Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
<

>> เพราะเธอคือสิ่งที่เรียกว่ารัก

เรื่อง :

เพราะเธอคือสิ่งที่เรียกว่ารัก

คนธรรมดาที่สุดแสนจะเอาแต่ใจอย่างฉัน
วันๆไม่ค่อยจะทำอะไรมากมาย
ใช้ชีวิตอย่างอืสระเป็นที่สุด
แล้ววันนึง
ฉันก็เกือบตกต้องเป็นฆาตกร
เพราะผมขับรถไปชนผู้หญิงคนนึงเข้า
เธอจำผมไม่ได้ว่าผมเป็นคนชน
เธอจำเรื่องราวต่างๆไม่ได้เพระเธอความจำเสื่อม
เธอเลยเห็นว่าผมเป็นคนช่วยชีวิตเธอไว้ทั้งๆที่ผมป็นคนชน
ผมรำคาญเธอมากๆ
เธอชอบทำตัวเจ้ากี้เจ้าการ
ชอบบ่นผมอยู่เรื่อย คนทำนู่นทำนี้ให้ในแบบที่ผมไม่ชอบ
ชอบมานั่งรอผมกลับบ้าน ชอบมาดูแลผม
และก็ชอบมาทำให้ผมหวั่นไหว
ผมเกลียดเธอ เกลียดตัวเองด้วย
ผมเลยตะวาดเธอไป เธอคงเสียใจเลยไม่มาใกล้ผมอีกเลย
เธฮไม่แม้แต่จะมองหน้าผม ผมเลยขับรถออกไปข้างนอกแล้วรถเกิดอุบัติเหตุแต่ผมไม่เป็นไรมากเลยไปหาหมอแล้วกลับบ้านนอน
เธอเห็นผมมาในสภาพมีผ้าพันแผลตามตัวเธอเลยตกใจ
ร้องไห้ใหญ่โต ผมบอกว่าไม่ต้องร้องไห้จะได้มั๊ย เบื่อรำคาญ
เธอก็ไม่ร้องแล้วไปหยิบยามาทำแผลให้ผมใหม่เพราะของเก่ามันหลุด
ผมตะหวาดเธออีกแล้ว ผมก็ไม่รู้ว่าผมจะตะหวาดเธอไปทำไม
แต่ที่รู้ๆ
คือผมไม่ได้ต้องการแบบนั้น
ผมใจเต้นทุกทีที่เห็นนหน้าเธฮ
วันนั้นผมเข้านออนเร็วแต่นอนไม่หลับผมคิดเรื่องที่ผมไปตวาดเธอเข้าผมเลยกะว่าจะลุกขึ้นมาขอโทษเธอ
แต่พอผมตื่นขึ้นมาแล้วเดินไปเคาะห้องเธอ
แต่ไม่มีเสียงตอบรับ ผมกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไปเลยกระแทกประตูเข้าไปดูปรากฏว่าเธอป่วย
ตัวเธอร้อนมากผมเลยเช็ดตัวให้เธอ ผมได้ยินเธอละเมอเรียกชื่อผม แล้วถามว่าผมอยู่ไหน
ผมรู้สึกว่าหน้าร้อนๆเลยลุกออกจากห้องไป พอตอนเช้าเข้าไปดูเธออีกที เธอไข้ไม่ลดลงเลย อาการยังไม่ดีขึ้นอีกด้วย ผมเลยส่งเธอไปโรงพยาบาลแล้วผมก็เฝ้าเธออยู่แบบนั้น ทั้งวัน.....จนกระทั่ง
-*-----------โปรดติดตามตอนต่อไป----------------*-
----เหนื่อยแล้วอ่ะพักก่อนนะเด็วจะมาอัพต่อ-----

โดย : perchea
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 23 ส.ค. ปี 2006 [ เวลา 12 : 36 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com