Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> อัพ"The Night War สงครามเทพรัตติกาล"เพิ่มตอนที่ 3 ช่วยเหลือ

เรื่อง :

อัพ"The Night War

สงครามเทพรัตติกาล

"เพิ่มตอนที่ 3 ช่วยเหลือ

บทที่ 3

ในตอนนั้นเองโซเล็มก็โผล่มาจากที่ไหนไม่รู้แล้วใช้ดาบเล่มใหญ่ยาวสีเงินเหวี่ยงขึ้นไปรับกรงเล็บอันแหลมคมของเจ้าปีศาจนั่นทำให้ฉันรอดมาได้อีกครั้ง



“ไม่เป็นไรนะ” โซเล็มหันมาถามฉันทั้งๆที่ดาบของเขายังต้องยันกับเจ้าปีศาจนั่นอยู่



“ฉันไม่.........โซเล็ม!!ระวัง” ฉันตะโกนขึ้นเมื่อเจ้าปีศาจเหวี่ยงมือที่มีกรงเล็บอีกข้างมาที่โซเล็มอย่างรวดเร็ว



โซเล็มหันกลับไปแต่ไม่ทันแล้วเจ้าปีศาจนั่นใช้เล็บฟันลงไปที่ไหล่ขวาของโซเล็มทำให้มันอาบไปด้วยเลือด โซเล็มล้มลงด้วยความเจ็บปวดดาบสีเงินในมือร่วงลงพื้น



“โซเล็ม!!!” ฉันร้องออกมา



“แกเองก็มีพลังไม่ใช่ย่อยนี่นา” เจ้าปีศาจนั้นพูด “ถ้าอย่างนั้นกินแกก่อนก็ได้”พูดเสร็จเจ้าปีศาจนั่นก็ก้าวเข้าหาโซเล็มอย่างช้าๆ



หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นรู้สึกคลับคล้ายคลับคลากับภาพเหตุการณ์แบบนี้ สักพักก็มีภาพบางอย่างแวบเข้ามาในหัว



มันเป็นภาพที่เลือนรางฉันเห็นหญิงสาวในชุดขาวที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดมีปีกสีขาวโบกสะบัดที่กลางหลังในมือของเธอจับดาบสีขาวที่ด้ามเป็นสีทองยืนอยู่ท่ามกลางปีศาจนับร้อยนับพัน แต่เธอไม่ได้อยู่คนเดียวที่ข้างๆตัวเธอมีนักรบหนุ่มผมสีทองในมือถือดาบสีเงินที่ยืนหยัดอยู่เคียงข้างกันภาพที่เห็นนั้นช่างพร่ามัวเหลือเกิน



“เธอหนีไปเถอะ ถ้ายังฝืนสู้ต่อไปรังแต่เราจะตายกันทั้งคู่” หญิงสาวกล่าว “ฉันจะล่อพวกมันไว้เอง”



“ไม่มีทางฉันจะไม่ปล่อยให้เธอต้องต่อสู้โดยลำพังเด็ดขาด” ชายหนุ่มตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยวพลางใช้ดาบฟันเจ้าปีศาจตัวหนึ่งที่เหวี่ยงกรงเล็บใส่



“ถึงเราจะพากันตายอยู่ที่นี่ทั้งคู่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร” เธอกล่าว “ต้องมีคนหนึ่งที่อยู่รอด”



“ถ้าอย่างนั้นฉันจะล่อมันไว้เอง” ชายหนุ่มกล่าว “เธอไปเสียเถอะ”



ว่าแล้วชายหนุ่มก็กระโดดเข้าไปในฝูงของเจ้าปีศาจหวังที่จะเบี่ยงเบนความสนใจมันอย่างเต็มที่แต่แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นว่าตัวเองลอยค้างอยู่กลางอากาศ



“เธอจะทำอะไรน่ะ”ชายหนุ่มตะโกนถาม



“ฉันจะใช้พลังของฉันส่งเธอออกไปจากที่นี่ มันอาจจะรู้สึกไม่ดีนิดหน่อยแต่ไม่มีผลมากไปกว่านั้นหรอกนะ” เธอกล่าวแล้วยิ้มออกมา “ดูแลตนเองให้ดีล่ะ”



พูดเสร็จเธอก็ร่ายคาถาบังเกิดแสงสีทองขึ้นรอบตัวของชายหนุ่มตามมาด้วยเสียงระเบิดอย่างกึกก้อง



“เดี๋ยว!!!” ชายหนุ่มตะโกนพร้อมกับหายตัวไป



“รักษาตัวเองให้ดีนะ” เธอเว้นคำพูดนิดหนึ่งแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาราวกับเสียงกระซิบพร้อมกับที่นัยน์ตาสีเงินของเธอมีหยาดน้ำตาไหลลงมา “โซเล็ม ริทชาโด้”



“เมย์!!!” เสียงร้องเรียกของสตีฟทำให้ฉันได้สติกลับมา

โซเล็มลุกขึ้นมาได้แล้วและใช้ดาบสีเงินกวัดแกว่งใส่ปีศาจตรงหน้าแต่ก็ไม่ถูกมันเลยเหตุเพราะเขาใช้แขนข้างซ้ายเพียงข้างเดียวนั่นเอง แขนข้างขวาของเขานั้นในตอนนี้ตกอยู่ข้างลำตัวและมีเลือดไหลอาบ



“ใช้แขนได้ข้างเดียวอย่างนี้จะทนไปได้ซักกี่น้ำ” ปีศาจนั่นถากถางแล้วก็ปัดดาบของโซเล็มออกไปปักกับต้นไม้ข้างๆตัวฉันทำให้ตอนนี้โซเล็มหมดทางป้องกันตัวทันที



“ทีนี้ก็....ตายซะเถอะ!!” เจ้าปีศาจนั่นร้องอย่างมีชัยพลางตะปบเล็บทั้งสองมือลงไปทันที



ฉันมองภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นราวกับภาพช้าที่เคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้า ฉับพลันก่อนที่ฉันจะทันได้คิดฉันก็วิ่งเข้าไปหาเจ้าปีศาจนั่นซะแล้ว



“โซเล็ม!!!!” ฉันตะโกนขึ้นอย่างลืมตัว



“เมย์!!!” สตีฟร้องขึ้น



ในตอนนั้นก็เกิดแสงสีขาวสว่างจ้าไปหมดออกมาจากตัวฉัน ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าสติของฉันกำลังดับวูบลง โลกที่เห็นรอบๆตัวก็มืดลง



มืดลง...........จนมองไม่เห็นอะไรอีก




โดย : vince
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 1 : 57 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com