Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> MSNปริศนา

เรื่อง :

MSN ปริศนา

“โอ๊ย!!อ้ายบ้าที่ไหนว่ะ เตะบอลไม่ดูตาม้าตาเรือเลยน่ะ”

ลูกบ๊วยคลำศรีษะไปบ่นไป พลางสอดส่ายสายตามองหา รอบสนามหญ้ากว้างใหญ่ที่เบื้องหน้า เพื่อมองหาคนก่อเรื่อง

“ขอโทษน่ะน้อง พี่เตะแรงไปนิดจ๊ะ”

“ใครน้องคุณ? แล้วที่บอกเตะแรงไปนิดน่ะ มาลองโดนเองดีไหมคู๊ณ”

“อ้าว หน้าตาสวยๆทำไมพูดจาแบบนี้ครับ”

“อ๋อ คนหน้าสวย เจ็บไม่เป็นงั้นสิ?”

“คุณนี่พาลจัง เอาเป็นว่าผมขอโทษอีกครั้งแล้วกันน่ะครับ”

“ขอโทษไม่หายสิ ต้องเอาคืน จะให้ไหมล่ะคู๊ณ”

“อ้าว เพิ่งรู้หลงคุยกับสาวยวน..ว่าแต่คุณคิดจะเอาไงล่ะครับ?”

ลูกบ๊วยหยิบลูกฟุตบอล ทุ่มหน้าคนถามทันทีที่เขาพูดจบลง ที่จริงเธอไม่คิดจะหาเรื่องรวนเขา ถ้าไม่เป็นเพราะจำเขาได้..หน้าตาแบบนี้..ลูกตาแบบนี้..ให้ตายเป็นผี เธอก็ยังมั่นใจต้องจำได้แน่!!!


ขมิ้นเป็นชายหนุ่มอารมณ์เย็น ที่รักกีฬากลางแจ้งที่สุด ในชีวิตนอกจากพ่อแม่แล้ว สิ่งที่ติดอยู่ในสมองทุกชั่วยาม คือการใฝ่ฝันเป็นนักกีฬาฟุตบอลทีมชาติกับเขา

ผิวสีเข้มบอกความสมบูรณ์แข็งแรง มักเรียกร้องความสนใจจากคนทั่วไปได้เสมอ แต่อุบัติเหตุจากการแข่งขันฟุตบอลรอบรองคัดเลือกตัว ทำให้เขาหมดสิทธิ์ เพราะต้องนอนป่วยรักษาตัวนานถึงสามเดือน


มาม่า สาวสวยจากขอนแก่น ที่เดินทางมาหางานทำที่กรุงเทพฯ หลังเรียนจบ มาม่าพักกับพี่ชาย ที่คอนโดฯแห่งหนึ่ง แถวบางกระปิ และคอนโดฯฝั่งถนนด้านซ้าย คือห้องพักของขมิ้นกับพี่สาวนั่นเอง มาม่าหลงรักขมิ้น ในทันทีที่พบเขาที่หน้า ร้าน เซเว่นใกล้คอนโดฯของเธอ และมักตามไปดูเขาเตะฟุตบอลทุกเย็น ที่สนามหญ้าใกล้ที่พัก


ขมิ้นรู้ดีว่ามาม่ามีใจชอบเขา แต่เขาเองก็บอกไม่ถูกว่าทำไมไม่คิดจีบเธอ แม้ว่าเธอจะเป็นคนสวย สวยชนิดที่เพื่อนๆในทีมที่เล่นด้วยกันทุกเย็น ใฝ่ฝันอยากเป็นแฟนเธอกันทั้งนั้น


“พรุ่งนี้บ๊วยมาหาพี่ม่าที่ห้องพักน่ะค่ะ”

ลูกบ๊วยส่งข้อความผ่านmsn ให้มาม่าในคืนหนึ่ง เมื่อโทรไปหา แต่มาม่าไม่คิดรับโทรศัพท์ พี่สาวของเธอ ที่เดินทางมาจากขอนแก่น เป็นผู้รับแทน


“ยัยม่าป่วยเป็นไข้นานนับเดือน หมอเพิ่งตรวจพบว่าปอดบวมจ๊าน้องบ๊วย”


รุ่งขึ้นพี่สาวมาม่าเป็นคนมาเปิดประตูให้ และเล่าว่า มาม่าเดินเหม่อข้ามถนนจนเกือบโดนรถชน เพราะเหลือบไปเห็นขมิ้นเดินออกมาจากโรงภาพยนตร์กับสาวสวยคนหนึ่ง ในเย็นวันที่เลิกงานนั่งรถเมล์กลับบ้าน และเมื่อลงจากรถเมล์ เธอก็เดินตากฝนกลับบ้าน ทั้งๆที่มีร่มติดตัว ตกดึก ก็ล้มเจ็บเป็นไข้นานนับเดือน จนต้องลาออกจากงาน


ลูกบ๊วยเดินเข้าไปที่ห้องนอนส่วนตัวของมาม่า มองร่างผ่ายผอมจนไร้ทรวดทรง ที่หลับสนิทด้วยฤทธิ์ยา สาวสวยรุ่นพี่ ที่อายุมากกว่าเธอ เพียงแค่สองปีคนนี้ เคยเด่นดังเป็นดาวในมหาวิทยาลัย ที่มีหนุ่มๆล้อมหน้าล้อมหลัง แต่เธอก็ไม่เคยสนใจใครจริงๆสักที แล้วไอ้บ้าที่ไหนน่ะ ถึงตาบอดสี กล้าเมินเธอได้ลงคอ?


ลูกบ๊วยเดินอ้อมไปที่หัวเตียงนอน หยิบกรอบรูปขึ้นสำรวจ ชายหนุ่ม ที่ยืนเหงื่อท่วมตัว ที่สนามฟุตบอล ผิวสีคล้ำ ตาสีเข้มกลมโต บอกความร่าเริง เหมือนไม่เคยรู้จักความทุกข์ร้อนใดๆทั้งสิ้น ใต้ภาพมาม่าเขียนไว้ว่า “ขมิ้นของฉัน”


อีกสามวันถัดมา มาม่าก็โทรมาหาลูกบ๊วย ขณะที่ลูกบ๊วยกำลังวุ่นวายกับการเก็บข้าวของ


“พี่ม่า อาการดีขึ้นไหมค่ะ แล้วไปตรวจกลับมา หมอว่าไงบ้างคะ?”

“พี่อยากกลับไปนอนพักรักษาตัวที่บ้านกับพี่เหมี่ยวจ๊า..แต่เป็นห่วงที่ห้องไม่มีคนเฝ้า พี่ส้มไปสัมนาที่เชียงใหม่สิ”


มาม่าหมายถึงพี่ชายนั่นเอง

“บ๊วย คงคุยได้ไม่นานน่ะค่ะ กำลังยุ่งเก็บของย้ายห้องค่ะพี่ม่า”


“เอางี้ดีไหม บ๊วยมาเฝ้าห้องพี่ก่อน อีกสามอาทิตย์พี่ส้มกลับ บ๊วยค่อยย้าย ไปพักที่อื่น”


มาม่ากล้าเสนอ เพราะรู้ดีว่า ลูกบ๊วย เป็นคนประหยัดมาก การที่ไม่ต้องแยกไปเช่าห้องเพียงลำพัง เป็นสิ่งที่ปรารถนามาก และการที่เธอต้องย้ายห้องครั้งนี้ เพราะเพื่อนเช่าร่วมห้อง ย้ายไปอยู่กับแฟน เธอไม่อยากเช่าห้องใหญ่เพียงลำพังผู้เดียว เมื่อมีทางประหยัดรายจ่าย ลูกบ๊วยคงไม่ปฎิเสธแน่


รุ่งขึ้นเมื่อส่งมาม่าขึ้นแท็กซี่แล้ว ลูกบ๊วยก็กลับเข้าห้อง เก็บกวาดจัดห้องกว่าจะแล้วเสร็จ ก็บ่ายโข จึงเดินลงมาหาข้าวกินที่ร้านเซเว่น และนั่นเองเป็นสาเหตุให้ลูกฟุตบอลของขมิ้น ลอยมากระทบศรีษะ อย่างแรง จนต้องเปิดศึกราวีกับขมิ้น

“พี่สามสี อ้ายบ้านั่น บ้วยเจอแล้วค่ะ”

ลูกบ๊วยเม้นต์ข้อความลงไป ที่ MSN เมื่อเขาออน

“วันนี้พี่ก็เจอเด็กสาวคนน่ะ หน้าตาน่ารักดี แต่กวนชมัดเลย”

แล้วต่างคนต่างก็เล่าเรื่องงาน กับปัญหาคนที่ทำงานต่อ สามสีกับลูกบ๊วยรู้จักกัน เพราะเพื่อนคนหนึ่ง แนะนำให้ เมื่อคราวที่ลูกบ๊วยคิดหาคนมาติวก่อนไปสอบเอนทรานต์ เมื่อสี่ปีก่อน

สามสีกับลูกบ๊วยคบหากันนานปี แต่ทั้งคู่ก็ไม่เคยพบหน้าค่าตา ด้วยต่างคนต่างชอบความลึกลับเป็นปริศนา สามสีใช้ภาพแทนตัวเป็นลูกแมวสีลายๆ ในขณะที่ลูกบ๊วยใช้ภาพเด็กนั่งกินไอศรีมเป็นตัวแทนเธอ


“อ้าว เจอกันอีกแล้วคนยวน”


ขมิ้นรีบเดินเข้าไปทักทันที ที่พบลูกบ๊วยลงจากรถเมล์และแวะเข้าร้านเซเว่น ก่อนกลับห้องพัก หลังเลิกงาน

ลูกบ๊วยเพียงแค่ปรายตามองเมิน ก่อนเดินเลี่ยงจากมา แต่ขมิ้นยังตามมาชวนคุย


“น้องสาว พักแถวนี้เหมือนกันรึครับ?”

“ใครเป็นน้องคุณ ..แล้วเดินตามมาทำไม เศษตังหมดแล้วไปที่อื่นเถิด”

“แหมๆๆๆๆเจอทีไร มีแต่ทำให้ผมแสบๆร้อนๆทุกทีน่ะเนี๊ยะ”

“น้ำแข็งที่เซเว่นยังมีน่ะ รีบไปขอซื้อสิ”

ลูกบ๊วยตอบแล้วเดินเข้าตึกทันที


จากวันนั้นเป็นต้นมา เมื่อเลิกงาน ลูกบ๊วยเริ่มเจอเขาถี่ยิ่งขึ้น ราวกับว่าขมิ้นตั้งใจมาดักพบเธอ และทุกครั้งที่ปะทะคารมกัน ช่างแปลกที่ต่างฝ่ายต่างไม่คิดโกรธเคือง..แถมนับวันชักติดใจเข้าไปทุกทีสิน่า


“พี่สามสี ช่วยบ้วยหน่อยสิ อาทิตย์นี้ออกมาหาหน่อยน่ะ ”

“จะเอาพี่ไปแสดงเป็นคนรักเธอ เพื่อแกล้งตานั่นสิ เราน่ะ”

ลูกบ๊วยส่งภาพวิงแสดงอาการหัวเราะแบบหมายมาด ตั้งใจก่อกวน ก่อนลาจากกัน สามสีรับปากจะมาหาที่หน้าร้านเซเว่น ที่นัดพบ ในเย็นวันอาทิตย์นี้ ซึ่งคือวันรุ่นขึ้นนั่นเอง!!!


“พี่ขิง พรุ่งนี้ผมจะไปหายัยบ้วย คบมา5ปี จะได้เห็นหน้าตากันสักที พี่ว่าผมใส่ชุดไหนดีครับ?”

ขมิ้นถามพี่สาว

“ชุดไหนก็หล่อทั้งนั้นแหละน่าน้องพี่”

ขิงล้อน้องชายอย่างเอ็นดู...แต่เมื่อคนทั้งคู่ เมื่อพบกัน ใครจะตอบได้ว่า..คำตอบออกมาในรูปใดกันน่ะ?..






โดย : ขุนพลน้อย
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 5 ส.ค. ปี 2006 [ เวลา 0 : 7 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com