Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
<

>> เพราะเราจะเป็นผู้ใหญ่(2)

เรื่อง :

เพราะเราจะเป็นผู้ใหญ่

(2)

เมื่อวานเพิ่งไปอ่านหนังสือเรื่องหนึ่งมา มีประโยคหนึ่งอ่านแล้ว.........ยังไงล่ะ ถ้าเป็นเด็กสมัยนี้คงต้องบอกว่า มันโดนใจมากๆ แต่สำหรับเรามันเหมีอนจี้ใจดำมากกว่า
ประโยคนั้นมันบอกว่า "คิดว่าตัวเองเป็นต้นไม้ใหญ่ หลงทะนง หลงภาคภูมิ ที่แท้ก็เป็นแค่กล้าไม้" ประมาณนี้แหล่ะ จำไม่ได้เป๊ะๆหรอกนะ
ใครจะแปลประโยคนี้ยังไงไม่รู้หรอก แต่ถ้าให้เราคิดนะ มันเหมือนกับเราในตอนนี้มั้ง? เรามีปัญหามากมาย เป็นปัญหาที่มองไม่เห็นนะ มันค่อยๆก่อตัวขึ้นในใจเราเอง และเพิ่มมากขึ้นทุกวัน ไม่ใช่เรื่องความรักที่วัยรุ่นเขาชอบเป็นกันหรอกนะ เราบอกตัวเองทุกวันว่าไม่แคร์ ไม่สนใจ มันช่างป็นปัญหาปัญญาอ่อน ไร้สาระ เหมือนต้นไม้ใหญ่โดนลมพัดไง ยังไงมันก็คงไม่ล้มลงไปง่ายๆ หรอกจริงไหม แต่ถ้าเราเป็นแค่กล้าไม้ล่ะ? มันคงจะถอนรากถอนโคนเลยใช่ไหม แล้วต้นมันจะตายไปเลยไหม ในเมื่อรากมันยังไม่แข็งแรงอย่างที่มันทะนงตัวเลย
เวลาอยู่คนเดียว กี่ครั้งแล้วที่ต้องร้องไห้ แถมยังขี้ขลาดกว่าใครๆ เพราะต้องร้องไห้เงียบๆ ไม่มีกระทั่งเสียงสะอื้น เพราะกลัวใครเขาจะรู้ว่าจริงๆแล้วเราอ่อนแอแค่ไหน
เคยมีคนถามบ้างเหมือนกัน ว่าเจ็บปวดไหม เสียใจไหม เราตอบเขาอย่างมั่นอกมั่นใจเสียเต็มประดาว่า "ไม่" ซ้ำร้ายยังบอกเขาไปอีกว่า เป็นปกติอยู่แล้วที่เราจะไม่ร้องไห้เสียใจเมื่อคนที่เราไม่รู้จักต้องจากไป แต่ในโลกความเป็นจริง เราต่างหากคือคนที่ตายไปแล้วสำหรับใจเขา เขาซะอีกที่ยังฝังอยู่ในใจของเรา
เรื่องบางเรื่องเราก็ไม่ได้จำหรอก.........แต่มันฝังอยู่ในใจ

โดย : นาดา
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 30 ส.ค. ปี 2006 [ เวลา 13 : 46 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com