ต้นถามเมื่อรู้สึกเกรงใจเพื่อนบ้านขึ้นมา
"เดี๋ยวพี่กะเพื่อนไปหาที่บ้านนะ"
"ดีคะจะได้ปรึกษาเรื่องรายงานด้วย"


"พวกลูก ๆ เอารายงานมาทำข้างล่างกันสิจ๊ะ ออกไปทำกันที่ม้านั่งตรงหน้าบ้านก็ได้จ๊ะ อากาศกำลังเย็นสบายเลย" คุณวัลภาเสนอ ซึ่งพวกเด็ก ๆ เองก็ไม่ขัดข้องในความหวังดีแต่อย่างใด


"พี่ต้นนี่เก่งจังนะคะ" บิวกล่าวชม เมื่อนายต้นอธิบายเรื่องรายงานอย่างคนเชี่ยวชาญ
"ไม่หรอกน้องบิว พอดีช่วงที่พี่เคยอยู่ม.ปลายเคยทำรายงานเรื่องนี้มาเหมือนกัน"
"อ้าวหรอคะบังเอิญดีจังเลยนะคะ"ชีสพูดขึ้นมา
"แต่น้อง ๆ ครับอย่าหาว่าพี่โอ้อวดเพื่อนเลยนะครับ ไอ้ต้นเพื่อนพี่คนนี้
เรื่องรายงานได้ที่หนึ่งตลอด" นายกวางกล่าวออกมา
"จริงหรอคะ" แอนนี่หันมาทางนายต้น
"ครับ" นายต้นกล่าวอย่างภาคภูมิใจ
ถ้าว่าความหวังที่จะได้แรงสนับสนุนจากเพื่อน ๆ ของชีสสำหรับนายเรียวนั้น คิดว่าไปได้สวยเลยทีเดียวเชียวคะคุณผู้อ่านที่น่ารักของดิฉันขา แบบว่าเด็ก ๆ เขาสนิทสนมกันรวดเร็วปานสายฟ้า น่ายกย่องเนอะคะ ผูกมิตรฉันท์เพื่อน ดีกว่าสร้างศรัตรูให้เพิ่มพูน แหม..อีกฝ่ายก็ตั้งใจทำรายงาน อีกฝ่ายก็ตั้งใจอธิบาย เครียดนักก็พากันพูดคุยกระเซ้าเหย้าแหย่กัน น่ารักคะ น่ารักม๊ากกกก และดูท่าว่านายเรียวมีหวังอย่างแน่นอน คนเขียนอย่างดิฉัน ขอฟันธงคะ!!!! อย่าคิดว่าพวกเพื่อน ๆ ของน้องชีสเอาแต่คุยกับนายเรียวนะคะ แอบศึกษาและสังเกตพฤติกรรมรวมไปถึงนิสัยเบื้องต้นของนายเรียวไปด้วยคะ มาแอบมีใจให้เพื่อนรักอย่างนี้ จะปล่อยคนสะเปะสะปะเข้ามาเป็นแฟนเพื่อนได้ไงล่ะคะ มันก็ต้องคัดสรรคนดี ๆ เพื่อเพื่อนกันหน่อย และนายเรียวนี่แหละคะที่ทำให้เพื่อน ๆ ของชีสต่างมั่นใจว่า คนนี้แหละใช่ของเพื่อนเลย




โดย : เรียงร้อยเป็นเรื่องราว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 22 เม.ย. ปี 2006 [ เวลา 21 : 23 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com