Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ขอร้อง!!!ละอ่านหน่อย

เรื่อง :

ขอร้องละอ่านหน่อย

อยากให้เพื่อนๆพี่ๆหรือใครหลายๆคนที่ได้อ่านข้อความทั้งหมดนี้โปรดแสดงความเห็นเกี่ยวกับเรื่องที่อ่านด้วยคะ เรื่องอาจจะไม่ครบเนื่องจากข้อมูลหายไปบางส่วน ที่เหลืออยู่ก็มีเท่านี้แหละ
(MooMooคือนามแฝง)

...ความรู้สึกของฉันมันมากกว่าความเสียใจและอาจแฝงอยู่ในความเฉยชาของของตัวฉันเอง...
สิ่งที่น่าเศร้าสำหรับฉัน ก็คือ การได้พบคนที่มีความหมายอย่างมากอย่างเธอ แต่ฉันเองก็มาพบที่หลังว่า ฉันไม่ได้ถูกเลือกมาเพื่อได้อยู่กับเธอ และฉันจะต้องปล่อยให้ผ่านไป อย่างที่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย
วันที่หนูได้รู้จักกับMooMoo ได้อยู่ไกลกัน ได้มีความรู้สึกที่ดีต่อกัน ห่วงใยMooMoo เราเคยทะเลาะกัน เราเคยได้เย็นชาต่อกัน และเราก็ได้แยกจากกัน แม้ว่าวันเวลาเหล่านั้นได้ผ่านพ้นไปและกลับกลายเป็นอดีตแต่หนูก็ยังคงรักคิดถึงMooMoo เสมอ…
สิ่งที่หนูเสียที่สุดในการที่สุได้รู้จักกับพี่ก็คือสุมารู้ทีหลังว่าหนูรักพี่แต่ก็ไม่เคยบอกให้พี่รู้เลยสักครั้งถึงพี่จะไม่สนใจหรือใส่ใจกับมันเลยสักนิดแต่ก็เสียดายที่ไม่ได้บอก
ถ้าวันนั้นพี่ไม่หายไปหนูจะไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วหนูคิดยังไงกับพี่
พี่จะให้หนูพูดอะไรในเมื่อพี่จะไปอยู่แล้วนี่ต่อให้หนูคุกเข่า อ้อนวอนพี่ หนูรู้ว่ามันไม่มีประโยชน์อะไร คนเราเมื่อหมดใจ จะยื้อด้วยถ้อยคำสักกี่ร้อยพัน ก็ไร้ความหมาย ปล่อยให้หนูอยู่กับความปวดร้าวต่อไป และอีกอย่างพี่ไม่จำเป็นจะต้องทุกข์ร้อนอะไรในเมื่อคนที่เจ็บแทบตายไม่ใช่พี่ แต่เป็นคนที่พี่เยียบหัวใจให้จมดิน
หนูรู้และเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้นว่าเพราะอะไรMooMoo ถึงไปจากหนู และหนูอยากให้MooMoo รู้ว่าในใจลึกๆหนูก็รักMooMoo มาก
ตั้งแต่วันนั้น ไม่มีวันไหนที่หนูไม่คิดถึง MooMoo หนูไม่อยากทำให้ MooMoo ลำบากใจ และกลัวที่จะต้องกลับไปเป็นเหมือนอย่างเก่า เพราะหนูยังจดจำความรู้สึกช่วงนั้นได้ดี ว่ามันทรมานแค่ไหน และรู้สึกผิดแค่ไหนที่ทำอย่างนั้นลงไปเพราะความปะชดประชัน มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถบอกออกมาเป็นคำพูด หรือแม้แต่จะคิดเล่าให้ใครฟัง (ก็อาจมีบ้าง) เพราะตัวหนูเองก็ยังไม่เข้าใจตัวเองเลยด้วยซ้ำ หรือแม้แต่วันนี้ หนูกำลังทำอะไรอยู่ ทำมันไปเพื่ออะไรหรือแม้แต่เพื่อใคร หนูก็ยังค้นหาคำตอบไม่ได้ และหนูจะทำเรื่องงี่เง่าอย่างนี้อีกนานเท่าไหร่ หนูจะทำไปเพื่อให้ได้อะไรขึ้นมา หนูยังมีโอกาสพูดให้ MooMoo ได้ยินอีกสักครั้งไหม หนูแค่อยากพูดให้ MooMoo ได้ยิน ขอแค่ให้ MooMoo ได้ยินมันเท่านั้น หนูรักพี่นะคะ
อาจจะเจอกันอาจจะคุยกันแต่ละวันผ่านไปดูเหมือนว่าพี่มีใจแต่ไม่รู้ทำไมนะว่าลึกๆในใจมันปวดร้าวและรู้สึกได้ถึงความเฉยชาที่มีมานาน อาจจะหวานจนใครต่อใครอิจฉา แต่มันก็เป็นแค่การสร้งภาพเขาไม่เคยคิดจริงจังเหมือนที่หนูจริงใจยิ่งนานวันไปในใจก็รู้ได้ว่าหนูไม่เคยอยู่ในใจพี่เลย
สิ่งที่อยากจะบอก หนูขอโทษที่หนูหักหลังพี่มาตลอด โดยการไปกับเพื่อนพี่บ่อยๆจนใครๆเข้าใจผิดทำให้พี่มีปัญหาทำให้พี่หนักใจลำบากใจพี่บอกว่าหนูบังคับพี่ หนูขอโทษ หนูโกหกพี่หนูหรอกพี่หนูทำร้ายพี่ทุกอย่าง แต่ทุกสิ่งที่หนูทำมันมีสาเหตุมาจากที่พี่โกหก นอกใจ หลอกหนูโดยที่หนูรู้ความจิงทั้งหมดแต่พี่ก็ยังโกหกอีก แต่พอหนูทำบ้างจิงๆหนูก็รู้ว่าหนูรักพี่มากถึงขนาดยอมโง่ปิดหูปิดตาทุกอย่าง เพื่อใช่เวลาทั้งหมดของชีวิตที่เหลืออยู่ อยู่กับพี่ให้นานที่สุด (หนูรู้ว่าพี่เป็นยังไง ตอนนี้หนูเข้าใจแล้วแต่มันก็สายเกินไปสำหรับชีวิตนี้) รักพี่นะคะคนสุดท้ายของชีวิต


โดย : shizuka
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 20 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 22 : 0 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com