Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ไม่มีใครได้อะไรไปจากเรา ถ้าเราไม่ยอม

เรื่อง :

ไม่มีใครได้อะไรไปจากเรา ถ้าเราไม่ยอม

จะว่าไปแล้ว เราทุกคนคงไม่เคยถามตัวเอง
เราจะมีซักกี่ครั้งกัน ที่ถามตัวเองว่า...
ตอนนี้เรากำลังทำอะไรอยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราในตอนนี้ เป็นเพราะอะไรกัน
เราเองเคยคิดที่จะมองย้อนกลับไปทบทวนบ้างไหม
ที่ผ่านมาเราได้ทำอะไร เพื่อวันนี้แล้วหรือยัง

ฉันเองไม่เคยพอใจในสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเองเลย
วันนี้ทำไมกัน ฉันถึงต้องเป็นแบบนั้น แบบนี้
นั่นคือคำถามที่ฉันเฝ้าแต่ ตั้งคำถามกับตัวเองตลอดเวลา
ทั้งๆ ที่ก็ไม่เคยเลยที่จะหาคำตอบ
เพราะลึกๆ แล้ว ตัวฉันเองก็รู้ตัวดีเสมอ
แต่แค่การรับรู้ในส่วนลึก ของหัวใจ
ไม่ได้ ช่วยแก้ไขอะไรได้เลย จริงๆ

บ่อยครั้งที่หัวใจเรียกร้อง...
เรียกร้องให้ต้องทำอะไรสักอย่าง
เมื่อหัวใจเรียกร้อง ร่างกายก็ยอมที่จะทำตาม
แต่ก็ไม่เคยเลย ที่จะทำได้สำเร็จ
ไม่เคยเลยที่ร่างกายจะทำได้อย่างที่ใจคิด

ฉันเองรู้ดีเสมอ รู้ว่าควรทำอะไร
แต่สิ่งที่คิดนั้น มักจะเต็มไปด้วยขวากหนาม
และสิ่งที่ตามมาก็คือ การที่เราต้องต่อสู้กับมัน
และแน่นอนที่สุด คำตอบก็คือ...
เราแพ้ อ่อนแอ และท้อถอย
แล้วอะไรหละ...อะไรที่จะช่วยเราได้

กำลังใจ ใช่เราต้องการกำลังใจ
ใครก็ได้ช่วยฉันที ใครก็ได้
ช่วยให้ฉันออกไปจากที่ ที่ฉันกำลังเผชิญในตอนนี้ที
นั่นใช่ไหมคือสิ่งที่เราร่ำร้อง...
เราเคยบ้างไหม เคยคิดบ้างหรือเปล่าว่า
แล้วใครหละจะให้ในสิ่งที่เราต้องการ

เราเองมองข้ามคนๆ หนึ่งไปแล้วรู้ไหม
ฉันเองไงหละ ตัวเองนั่นหละที่เป็นกำลังใจที่ดีที่สุด
กำลังใจที่มาจากตัวเองนั้น เป็นเช่นพลังที่มากมาย
มากกว่าที่เราคิดซะอีกนะ...เราเองอาจจะไม่เคยรู้ได้เลย
ไม่ว่าใครก็ตาม เดินเข้ามาปลอบโยน และให้กำลังใจเรา
มันไม่มีประโยชน์ อะไรเลย ถ้าเราบอกตัวเองว่า...
เราอ่อนแอเหลือเกิน เราเหนื่อยล้า และไร้เรี่ยวแรง
เราต่อสู้กับมันไม่ไหวต่อไปแล้ว...

และสิ่งที่ตามมาก็คือ ร่างกายที่เหนื่อยล้า
ไม่มีชีวิตชีวา หมดสิ้นแล้วคุณค่าในตัวเอง
ฉันไม่เหลืออะไรเลย ในชีวิตนี้...

ไม่จริงหรอกค่ะ ไม่มีใครมาขโมยอะไรจากเราไปได้
ทุกอย่างในตัวเราจะยังอยู่ เพราะเราจะไม่ยอมให้ใครมาเอาไป
อย่าให้ใครมาเอาไป ความฝันเป็นของเรา...
คุณค่าที่อยู่ในตัวเรา จะกี่มากน้อย...
ก็ยังจะเป็นของเรา ขอเพียงเรารักษามันไว้
บอกตัวเองเถอะ...เราเก่ง เราแกร่ง เรานี่แหละ
เราคือคนๆ หนึ่งที่มีค่าในตัวเอง
แสดงมันออกมา แล้วสักวันคนอื่นจะเห็นมัน
อย่างเช่นที่เราอยากให้เป็น...

โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 16 : 2 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com