Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> The Night War สงครามเทพรัตติกาล

เรื่อง :

"The Night War สงครามเทพรัตติกาล"

หากว่าขาวกับดำเป็นสิ่งที่เข้ากันไม่ได้ล่ะก็.......

ก็คงเหมือนเราที่ไม่อาจจะอยู่ร่วมกันได้สินะ

ไม่มีวัน........

ถ้าอย่างนั้นครั้งหน้าที่เราเจอกัน ช่วยยุติความสัมพันธ์แสนทรมานนี้ลงเสียทีเถอะนะ

บทนำ

เช้าวันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวันที่ฉันคุ้นเคยเพราะมันก็เหมือนกับเมื่อวานและวันก่อนๆที่ผ่านมาที่แสนจะธรรมดาและไร้ซึ่งสีสัน

ไม่รู้เพราะเหตุใดฉันมักจะฝันถึงเหตุการณ์ๆหนึ่งอยู่เสมอ ฝันเห็นร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งยืนอยู่ ณ สถานที่ที่ดูไม่คุ้นเคย หญิงสาวคนนั้นสวมชุดสีขาวมีปีกขนนกสีขาวบริสุทธิ์ที่กลางหลังในมือของเธอมีดาบเล่มใหญ่ยาวมีสีขาวสว่างที่ด้ามดาบมีสีทองดูงดงามยิ่งนัก ทันใดนั้นเองก็มีแสงสีดำพุ่งมาจากไหนไม่รู้แสงนั้นตวัดลงกลางตัวของหญิงสาวคนนั้นขาดออกเป็นสองท่อน เลือดของหญิงสาวคนนั้นกระเซ็นไปทั่ว!!!

ฝันเห็นเช่นนี้อยู่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ภาพเหล่านี้ฉันเห็นมาตั้งแต่เด็กๆและมันก็แจ่มชัดขึ้นเรื่อยๆ ฉันไม่กล้าจะนำเรื่องนี้ไปบอกใครเพราะหากนำไปเล่าให้ใครฟังแล้วเขาก็คงจะบอกว่ามันไร้สาระ(อย่างที่เคยโดนไปแล้วเมื่อตอนเด็กๆเพราะไปเล่าให้เพื่อนในห้องฟัง) แต่ยกเว้นอยู่คนหนึ่งคือสตีฟน้องชายของฉันเอง

สตีฟกับฉันนั้นมีอายุเท่ากันเพียงแต่ฉันเกิดก่อนไม่กี่เดือนเท่านั้น สตีฟไม่ใช่น้องชายแท้ๆของฉัน พ่อกับแม่ของสตีฟเสียชีวิตไปตั้งแต่ตอนที่สตีฟจำความไม่ได้ แล้วพ่อแม่ของฉันก็ไปอุปการะรับสตีฟมาเป็นลูก แต่ฉันกับสตีฟก็สนิทกันมากราวกับเป็นพี่น้องแท้ๆกันเลยทีเดียว อันที่จริงแล้วเราดูเหมือนเป็นเพื่อนกันมากกว่า

สตีฟเป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี รูปร่างสูงแลดูแข็งแรง มีผมและดวงตาสีน้ำตาลเข้มอันที่ดึงดูดด้วยเหตุนี้เขาจึงเป็นหนุ่มหล่อของโรงเรียนคนหนึ่งเลยทีเดียว

"มันไม่มีอะไรหรอกน่า" สตีฟปลอบใจฉันหลังจากที่ฉันเล่าความฝันนั้นให้ฟังเป็นรอบที่หนึ่งร้อย

"แต่ฉันฝันอย่างนี้มากว่าสิบปีแล้วนะ นายไม่ลองมาฝันแบบนี้ทุกๆคืนบ้างล่ะ" ฉันย้อนไปอย่างหงุดหงิดเล็กๆ

"ไม่เป็นไรหรอกน่ามันก็แค่ความฝัน" สตีฟกล่าวออกมา "หรือเธอกลัว"

"ไม่ได้กลัวซักหน่อย" ฉันตอบออกไป

ถึงแม้ว่าความเป็นจริงแล้ว ฉันจะหวาดกลัวจนจับใจเลยก็ตาม.............

มันเป็นพล็อตนิยายเรื่องยาวน่ะค่ะถ้ายังไงช่วยติดตามอ่านใน
http://my.dek-d.com/vince/story/viewlongc.php?id=194896&chapter=1

ช่วยติชมและวิจารณ์ด้วยนะคะ

โดย : vince
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 23 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 2 : 52 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com