Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> หงส์กับผี รักกันสักทีดีไหมน้า

เรื่อง :

หงส์กับผี รักกันสักทีดีไหมน้า

Chapter 2 คู่กัด

“เออน่า เชื่อสิคืนนี้ลิเวอร์พูลคว่ำอาร์เซนอลได้แน่ เล่นที่แอนฟิลด์นะเว้ย ได้เปรียบอยู่แล้ว ตกลงแกเล่นลิเวอร์พูลสองพันนะ โอเคๆ ขอบใจมากเอ ขอให้รวยๆ”

คำอวยพรจบลงด้วยเสียงหัวเราะของ”พิมพ์ลภัส” เธอเอาโทรศัพท์มือถือเก็บใส่เป้แล้วดึงเอากระดาษแผ่นเล็กๆออกมาจากช่องซิปด้านหน้า เริ่มต้นจดข้อมูลลงไป

“เอ ลิเวอร์พูลสองพัน หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า ไอ้แต้อีกคน”

มือถือเครื่องเดิมถูกนำมาใช้งานอีกครั้ง

“ฮัลโหล แต้ คืนนี้หงส์แดงกะปืนใหญ่ ตกลงแกจะเล่นไหม ตอนนี้เขาเล่นข้างลิเวอร์พูลกันมากกว่าเพราะนัดนี้เป็นเจ้าบ้านไง ไม่มีเว้ย ถ้าอยากเล่นต้องใช้วิจารณญาณเอาเองว่าใครน่าจะชนะ งั้นตกลงแกเล่นหงส์นะ เท่าไหร่ดี ห้าร้อยเองเหรอ โห ทุเรศว่ะ เออๆก็ได้ เห็นว่าเป็นแกหรอกนะถึงได้ยอม”

พิมพ์ลภัสจดชื่อเพื่อนอีกคนลงไปในกระดาษแผ่นเดียวกันอย่างไม่ค่อยจะเต็มใจนัก เมื่อครบถ้วนสมบูรณ์ดีแล้วเธอก็ยิ้มกับมันอย่างพึงพอใจก่อนจะเก็บเอาไว้อย่างดี

“บ่ายสองแล้วนี่หว่า”

พิมพ์ลภัสลุกขึ้นจากสนามหญ้าริมสระน้ำในมหาวิทยาลัย ปัดเศษหญ้าที่ติดอยู่หลังกระโปรงนักศึกษา ยกเป้สีดำขึ้นสะพายเตรียมจะไปเรียน

“จะรีบไปไหน เราอยากจะเล่นบ้าง คืนนี้หงส์แดงเป็นเจ้าบ้านใช่ไหม”

ถ้าเป็นคนอื่นมาถามพิมพ์ลภัสคงจะยินดีกว่านี้แต่นี่ คนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเธอคือ”ตุลย์” รุ่นพี่ที่คณะวิศวกรรมศาสตร์ เขาเป็นผู้ก่อตั้งชมรม we love Man.U. ที่ฮอตมากในมหาวิทยาลัยเนื่องจากแฟนบอลทีมแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ยักษ์ใหญ่แห่งพรีเมียร์ลีกมีไม่น้อย แต่ไม่รวมพิมพ์ลภัสด้วยแน่ เนื่องจากเธอเป็นแฟนบอลของทีมลิเวอร์พูล คู่รักคู่แค้นของแมน.ยู.และเป็นสมาชิกชมรม Liverpool university fanclub

“เอาสิ เล่นเท่าไหร่ล่ะ”

พิมพ์ลภัสถามอย่างท้าทาย ตุลย์ตั้งใจจะมาหาเรื่องเธอมากกว่า ทำไมเธอจะไม่รู้

“ตอนนี้มีคนเล่นเท่าไหร่แล้วล่ะ” เขาย้อนถาม

“ไม่ใช่เรื่องของพี่” พิมพ์ลภัสตอบห้วนๆ

“พูดกับลูกค้าดีๆหน่อยสิหวานเย็น เอามาดูซิ ที่อยู่ในเป้อ่ะ”

“จะมายุ่งอะไรด้วยเล่า หวานเย็นไปเรียนล่ะนะ มีอะไรค่อยคุยกันทีหลัง”

พิมพ์ลภัสเตรียมจะหลบฉาก ตุลย์ไม่ยอมปล่อยคนร้ายให้ลอยนวลไปง่ายๆ

“จะเอามาให้ดีๆหรือให้พี่ไปแจ้งตำรวจ เล่นพนันบอล โทษไม่ใช่เบาๆเลยนะ”

“พนันที่ไหนล่ะพี่ตุลย์ แค่ทายผลเล่นกันสนุกๆเอง” พิมพ์ลภัสหาทางเอาตัวรอด

“ทายกันทีละห้าร้อย ทีละสองพันเนี่ยนะ แถวบ้านพี่เขาเรียกว่าพนันบอล ว่าไง จะให้ไหม”

“ขออีกทีเดียวนะ ต่อไปจะไม่เล่นแล้ว”

“พูดเป็นครั้งที่ร้อยแล้วนะเธอ” เขาว่า มือยังรั้งที่สายเป้ด้านหลังพิมพ์ลภัส

“น่านะ เดี๋ยวหวานเย็นแบ่งให้พี่ตุลย์กินขนมด้วยก็ได้ เหอะ วันนี้ตัวหลักๆของลิเวอร์พูลเจ็บกันทั้งนั้นเลย โดนปืนถล่มคาบ้านแน่ ขอครั้งนี้อีกครั้งเดียว นะพี่นะ”

“ไม่ได้ ถ้าไม่ให้ก็ไปสถานีตำรวจด้วยกัน”

ตุลย์ไม่ยอม พิมพ์ลภัสชักหงุดหงิด นี่ก็เลยเวลาเข้าเรียนของเธอมาสิบห้านาทีแล้วด้วย

“ก็ได้ๆ ปล่อยก่อนสิ จะหยิบให้”

ตุลย์ปล่อยมือ พิมพ์ลภัสควานหาในเป้ครู่หนึ่งแล้วยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งที่พับเอาไว้ให้ตุลย์

“ไปล่ะนะ สายแล้ว”

ตุลย์เปิดดู แต่กลายเป็นสูตรวิชาเขียนแบบที่พิมพ์ลภัสเอามาหลอกตาเขาแล้ววิ่งแน่บไปทางคณะวิศวฯ ตุลย์ขยำมันทิ้งด้วยความโมโห คิดในใจว่าเสียท่าให้ยายลูกหว้าตัวแสบอีกแล้ว
.....................................................................................................................................................................

“ทำไมมาสายล่ะจ๊ะหวานเย็น”

ณิชา เพื่อนสนิทของพิมพ์ลภัสเอ่ยถามเมื่อพิมพ์ลภัสเพิ่งเข้ามาในชั้นเรียนโดยผ่านสายตาดุดันของอาจารย์วรพลมาได้

“ก็ไอ้พี่ตุลย์น่ะสิ มาขัดขวางการทำมาหากินของเราอยู่ได้”

พอพูดถึงตุลย์ ณิชาก็ยิ้มหวาน

“หวานเย็นเจอพี่ตุลย์มาด้วยเหรอจ๊ะ”
“อืมม ไม่อยากเจอเท่าไหร่หรอก เป็นความซวยมากกว่าน่ะ”

ณิชาค้อน “แหม ทีนุ่นอยากจะเจอบ้างไม่เคยได้เจอเลย เขาเป็นไงบ้าง”

“จะเป็นไง ก็เหมือนเดิมแหละ จุ้นจ้าน น่ารำคาญ ถ้าเจอกันข้างนอกชกคว่ำไปแล้ว”

“หวานเย็นก็เลิกเล่นพนันบอลเสียทีสิ มันผิดกฎหมายนะ”

“นี่มันไม่ใช่การพนันบอลนะนุ่น เราแค่ทายผลกันสนุกๆ ใครได้ก็พาคนที่ไม่ได้ไปเลี้ยงเบียร์ ไม่ได้จริงจังหรือว่า เล่นกันแบบเอาเป็นเอาตายสักหน่อย”

“แต่มันก็เข้าข่ายพนันบอลอยู่ดีแหละ”

“นี่ ตกลงนุ่นเป็นเพื่อนใครกันแน่ เดี๋ยวก็ให้ไปอยู่กับพี่ตุลย์ซะเลย” ณิชาหัวเราะ

“ถ้าพี่ตุลย์ให้อยู่ก็ดีสิ”

พิมพ์ลภัสส่ายหน้าแล้วหยิบหนังสือเรียนขึ้นมา ณิชาไปแอบชอบผู้ชายแบบตุลย์ นั่นทำให้พิมพ์ลภัสไม่ค่อยจะชอบใจนักเพราะเธอไม่ชอบหน้าเขาสักเท่าไหร่นั่นเอง
………………………………………………………………………………..

เลิกเรียนแล้ว พิมพ์ลภัสรีบไปสมทบกับมาวิน เพื่อนซี้ตั้งแต่ตอนเด็กๆของเธอเพื่อมาสรุปจำนวนคนที่ทายผลบอลระหว่างลิเวอร์พูลกับอาร์เซนอลคืนนี้

“วิน ทำอะไรน่ะ”

พิมพ์ลภัสรีบกระชากกระดาษในมือมาวินที่กำลังจะส่งให้ตุลย์คืนมา ทำหน้าถมึงทึงใส่เพื่อนรวมทั้งนายตุลย์ด้วย

“มายุ่งอะไรอีกล่ะเนี่ยพี่ตุลย์ ขอสักเรื่องได้ไหม”

“ถ้าแม่เธอรู้เรื่องนี้เมื่อไหร่นะ เธอจะไม่กล้าพูดแบบนี้เลย”

ตุลย์ยกแม่ของพิมพ์ลภัสขึ้นมาอ้าง

“ก็ลองดูสิ จะเอาขยะเขวี้ยงใส่หน้าต่างห้องนอนให้ดู”

“แต่ แต่พี่ตุลย์บอกว่าจะไปแจ้งตำรวจนะหวานเย็น” มาวินพูดเสียงสั่น พิมพ์ลภัสทำเสียงจิ๊จ๊ะอย่างรำคาญ

“แกนี่กลัวอะไรไม่เข้าเรื่องเล้ย ให้ตายสิ ไปรอที่รถ เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

พิมพ์ลภัสโบกมือไล่ เมื่อมาวินไปแล้ว เธอก็หันมาเท้าสะเอว จ้องหน้ากวนๆของตุลย์

“นึกว่ามีพ่อเป็นตำรวจแล้วจะมาอวดเบ่งกับใครเขาได้เหรอพี่ตุลย์ หวานเย็นไม่ได้ทำผิดกฎหมาย เรา-แค่-เล่น-กัน-ใน-หมู่-เพื่อน-ฝูง แล้วเราก็เล่นกันมาตั้งนานแล้วด้วย ไม่เห็นมีใครเคยเดือดร้อนสักคน พี่ก็ช่วยกรุณาอย่ายุ่งกับเราได้ไหม”

“เธอนี่มันจริงๆเลยนะ ตัวเองเป็นผู้หญิงทำไมถึงไม่ไปทำอะไรที่พวกผู้หญิงเขาทำกันล่ะ เรื่องฟุตบอลมันเป็นเรื่องของผู้ชายเขา”

“ผู้หญิงดูบอลมันแปลกตรงไหนมาทราบ”

“แปลกมากเลย โดยเฉพาะที่หัวเรือใหญ่ในการรับพนันบอลในหมู่นักศึกษาเป็นผู้หญิงอย่างเธอ”

“โอ๊ย พี่ตุลย์ จะให้พูดยังไงถึงจะเชื่อว่าลูกหว้าไม่ได้เล่นพนันฟุตบอล ลูกหว้าไม่ได้ไปขอร้องให้ใครมาเล่นด้วยนะ พวกมันอยากทายสนุกๆกันเฉยๆ พูดไม่รู้เรื่องหรือไงเนี่ย”

พิมพ์ลภัสเริ่มหัวเสีย “คืนนี้จะไปดูบอลกันบ้านใคร?”

“เฮอะ เรื่องอะไรจะบอกล่ะ เดี๋ยวตามเอาตำรวจไปหาเรื่องจับให้ยุ่งยากอีก”

“เห็นไหม เธอกลัวตำรวจก็แปลว่าเธอทำผิดกฎหมายจริงๆ”

“เอาเถอะ หวานเย็นต้องไปเก็บเงินลูกค้าอีกหลายราย ไม่มีเวลามาเถียงอะไรไร้สาระกับพี่หรอก”

แล้วพิมพ์ลภัสก็เดินตามมาวินไปที่รถ ภากร เพื่อนของเขาที่ยืนฟังทั้งสองคนเถียงกันหัวเราะหึหึ

“หัวเราะอะไรไอ้บอม”

“ก็ขำแกกับหวานเย็นน่ะสิ รู้ว่าเถียงไม่เคยชนะก็ยังจะไปเถียงอยู่ได้ หวานเย็นมันปากจัดจะตาย”

“แกก็ดูมันทำเข้าสิ เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ แต่เป็นคนรับพนันบอลรายใหญ่ในมหาวิทยาลัยเรา พอเราเตือนดีๆก็แก้ตัวข้างๆคูๆ มันน่าเอาตำรวจไปจับนัก ได้นั่งเล่นในคุกสักวันสองวันคงจะรู้จักความหมายของคำว่าการพนันดีขึ้นล่ะมั้ง”

“แกพูดแบบนี้กี่ทีแต่ไม่เห็นเคยทำสักทีเลย”

“ก็มันเป็นน้องสาวเพื่อนนี่หว่า”

พาทิศ พี่ชายของพิมพ์ลภัสที่เรียนอยู่คณะสัตวแพทย์ศาสตร์ เป็นเพื่อนรักกับตุลย์ แต่เขานิสัยอ่อนโยนกว่าพิมพ์ลภัสมากนัก เรียกว่าแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวเลยทีเดียว

“ไม่ใช่เพราะแกแอบปิ๊งน้องสาวเพื่อนหรอกนะ”

“เฮ้ย ไอ้บ้า ปิ๊งอะไร ม้าดีดกะโหลกอย่างยายหวานเย็นเนี่ยนะ ไม่เรียบร้อย ไม่อ่อนหวาน ไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยแม้แต่นิดเดียว ไม่ใช่สเป็ค”

ตุลย์แก้ตัวเป็นชุดโดยไม่จำเป็นเลย

“ไว้ฉันจะคอยดู บางทีแมนยูกับลิเวอร์พูลอาจจะหันมาจับมือเป็นพันธมิตรกันก็ได้”

“เออ ฉันก็ว่างั้นแหละ แต่สงสัยจะเป็นชาติหน้าโน่น”



โดย : tiffany1822
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 28 พ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 33 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com