Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 3

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
>> คือรักเมื่อครั้งแรกๆ

เรื่อง :

คือรักเมื่อครั้งแรกๆ

เด็กหญิง น้อย ตัวนิดเดียว วันๆนึ่ง ไม่เคยได้เงยหน้ามาเจอกับใครๆเท่าใดนัก วันๆ ก็อยู่แต่กับท้องไร่ ท้องนา เธอไม่ค่อยได้ไปที่ไหนแตกต่างจากที่เคยไปและเคยทำ ดั่งนั้นคนที่พบเจออยู่ทุกวันก็คือคนเดิมๆ เสมอ เธอเคยชินกับการทำสิ่งเดิมๆ และเจอะเจอกับคนเดิมๆ และวันหนึ่ง เธอก็พบว่าตัวเธอให้ความสนใจกับคนๆนึ่งจนไม่อาจละทิ้งความความสนใจจากคนนั้นได้เลย
โม เด็กผู้ชายบ้านใกล้แค่รั่วกั้น ฉันเฝ้ามองดูความเป็นไปของเขาเสมอมา ตั้งแต่เช้าตรู่ของทุกวัน ในขณะที่ฉันกำลังหุงข้าว และทำงานบ้านซึ่งมันก็คืองานประจำของฉันซึ่งต้องทำทุกๆวัน ฉันก็ต้องพบว่าเป็นเวลาที่เขาใส่ชุดนักเรียน และกำลังทานข้าวที่ชานบ้านทุกครั้งไป และในตอนที่ฉันกำลังเตรียมตัวที่จะไปโรงเรียนบ้าง ก็มักที่จะเป็นเวลาที่เขาออกจากบ้าน เพื่อที่จะไปโรงเรียนในตัวจังหวัด ส่วนฉันเรียนที่โรงเรียนใกล้บ้าน ออกจากบ้านช้ากว่าเขาทุกครั้งไป และพอถึงช่วงเย็น ฉันก็ทำกิจกรรมแบบเดิมกับเมื่อเช้าของทุกวัน คือทำงานบ้านหลังเลิกเรียน และนั่นก็ได้เวลากลับบ้านของเขาอีกเหมือนเช่นที่เคยเป็นทุกวัน ฉันก็มักที่จะเห็นเขานั่งทำการบ้านที่ชานบ้านทุกเย็น มันคือความเคยชินที่เกิดขึ้นเสมอ และเหตุการณ์เหล่านี้ก็ดำเนินต่อไป ค่อยๆผ่านไปทุกวันๆ เป็นเวลานานหลายปี ฉันก็ยังคงเฝ้ามองดูความเป็นไปของเด็กชายคนนี้ และจนกระทั่ง กลายเป็นทุกความเป็นไปของผู้ชายคนนี้
ทุกอย่างถูกเก็บเป็นความลับตลอดมา ฉันคิดว่ามันก็คือความเคยชินเท่านั้นเอง ไม่เคยมีสิ่งไหนเปลี่ยนแปลงสิ่งที่เกิดขึ้นกับฉัน
จนกระทั่งวันที่ฉันไม่อาจที่จะทำกิจวัตรประจำวันไปพร้อมๆกับ
การที่ได้มองดูความเป็นไปของผู้ชายคนนั้นได้ ฉันจึงพบว่า ตัวเองต้องรู้ให้ได้ว่าตอนนี้เขากำลังทำอะไรอยู่ อุปสรรค์เกิดขึ้นพร้อมกับความพยายาม เมื่ออยู่ๆ ต้นไม้ที่ปลูกไว้สำหรับทำเป็นรั้วโต และ
ความสูงของต้นไม้นั่นคือตัวปัญหาของเรื่องราวทั้งหมด ทำให้ความเคยชินเริ่มจางหายไป จนอยู่มาวันหนึ่งฉันก็พบว่า ต่อให้ต้นไม้ไม่เป็นอุปสรรค์ ฉันก็ไม่อาจมองดูความเป็นไปเขาได้อีก เมื่อรู้ว่า
เขาต้องไปเรียนต่อต่างจังหวัด ในขณะที่ฉันเองยังเรียนอยู่ที่เดิม



โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 1 มิ.ย. ปี 2006 [ เวลา 17 : 7 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com