Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5
<

>> สาร "ความผูกพันธ์ที่ยิ่งใหญ่" ของต้นข้าว

เรื่อง :

สาร "ความผูกพันธ์ที่ยิ่งใหญ่" ของต้นข้าว

"แม่" คำสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยความหมายที่ยิ่งใหญ่และลึกซึ้ง
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เต็มไปด้วยความรักและความประทับใจ
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เมื่อไหร่ที่พูดถึงจะมีคำพูดมากมาย อธิบายไม่หมด
"แม่" คำสั้น ๆ ที่มีตักอุ่น ๆ ให้เสมอเมื่อเหนื่อยล้า และท้อใจ หมดหวัง
"แม่" คำสั้น ๆ ที่มีอ้อมกอด แสนจะปลอดภัย และแก้หนาว ได้ดีกว่าอ้อมกอดใด ๆ
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เรามักจะลืมกัน จนเมื่อถึงวันแม่ หรือวันที่ไม่มีแม่เท่านั้น
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เราอยากพูดเมื่ออยากได้เงิน (สำหรับบางคน)
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เรามักพูดด้วยนำเสียงเกรี้ยวกราญเมื่อเราโมโหหิว
"แม่" คำสั้น ๆ ที่เราจะใช้เรียกผู้หญิงคนไหนไม่ได้อีกแล้วในโลกนี้
"แม่" คำสั้น ๆ และนิยามอีกมากมายที่เรามักลืมเลือนไปทุกวัน ๆ
"แม่จ๋า" คำสั้น ๆ สองคำ แม่เราต้องสูญเสียท่านไป ไม่กลับมา

ข้าพเจ้าเป็นลูกคนเล็กของแม่ แม่มีลูกสาวสองคน แต่ไม่ได้เลี้ยงมาด้วยกัน ซึ่งพึ่งมาอยู่ด้วยกันตอนข้าพเจ้าอยู่ ป.2 ความผูกพันธ์กับพี่สาวมีไม่มาก ข้าพเจ้ามักคิดเสมอ ๆ ว่าแม่รักพี่สาวมากกว่า ทุกครั้งที่แม่ซื้ออะไรมา ข้าพเจ้าจะเป็นคนที่ได้เลือกคนสุดท้ายเสมอ ข้าพเจ้ามักโดนแม่ดุเสมอ ๆ ข้าพเจ้าไม่ใช่เด็กมีปัญหา ข้าพเจ้าอยู่ในครอบครัวที่ไม่ใช่คนรวยล้นฟ้า แต่ไม่เคยให้ลูกลำบาก บ้านข้าพเจ้าเป็นครอบครัวใหญ่ อยู่กับพ่อ แม่ ตา ยาย ลุง ป้า น้า อา และอีกหลายคน พอแม่เก็บตังค์ได้ก็แยกมาปลูกบ้านต่างหาก แต่อยู่ใกล้กัน เราเป็นครอบครัวโบราณ ข้าพเจ้าชอบความเป็นอยู่แบบเป็นกันเอง จำได้สมัยข้าพเจ้าเด็ก ๆ เวลาใครทำกับข้าวก็จะตักมาให้กันเสมอ ๆ แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจของข้าพเจ้าจะมีอยู่แต่เรื่องความรักของ "แม่"อย่างเดียวเท่านั้น พี่สาวชอบพูดเวลาทะเลาะกันว่า "เป็นพี่นะ" ซึ่งข้าพเจ้าจะเบื่อมาก บ้านข้าพเจ้าจะมีหน้าที่ ที่ทุกคนต้องรับผิดชอบ เช่น ข้าพเจ้าจะกรอกน้ำใส่ขวด และล้างจาน ส่วนพี่สาวโตหน่อยจะหุงข้าว และ เก็บกวาดบ้าน และถูบ้าน แต่ข้าพเจ้าจะเป็นคนที่ถูก "พ่อ" ใช้ไปซื้อของมาทุกกับข้าว และช่วยเป็นลูกมือของ"พ่อ"ตั้งแต่อยู่ ป.3 ซึ่งตอนนั้นน้อยใจมาก ว่าทำไมเราไม่ได้ไปเล่นเหมือนคน อื่น ๆ เขานะ เป็นอย่างนี้มาจนโต ตอนพี่จบม.3 จะเข้าเรียน ปวช. พ่อช่วยวิ่งเต้นให้พี่ได้เข้าเรียนโรงเรียนพาณิชย์ชื่อดัง แต่พอเราจบม.3 เราไม่มี "พ่อ" แล้ว พ่อเสียตอนปิดเทอมขึ้นม.3เทอมสุดท้ายพอดี เราตัดสินใจเรียนสายพาณิชย์ และเลือกเรียนโรงเรียนเอง แต่ตอนนั้นไม่รู้จักโรงเรียนอะไรเลย จนได้เข้าเรียนในระดับ ปวช. ของโรงเรียนหนึ่งย่านบางจาก เป็นโรงเรียนที่ชื่อเสียงไม่ค่อยดีนัก แต่ข้าพเจ้าไม่เคยรู้ แต่ ณ โรงเรียนนี้ ทำให้ข้าพเจ้าเป็นเด็กดี เป็นที่รู้จักของทุกคน ด้วยความสามารถที่พ่อแม่ให้มา ไม่ว่าจะเป็นด้านศิลปการพูด การร้องเพลง ทุกอย่างข้าพเจ้ามีพรสวรรค์ทั้งนี้ ข้าพเจ้าได้ประสบการณ์จากที่นี่ รวมทั้งคำแนะนำจากอาจารย์ที่ดี ข้าพเจ้าเรียนต่อ ปวส.ที่โรงเรียนเดิม จนจบ แล้วเลือกเรียนต่อในมหาลัยแห่งหนึ่งจนจบ ข้าพเจ้ารู้สึกดีใจ และ ประทับใจกับเลือดดี ๆ ในตัวที่ผสมรวมกันระหว่าง "แม่" กับ "พ่อ" เป็นอย่างมาก ทุกวันนี้ข้าพเจ้าได้หน้าที่การงานที่ดี แต่งงานกับผู้ชายที่แสนดี แลเตอนนี้กำลังจะมีน้องตัวเล็ก ๆ ในท้องของข้าพเจ้าอีกไม่กี่เดือน เข้าจะลืมตามดูโลก ตอนนี้ข้าพเจ้ามอง "แม่" เปลี่ยนไป ทุกอย่างที่ข้าพเจ้าได้รับจากแม่ และ พ่อ คือรักแท้ ที่แม่ และ พ่อ ให้ ประสบการณ์ชีวิตที่พ่อ แม่ ใช้จิตวิทยาสอนได้ดี ข้าพเจ้ารู้แล้วหล่ะ ว่าทำไมแม่ถึงคอยเอาใจพี่สาวตลอด เพราะแม่จะตอบแทนให้พี่สาวในช่วงเวลาที่แม่ไม่สามารถเลี้ยงดูพี่สาวมาจน ป.4 ถึงมาอยู่กับแม่ ทุกอย่างที่แม่ กับพ่อทำให้พี่สาว เพราะไม่อยากให้พี่สาวมีปัญหา แต่กับข้าพเจ้าพ่อแม่ให้ทั้งความรู้ด้านความรับผิดชอบ ความรู้ด้านความพอเพียง ความรู้ด้านอาหารที่ปลูกฝังมาโดยไม่รู้ตัวจริง ๆ ทุกวันนี้ข้าพเจ้ารักแม่และพ่อสุดหัวใจ ไม่สายแน่นอน เพราะข้าพเจ้าเพิ่งเข้าใจตัวเองว่ารักแม่มาตลอดและผู้หญิงคนเดียวในโลกที่ข้าพเจ้าจะขาดเสียไม่ได้ก็คือ "แม่" ตอนนี้ข้าพเจ้าอายุ 26 และกับแม่เข้าใจกันดีที่สุดตั้งแต่จบปริญญามา เราเป็นที่ปรึกษาที่ดีของกันและกัน และเป็นที่รักที่สุดให้กันและกัน แม้วันี้พ่อจะจากไป แต่ วิญญาณและสายเลือดของพ่อได้หลอมรวมมาในตัวข้าพเจ้าอย่างหมดสิ้น ข้าพเจ้าไม่ได้คิดน้อยใจแม่อีกเลย กับพี่สาวก็มีความรักให้ด้วยใจจริง ทุกอย่างคือชีวิต แต่ข้าพเจ้าคิดว่าข้าพเจ้าคือชีวิตที่คิดได้ เพราะความรักของแม่

**อย่า อย่า รอให้วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะบอกรักผู้หญิงที่ดีที่สุดคนนี้ "แม่"
** ด้วยความขอบคุณ (ต้นหอมจ้ะ)/(สารจากต้นข้าวต้นเดิม)

โดย : ต้นข้าว
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 2 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 11 : 59 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com