Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ความทรงจำแสนสั้น และสำนึกที่ไม่เคยปล่อยวาง

เรื่อง :

ความทรงจำแสนสั้น และสำนึกที่ไม่เคยปล่อยวาง

เวลาสอนให้เรารู้จักความผูกพัน พร้อมๆกับโลกบอกให้เรารับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลง
ความเศร้าพร้อมมาเยือน พอๆกับความสุขชั่วชีวิตพร้อมติดปีกโบยบิน
หลายคนที่ผูกผัน หลายคนที่แสนดี และอีกหลายคน
เป็นเพียงคนผ่านทาง หลายคนไม่เคยแม้แต่จะรู้จัก
และหลายหลายความบังเอิญ

เจตนาชีวิต ที่ไม่ได้ตั้งใจ กลับกลายเป็นความทุกข์ใจระหว่างกัน

จากผูกพันเปลี่ยนเป็นเฉยเมย จากมิตรภาพกลับกลายเป็นรอยร้าว
จากแปลกหน้ากลับกลายเป็นคุ้นเคย จากห่างเหินกลายเป็นตราตรึง

ธรรมชาติประทานความทรงจำอันแสนสั้นสำหรับความเป็นมนุษย์หรือเปล่า
คนเราจึงเลือกที่จะลืมเลือน
แทนรอคอยการมาเยือนของสำนึกแห่งการให้อภัย?

-ดาบในมือใช่มีไว้ฟาดฟันศัตรู หากว่าอีกฝ่ายไม่มีค่าพอแก่การร่ายรำ
-ความปราชัยก็ใช่ว่าคนไร้อาวุธ หากแต่ หัวใจคนก็ไม่มีค่าพอแก่การหล่อหลอมเพื่อให้คมเท่ากระบี่
-การไม่ทำร้ายใครๆ ใช่ว่าจะไม่มีใครเจ็บปวด
-การทำร้ายตัวเอง ก็ใช่ว่า จะไม่มีใครหมดลมหายใจไปพร้อมกับตัวคุณ

- คนมักพูดว่า เมื่อจะทำสิ่งใดให้ใคร ก็ไม่ควรหวังผล
แต่หากเชื่อว่า...ชีวิตไม่ได้เกิดมาเพียงเพื่อมีชีวิตเดียว...
การให้ใดๆมันก็คือ "ตัณหา"

หากธรรมชาติให้สมองที่ชาญฉลาดของมนุษย์มีความทรงจำที่ยาวนานเกินไป
เราคงไม่มีวันเปลี่ยนแปลง...และเราคงไม่มีวันเห็นความเปลี่ยนแปลง....

ความทุกข์จะไม่มีวันโบยบิน เช้าวันใหม่ย่อมไม่มีตะวันที่สดใสมาเยี่ยมเยือน

เมื่อชีวิตไม่อาจยาวนาน และเมื่อความทรงจำแสนสั้น

...จะเป็นไร??
ถ้าเราเลือกที่จะลืมเลือน แทนการจดจำสำนึกที่ไม่เคยปล่อยว่าง

ถ้าชีวิตไม่ได้เกิดมาเพียงเพื่อมีชีวิตเดียว
เมื่อความปรารถนาที่ไม่หวังผลในชีวิตเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้

......เมื่อคนไม่อาจรัก ในสิ่งที่ไม่ใช่.....
.....เมื่อหัวใจย่อมชิงชังในสิ่งที่ไม่ชอบ .......
เมื่อ "ความแตกต่าง" ไม่อาจเป็น "ความเหมือน"

และเมื่อจะรักท่ามกลาง..ความผูกพันที่พร้อมจะเปลี่ยนแปลง

......จะเป็นไร??
ถ้าชีวิตจะมีความทรงจำอันแสนสั้น
คงดีกว่า การรอคอยสำนึกที่ไม่เคยปล่อยวาง
คงดีกว่า การรอคอยสำนึกของการให้อภัยที่อาจไม่เคยได้มาเยือน


.........................เมื่อเลือกที่จะรัก.

โดย : กระติกน้ำแข็ง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 7 มิ.ย. ปี 2006 [ เวลา 20 : 25 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com