Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ความรักสีส้ม ตอนที่ 8 (1)

เรื่อง :

ความรักสีส้ม

 ตอนที่ 8 (1)

แม่ชี

ทางลาดยางสายใหม่ที่เพิ่งสร้างเสร็จไม่นาน ไอความร้อนลอยตัวอยู่เหนือพื้นถนน กลิ่นอายของยางมะตอยคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ ดวงอาทิตย์แผ่แสงร้อนแรง ท้องฟ้าไร้เมฆ ต้นไม้สองข้างทางไม่ไหวติง สิ่งมีชีวิตกลับเงียบเปลี่ยวและสงบ รถยนต์แล่นสวนกันไปนานๆครั้ง

เสียงถอนหายใจหนักๆหลายครั้งภายในรถยนต์ หญิงสาวขับรถเข้ามาจอดภายในวัด เธอถอดแว่นตาดำเงยหน้ามองเบื้องหน้าทั้งซ้ายและขวา สถานที่นี้คงทำให้เธอได้สบายใจ เธอขยับกายเพื่อปลดสายนิรภัยที่รัดกายออก ดับเครื่องยนต์แล้วค่อยๆก้าวลงมาจากรถ เธอปิดประตูแล้วกวาดสายตาไปรอบๆบริเวณ

“.......อ้า...แม่ชี...... ”
เธอครางในใจ

สุดสายตาของเธอคือภาพแม่ชีที่นั่งสงบนิ่งอยู่ภายใต้ร่มเงาของต้นไทรใหญ่ ใบหน้านั้นดูอิ่มเอิบยิ่งนัก เธอไม่รีรอรีบสาวเท้าตรงไปยังใต้ร่มไทรใหญ่ทันที เบื้องหน้าของเธอคือสิ่งที่เธอใคร่เห็นในเวลาเช่นนี้
เธอหยุดยืนแล้วค่อยๆหย่อนกายลงเพื่อหาที่นั่ง เธอคลานเข่าไปหาผู้ทรงศีลเธอก้มกราบแม่ชีที่นั่งสงบอยู่เบื้องหน้า พลันน้ำตาเธอก็ไหลพรากออกมาอย่างท่วมท้นเสียงสะอื้นดังมาจากริมฝีปากที่ถูกเม้มไว้ด้วยอาการสั่นระริก จนหวั่นเกรงว่าจะเป็นการรบกวนการนั่งสมาธิของแม่ชี เธอยังคงก้มกราบจนครบสามครั้ง แล้วเธอก็ซบหน้านิ่งไม่ยอมเงยขึ้นมา
ศีรษะของเธอถูกลูบเบาๆไปมา
ทำให้เธอรู้สึกตัวเงยหน้ามองแม่ชีทั้งๆที่น้ำตายังนองใบหน้า

“......ร้องเถอะลูกถ้าอยากจะร้อง...ร้องให้หมดใจ....... ”
แม่ชีกล่าวกับเธออย่างนุ่มนวล

เธอยกสองมือขึ้นปิดหน้าตัวเองปล่อยโฮออกมาต่อหน้าแม่ชี เวลาผ่านไป เสียงร่ำไห้เริ่มเบาลงจนได้ยินเพียงเสียงสะอึกสะอื้น
เธอก้มลงกราบแม่ชีอีกครั้งหนึ่ง
ก่อนที่จะเอ่ยด้วยน้ำเสียงปนสะอื้น
“.....แม่ชีค่ะหนูอยากบวชเหลือเกิน........ ”
เธอกล่าวกับแม่ชี
“.....บวชชีพรามห์หรือลูก........ ”
“......ไม่ค่ะ..หนูจะโกนหัวบวชค่ะ....... ”
แม่ชียิ้มและมองเธอด้วยสายตาที่ปรานี
พร้อมทั้งเอื้อมมือมาเชยคางเธอขึ้น
“.....หนูรู้ไหมว่าตัวเองเป็นคนมีเสน่ห์ นัยน์ตาของหนูสวยมาก......ฮืม..ถ้าไม่มีขนคิ้วหน้าตาคงดูพิกลอยู่นะ........ ”
แม่ชีพูดจบ ก็ยิ้มให้เธอ
ฉับพลันบ่อน้ำตาก็เต็มตื้นขึ้นมาเสียง่ายๆ
“......หนูอยากบวชจริงๆค่ะ....... ”
เธอบอกด้วยเสียงสะอื้นไห้เบาๆ
สายตาที่วิงวอนจากเธอทำให้แม่ชีต้องเอื้อมมือมาลูบศีรษะของเธออีกครา
สายตาของแม่ชียังคงจับจ้องอยู่กับเส้นผม
“.......ผมเส้นเล็ก..หยักโศกเสียด้วย..สวยจัง...น่าเสียดายถ้าถูกโกนจนหมด...... ”
แม่ชีเปลี่ยนสายตามาจ้องดูใบหน้าของเธอ
“......ทำไมถึงอยากบวชล่ะ....... ”
แม่ชีถามอีกครา
“......หนูเหนื่อยกับชีวิตมากค่ะ...หนูอยากสงบสักพัก.... ”
เธอก้มหน้าลงมองพื้นดิน
“......แล้วทำไมต้องโกนหัวบวช...ก็มาวัด..มาสนทนาธรรมฝึกนั่งสมาธิ ใจก็สงบแล้ว....... ”
แม่ชีแนะนำเธอ
เธอสั่นหน้า
“......หนูต้องการบวชชีค่ะ....... ”
เธอตอบด้วยความมุ่งมั่น
“......หนูไม่เสียดายผมหรือจ๊ะ...... ”
แม่ชียังพูดถึงผมที่หยักโศกของเธอด้วยความเสียดาย
“.....ไม่เสียดายหรอกค่ะ....แล้วหนูต้องเตรียมอะไรมาบ้างค่ะ... ”
เธอตัดบท
“.......แม่ถามหนูนิดหนึ่งนะ..ตอนนี้หนูอายุเท่าไร...... ”
แม่ชีขอคำตอบจากเธอ
“.......27..ปีค่ะ...... ”
“.......ยังเด็กมากเลย..แล้วหนูมีครอบครัวหรือยัง.... ”
เธอก้มหน้านิ่ง ตอบด้วยน้ำเสียงอันเบา ผสมกับท่าทีที่อึดอัด
“......มีแล้วค่ะ....... ”
“......คนในครอบครัวหนูรับรู้หรือยัง....... ”
แม่ชีถามต่อ
“......ยังค่ะหนูยังไม่ได้บอกใคร....... ”
เธอตอบแล้วนิ่ง
“......หนูต้องบอกคนในครอบครัวด้วยนะจ๊ะ....... ”
เธอเงยหน้าสบตากับแม่ชี
“......หนูทำเพื่อครอบครัวมาแล้ว...ชีวิตนี้เป็นของหนู..ทำไมหนูจะใช้ชีวิตที่เหลือตามใจตัวเองบ้างไม่ได้..หนูเกิดมาเพื่ออะไร...เพื่อใช้หนี้กรรมใช่ไหมค่ะ....... ”
พูดจบน้ำตาก็พลันทะลักล้นเอ่อออกมา
“...แม่ไม่ได้ว่าอะไรนี่จ๊ะเพื่อความสบายใจของหนูพรุ่งนี้หนูมาหาแม่ที่นี่..ข้าวของแม่จะเตรียมหาให้ หนูก็มาบูชาเอาก็แล้วกัน พร้อมเมื่อไรค่อยไปหาหลวงพ่อให้ท่านบวชให้... ”
เธอก้มกราบแม่ชีด้วยกายที่เบาสบาย
ความสุขที่กำลังจะเริ่มต้น ทำให้เธอมีความรู้สึกลิงโลดใจ....ถึงโลกใบใหม่ของเธอ ที่จะอุบัติขึ้นในไม่ช้า
“.......อ้อ..หนูต้องซื้อมีดโกนสองคมเอาตราขนนกมากล่องหนึ่งนะจ๊ะ...... ”
แม่ชีเอ่ยปากก่อนที่เธอลุกจากไป

เธอพาตัวเองขึ้นรถยนต์ ตะบึงห้อออกจากวัดด้วยอารมณ์ที่เป็นสุขอย่างที่สุด


โดย : สแสง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 23 ก.ค. ปี 2006 [ เวลา 14 : 27 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com