Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> ทำไมมันเศร้าจัง

เรื่อง :

ทำไมมันเศร้าจัง

ทุกวันนาฬิกามันหมุนวนทางขวา แต่ตัวเรากลับต้องการให้มันวนซ้ายบ้าง แต่ทำไงได้ผมไม่ใช่ช่างนาฬิกา คงต้องปล่อยเวลาวนทางขวาเหมือนอย่างเดิม . . แม้ผมจะหมุนเวลากลับไม่ได้ แต่หากนึกย้อนไปในอดึตคงทำได้ครับ นึกย้อนไป ว่าอะไรในวันนั้น วันเหล่านั้น ช่วงเวลาเหล่านั้น . . ทำให้ผมในวันนี้ ในตอนนี้ ณ เวลานี้ ถึงมีความรู้สึกเศร้าใจ ขึ้นมา . .

. . ถ้าวันนี้ . . ถ้าผมมีคุณตาอยู่ข้างๆ คนที่คอยสอนผมด้วยคำพูดง่ายๆ ให้เด็กโง่ๆในวันนั้น ได้รู้จักโลกมากขึ้นคงจะดีไม่น้อย ให้เด็กเกเร คนนึงได้รู้คำว่าถูก และ คำว่าผิด ช่วยให้ผมตัดสินใจอะไรๆสักหน่อยคงจะดี แต่เวลาพาคุณตาผมไป . . ผมหมุนเวลาไม่ได้ จึงต้องเศร้ายามคิดถึงคุณตา . . แต่ถึงหมุนได้ นาฬิกาชีวิต ก็ยังวนขวาต่อไป เหมือนเดิม

. . ถ้าวันนี้ . . กิ่งไม้ที่เคยโดนเขวี้ยงใส่หัว "มันเจ็บนะเว้ย" สำหรับเพื่อนสนิท คงพูดกลับไปได้แค่นี้ ไม่ต้องงไม้ลงมืออะไร ฮึฮึ พูดแล้วก็คิดถึงพวกมัน ถ้าวันนี้ เราได้นั่งกินส้มตำ ที่ร้านลุงจิน คงมีข้าวเหนียวเต็มโต๊ะ ส้มตำปู + ปลาร้าไม่เผ็ดมาก ต้มแซบ ไก่ย่าง ลาบหมู และ ขาดไม่ได้ จิ้มจุ่ม .. และที่ขาดไม่ได้อีกอย่างคือ พวกมัน . . เพื่อนผม คงคุยกันเสียงดังเจี้ยวจ้าว มือจกข้าวเหนียวไป ปากก็ฟุ้งกันไป หัวเราะกันไป สนุกกันไป . . หลังเรียนจบก็แยกย้ายกันไปตามหาอนาคต ไม่ค่อยได้เจอกัน . . หวังว่าคงได้เจอกันอีก ในอนาคต . .เพื่อนผม . .

. . ถ้าวันนี้ . .มีน้ำลายมันมาแปะอยู่ที่หน้า ช่วยปลุกผมตื่นนอนอีกครั้งคงจะดี . . แม้ทุกครั้งผมจะเอ็ดมัน และบางครั้งอาจมีลงไม้บ้างเพื่อไม่ให้มันทำแบบนี้อีก . . แต่กับวันนี้ . . ไม่ใช่ . . ผมอยากให้มีมันมาทำแบบนั้นอีก แม้ผมจะต้องรีบลุกไปล้างหน้าก่อนกำหนด (อยากจะนอนต่อทดเวลา) . . ผมยังคงคิดถึงมัน ยังคิดถึง . . มันจากผมไปหลายเดิอนมาแล้ว เพราะความรักที่มันมีต่อครอบครัวผม จึงทำให้มันจากไป . . นึกถึงเวลามันเจ็บ ผมก็ร้องไห้นะ . . แววตามันตอนนั้น เหมือนจะบอกว่า "ผมรักนายผมมาก นายรู้ไหม . .ผมเป็นอะไรไม่รู้เจ๊บจังเลย. .นายช่วยผมที.." หลายครั้งผมคิดถึงมัน ผมก็ร้องไห้ครับ . . แม้มันสุนัข แต่สำหรับผมมันคือน้องชายผม . . ผมรู้จักโลกนี้มากขึ้นเท่าไหร่ ผมก็รักมันมากขึ้นเท่านั้น . .

. . พอแค่นี้ดีกว่า เศร้ามากไม่ดีต่อสุขภาพ . .

. . ว่าแล้วก็เก็บความเศร้าใส่กล่อง ส่งอีเอ็มเอสไปหา ลุงแซนต้า บอกว่า คริสมาส ปลายปีนี้ ไม่ต้องส่งมันมาอีกแล้วนะ ขอเป็นของกินดีกว่า . . และนั่งมองเข็มนาฬิกา


โดย : ลามปาม
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 31 พ.ค. ปี 2006 [ เวลา 10 : 44 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com