Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> “อะไรน่ะค๊า!!!!!”..คุณพระช่วย??

เรื่อง : “อะไรน่ะค๊า!!!!!”..

คุณพระช่วย

มิกซ์รักเธอ ตั้งแต่วันนั้น วันที่เขาไปร่วมงานเลี้ยงปริญญาของหมอกพี่ชายคนโต
เธอเป็นเพื่อนร่วมรุ่นของพี่หมอก ชื่อดาวรรณ และเมื่อมิกซ์จบปริญญาตรี ออกมา
ทำงานเป็นผู้จัดการฝ่ายสินเชื่อให้ธนาคารแห่งหนึ่ง เขาก็ได้พบกับเธออีกครั้ง ครั้งนี้เธอเองก็พร้อมแล้ว ที่จะมีรักใหม่..กับมิกซ์

“แฟนพี่ตาย 3 ปีก่อน หลังงานแต่งงานพี่ชายเธอจ๊ะ”

แม้ดาวรรณจะมีอายุมากกว่ามิกซ์ถึง 10 ปี แต่มิกซ์กลับไม่เคยรังเกียจ
ในเรื่องความต่างของอายุนี้เลย ไม่เคยคิดที่จะแคร์สายตาใคร แม้ว่าญาติผู้ใหญ่
ทางบ้านจะรังเกียจแม่หม้ายเนิ้อหอมอย่างดาวรรณ ก็ตามที

เขารู้แค่ว่าขอเพียงให้เธอชายตามองและรับปากทานข้าวกับเขาสักครั้งเดียว เขาก็ดีใจและเป็นสุข อย่างชนิดว่าหาสิ่งใดมาเทียบทานมิได้แล้ว

แต่เมื่อยามมัวเมา ใครเลยจะรู้...สรรพสิ่งล้วนเกิดขึ้นได้เสมอ

หลังจากกลับจากเที่ยวบาร์ด้วยกันครั้งสุดท้าย....แล้วไปจบลงที่โรงแรมม่านรูดแห่งหนึ่ง มิกซ์ก็ลุกขึ้นประกาศท่ามกลางพี่น้องและพ่อแม่ว่า

“ผมจะแต่งงานกับดาวรรณครับ”

แม้พ่อกับพี่ชายจะบอกเหตุผลคัดค้านมากมาย ว่า

“รอก่อนดีไหมมิกซ์ รอให้ศาลตัดสินคดีสามีคุณวรรณเสร็จสิ้นก่อนดีกว่านะ ดีไม่ดีเราจะพลอยโดนตั้งข้อสงสัยไปด้วยนะ”

แต่ในเดือนถัดมางานเลี้ยงก่อนไปฮันนิมูนเงียบ ๆ ของมิกซ์กับดาวรรณ ก็ได้ถูกจัดขึ้นในวงญาติภายใน แค่ไม่กี่คน

เมื่อกลับจากฮันนิมูนครั้งนั้น พี่หมอกพี่ชายคนโตก็เรียกมิกซ์ไปช่วย งานบัญชี
ที่บริษัทบ่อย ๆ ด้วยเหตุว่า มิกซ์มีช่องทางที่จะจัดการเลี่ยงภาษีได้หลายวิธี และนั่นเองดาวรรณจึงได้แอบเห็นจำนวนเงินในบัญชีที่พี่หมอก ฝากไว้ในนามของมิกซ์ เมื่อตอนที่มิกซ์นำงานบัญชีมาทำที่บ้าน โดยเปิดห้องทำงานทิ้งไว้ ก่อนไปอาบน้ำ

หลังจากแต่งงานเพียงไม่นานนัก ชายหนุ่มวัยย่าง 30 อดีตนักกีฬาดีเด่น
ของมหาวิทยาลัยอย่างมิกซ์ แถมเป็นคนชอบออกกำลังกาย ทุกเย็น เริ่มมีอาการ
เหนื่อยหอบโดยไร้สาเหตุ ต่อมาหมอก็ตรวจพบความดันสูง หมอได้สรุปว่าเป็นโรคหัวใจ แต่ที่สำคัญ มิกซ์ไม่เคยมีประวัติเรื่องโรคหัวใจรั่ว ในรอบปีนั้นเลย ซึ่งทำให้หมอ
ประจำตัวงงงวยอย่างที่สุด ที่เขา จู่ ๆ มีอาการโรคหัวใจ รุนแรงในชั่วเวลาแค่ 2 เดือน และเป็นโรคหัวใจชนิดอยู่ในขั้นสุดท้ายแค่เยียวยาประทังไปวัน ๆ จะมีชีวิตอยู่ได้
ไม่เกินสามปี

“พี่พรต ทำครั้งนี้แล้วเราไปอยู่สวีเดนสักห้าปีดีกว่าน่ะค่ะ”

เสียงแว่ว ๆ มาทางสายโทรศัพท์ ขณะที่มิกซ์ไขกุญแจเข้าบ้าน ดาวรรณรีบวางหู ก่อนเปิดตู้เย็น รินน้ำผลไม้สุดโปรดของมิกซ์ออกมายื่นส่งให้

“เกรพฟลุทค่ะที่รัก”

ทุกเย็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ ดาวรรณมักหาทางออกนอกบ้าน โดยอ้างว่าแวะไปหา
มารดาที่บ้าน มิกซ์จึงเหงาอยู่บ้านคนเดียวเสมอ แต่บางครั้งจะแวะไปเยี่ยมพ่อกับแม่บ้าง

เย็นนี้ก็เช่นกันเมื่อเลิกงาน เขาโทรชวนดาวรรณไปดูหนัง แต่ดาวรรรณอ้างว่า
นัดกับมารดาแล้ว เขาจึงแวะไปทานข้าวกับแม่และพี่หมอก แต่หลังอาหารรอบค่ำ เขาเริ่มรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว จึงขอตัวลากลับก่อน จะทันคุยเรื่องงานกับพี่หมอก

ขณะที่เลี้ยวรถออกจากปากซอย มีหมาสีขาวตัวหนึ่งวิ่งตัดหน้ารถเขาเบรคสุดตัว ก่อนหน้ามืดสลบไป

“ทำไงดีล่ะพี่พรต มันสลบยาวแบบนี้ หมอบอกว่าต้องนอนที่โรงบาล”

เสียงดาวรรณที่คุยโทรศัพท์มือถือ ที่มุมระเบียงตึกบอกความฉุนเฉียว เรียกความ
สนใจจาก นุนางทันที เธอจำสาวสายคนนั้นได้นี่นา อธิการบดีวิทยาลัยพยาบาลแห่งหนึ่ง
ที่เธอเคยเข้ารับฟังอภิปรายตอนปีแรกของการศึกษา และยังข่าวโด่งดังกับสามีถึงสามคน
ที่ตาย ในยามหนุ่มแน่น หลังจากอยู่ด้วยกันไม่นานด้วยโรคหัวใจทั้งนั้น และยังรวมไปถึง
อีกคนที่กำลังนอนป่วยอยู่ในห้องพักนั่นเอง

“ครั้งนี้ถ้ามันไม่ตาย คงหาโอกาศลงมือยากแล้วล่ะ” เสียงบ่นปนหงุดหงิดหนักยิ่งขึ้น เป็นเหตุทำให้นุนางลดมือจากหนังสือที่อ่านทันที อดก้มหน้าชิดต่ำลงไปอีกไม่ได้ ทั้งๆที่พุ่มไม้ใบหนา ที่บดบังสายตา คนภายนอกนั้นยากนักที่จะสังเกต เห็นว่ามีคนอยู่ในพุ่มไม้หนานั่นได้ ถ้าไม่ใช่เดินย้อนมาอีกด้านหนึ่งเหมือนเธอ

“ตอนนี้วรรณ ก็เลิกสั่งเกรพฟลุทสดแล้ว ที่เหลือก้อเททิ้ง ตามที่พี่สั่งแล้วค่ะ”

เสียงตัดบทสุดท้าย ก่อนดาวรรณกดปิดมือถือ แล้วเดินจากไป ทำให้นุนางถอน
หายใจยาว เงยหน้ามองตามดาวรรณที่เดินจากไป ในใจอดคิดไม่ได้ว่าสาวสวยคนนี้
ช่างน่ากลัวและโหดร้ายจริงๆ ยาโรคหัวใจ ยาความดัน กับน้ำผล เกรพฟรุท(grape fruit)เพื่อผลประโยชน์จากเงินประกัน และมรดกตกทอดของสามี

มิน่า...ไม่เคยอ่านพบข่าวเลยว่า มีสาเหตุอื่นอันใดที่รุนแรงมาก จนเป็นเหตุ
ทำให้อาการของคนสามคนที่เสียชีวิต ไปด้วยโรคหัวใจฉับพลันนั้น แสดงอาการออกมา
ให้พบเห็น ก่อนหน้านั้นมาก่อน และตาหมอนั่นอีกคน ที่นอนสลบเป็นเจ้าชายนิทรา มาเดือนกว่าแล้ว ถ้าฟื้นตอนนี้ คงเดินทางไปรายงานตัวที่ยมโลกในไม่ช้าเช่นกัน

“ตาทึ่มเอ้ย ชั้นมานก้อแค่นักเรียนพยาบาลคนหนึ่ง ใครจะมาเชื่อชั้น ถ้าไปบอกคนทั่วไปว่า เมียคุณคิดฆ่าคุณละค่ะ”
นุนางนั่งบ่นอย่างมากมายราวเพ้อเจ้อ เมื่อต้องเข้าเวรเดินตรวจผู้ป่วยในยามดึก ตามเวลาที่หัวหน้าสั่ง และเมื่อเสร็จงาน เธอจะแวะไปที่ห้องคนไข้เดี่ยว นั่งลงข้างๆเตียง บ่นเรื่องราวและข่าวคาวของดาวรรณ ให้มิกซ์ที่นอนสลบนิ่งเงียบบนเตียงฟัง ซึ่งนับครั้ง
ไม่ถ้วนแล้วที่เธอทำเช่นนี้..เริ่ม ตั้งแต่วันที่เธอแอบได้ยินดาวรรณคุยกับชู้รัก ที่พุ่มไม้นั่น ใจก็เริ่มสงสารชายหนุ่มผู้นี้ทันที

“นี่ข่าวลงซุบซิบไปทั่ว อธิการบดีสาวสวยควงนายทหารผู้พันใหญ่ไปเยี่ยมญาติ
ที่สวีเดน ทั้ง ๆ ที่สามีนอนป่วยนานนับเดือนพร้อมกับเงินในบัญชีเงินฝากของสามีที่หายไป
โดยปริศนา ที่พี่ชายคุณไปแจ้งความ ว่ามีคนปลอมลายเซ็นคุณเบิกเงินไปแทนน่ะ
ก็ยังมืดมนอยู่น่ะค่ะ ตาทึ่มคุณรุ่มั๊ยจ๊า เงินคุณมันหล่นตกท่อที่ไหนค๊า ชั้นจาไปเก็บมาใช้บ้างค่ะ”

เพราะนุนางไม่เคยมีสัมผัสพิเศษมาก่อน และไม่เคยเชื่อจริงจังเรื่องภูติผีปีศาจ เธอจึงแค่คิดว่าคงมีลมพัดผ่านหน้าเธอ แม้ในส่วนลึกๆ อดคิดไม่ได้ว่า ช่างคล้ายถูกคนจุมพิตก็ไม่ปาน เธอมองไม่เห็น ร่างจางๆ ที่เข้ามาจูบเธอที่หน้า ก่อนเดินไปยืนข้าง ริมหน้าต่าง ร่างนั้นหันออกไปที่นอกหน้าต่าง พูดเบา ๆ กับอีกร่างที่สีสว่างโปร่งใสว่า

“ท่านครับ ผมเคยรักดาวรรณมานาน และเชื่อในความรักมาเสมอ และคิดจะรักเธอ
ตลอดไป แต่สามเดือนกว่ามานี้ เธอทำให้ผมได้รู้แล้วว่าความรักแท้ บางครั้งก็เป็นเพียงแค่
ลมโชยผ่านในสายหมอกเท่านั้นเอง”

“อย่าเพิ่งหมดอาลัยตายอยากขนาดนั้นเลยสิคู๊ณ ลองอีกครั้งสิ กับความรักครั้งใหม่
ที่กำลังเพาะพันธุ์ที่เบื้องหน้าคุณ กับสาวน้อยผู้นั้นไง”

“ท่านครับ ท่านคิดว่าความรักแท้มีมากกว่าหนึ่งครั้งรึครับ”

“มีสิ ความรักอาจสั้นและเร็วดังชีวิตผีเสื้อ แต่ไม่ใช่ไม่อาจเกิดมากกว่าหนึ่งครั้ง”

วิญญาณของมิกซ์ ที่ยืนคุยกับเทวดาที่คุ้มครองชีวิตเขา พยักหน้าอย่างเริ่มเห็นด้วย เมื่อเขาเหลือบมองสาวน้อย ที่เผลอหลับข้างร่างกายเนื้อของเขา สามเดือนกว่ามาแล้วสิน่ะ
ที่เธอมาเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เขาฟังมาเจ็บร้อนแทนเขาเสมอ หลังจากที่เขาหลับไป

เธอไม่มีทางรู้เลยว่า เทวดาประจำตัวของเขา ได้พาเขาไปดูทุกๆสิ่ง มากกว่าหนึ่งครั้ง
แล้ว และเพราะเหตุนี้นี่เองที่ทำให้เขา ไม่อยากฟื้นตื่นลืมตาดูโลกนี้ อีกต่อไปเลยสินา

แต่คืนนี้เขาเริ่มใจอ่อนอีกครั้ง เริ่มอยากรู้จักเธอมากยิ่งขึ้นอยากลองสร้างรังรัก อันสวยงามที่เธอมักบอกเขาอยู่เสมอ ว่ารักแท้ไม่เคยกลัวแม้แต่ความตาย รักแท้ไม่เคยต้องการสิ่งตอบแทน รักแท้ไม่เคยคิดทำร้ายกัน และรักแท้เท่านั้น แม้จะสั้นยาวก็ตามที แต่เมื่อเกิดขึ้น จะทำให้โลกสวยคนงามตลอดไป..ดังผีเสื้อฉันนั้น

“อะไรน่ะค๊า!!!!!”
เสียงตกใจสุดขีดของดาวรรณ เมื่อเธอเดินทางกลับมาจากสวีเดน มาถึงบ้าน ในดึกคืนนั้น แล้วทางโรงพยาบาลโทรมาแจ้งข่าวว่า
“คุณมิกซ์ฟื้นแล้วค่ะ และหมอขอแสดงความยินดีกับคุณด้วยค่ะ ที่ทางเราตรวจ
ครั้งสุดท้ายแล้วปรากฎว่า คุณมิกซ์ หายอย่างเหลือเชื่อจากโรคหัวใจฉับพลันด้วยค่ะ”

…………………………………………………….



โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 29 ก.ย. ปี 2006 [ เวลา 11 : 46 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com