Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>>  การเดินทางของธารา

เรื่อง :

การเดินทางของธารา

ณ ยอดเขาแห่งผาสูงละอองหมอกหนาทึบจับกลุ่มเเหนือผิวน้ำ
บนยอดเขา บึงขนาดเท่านาข้าวเป็นชลประทานให้สรรพชีวินที่อาศัย
อาศัย ณ ที่แห่งนี้ ซู่ๆๆๆเสียงธาราใสไหลลงมาจากผาสูงมันชนทุกสิ่งที่ขวางดุจราวสิบล้อเจ้าถนนก็ไม่ปานแต่จริงๆแล้ว
มันช่างอ่อนโยนและนิ่มนวลกับผู้ที่สัมผัสมัน กุ้งหอยปูปลาที่อาศัยต่างมีความสุขกับธาราอันบริสุทธฺแห่งนี้เห็นได้จากสายนน้ำที่ใสแจ๋ว
ธาราน้อยไหลไปอย่างช้าๆเขาได้พบเห็นต้นไม้และสัตวัต่างๆมากมายล้วนได้รับประโยชน์จากเขา เขามีความสุขมากที่เขาสามารถเสิยสละตัวเองให้สัตว์น้ำและสัตว์บกได้รับประโยช์จากเขาและนำ
ประโยชน์นี้ไปเกื้อหนุนเพื่อนร่วมโลกอื่นๆต่อไป ธาราน้อยจากผาสูงแห่งนี้ยังไหลไปเรื่อยๆ ผ่านที่ที่ไม่เคยผ่าน พบในสิ่งที่ไม่เคยพบ
ไหลจากอดีตยังปัจจุบันแต่ยังไม่รู้ปลายทางของอนาคต ในขณะที่ธาราใสกำลังคิดอะไรเพลินๆอยู่นั้นก็เหลือบไปเห็นสะพานไม้ที่พาดข้ามตัวเขาไปยังอีกฝากฝั่งหนึ่งของแผ่นดินเขาตะโกนถามสะพาน อันตัวข้านี้ผิดไหมที่แบ่งแยกฝั่งโน้นกับฝั่งนี้แผ่นดินโน้นกับแผ่นดินนี้
โดยต้องลำบากให้เจ้าเป็นสะพานเชื่อมผ่านข้ามยังอีกฝั่งหนึ่ง
โอ้สะพานช่วยตอบข้าทีเถิด สะพานก็เอ่ยวาจาตอบกลับไปว่า
ไม่หรอก เจ้าไม่ได้ผิดหรอกเจ้าเป็นผู้ช่วยนำความชุ่มชื้นให้แก่แผ่นดินและสรรพสัตว์ทั้งหลาย แต่ตัวข้านี้ซิสะพานตอบต้องทุกทนทรมานกับพวกที่นำความไม่ดีและสิ่งของที่ทำลายต่อเพื่อนร่วมโลก
ผ่านข้ามตัวของข้าไปไม่เว้นทุกวี่ทุกวัน แล้วเจ้าไม่ได้นำความดีความรักและการสมหวังให้แก่กันบ้างหรือ ใช่ข้าเคยและข้าก็มีความสุขมากหากได้รับใช้ในสิ่งที่เจ้ากล่าวมานั้น ธาราน้อยขอลาต่อสะพานเดินทางต่อธาราน้อยไหลต่อไปจนกระทั่งถึงทางแยกทางขวาและทางซ้าย
เขาหันไปมองทางขวามีแต่ต้นไม้เขียวสุดลูกหูลูกตาพรอ้มกับสัตว์ป่านานาชนิดซึ่งเหมือนกับที่ที่เขาเดินทางผ่านมาแล้ว เขามองไปทางด่านซ้ายตึกสูงเสียดฟ้ารถราส่งเสียงคำรามมีควันสีดำจับกลุ่มลอย
อยู่เบื่องบน ธาราน้อยแปลกใจมากกับสิ่งที่กำลังพบเห็นอยู่ตรงหน้า
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นธาราน้อยก็ตัดสินใจเดินทางไปทางซ้าย
ในขณะที่เขาเดินทางเขาแปลกตากับสีสรรค์ของบ้านเมืองนี้เขาเห็นโรงงานใหญ่โตสวย เขาชอบเรือมากเนื่องจากที่สามารถวิ่งได้บนตัวของเขาไปยังที่ต่างๆได้
เขาเพลิดเพลินอยู่กับเมืองใหม่แห่งนี้ เขาลืมต้นไม้ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเขาลืมแม้กระทั่งกุ้งหอยปูปลาและสะพานไม้ซึ่งเคยอยู่ร่วมอาศัยกับเขา เขาพบกับสิ่งแปลกใหม่รู้สึกว่าเขาจะชอบและหลงใหลมันด้วย จากสายน้ำที่ใสสะอาดบริสุทธิ์บัดนี้หมองเทาคล้ำดำส่งกลิ่นเน่าเหม็นแก่ชีวิตทั้งหลายในบริเวณใกล้เคียง ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่อาศัยที่นั่นได้รับประโยชน์จากเขาเว้นแต่โรงงานใหญ่โตแสนสวยที่ปล่อยน้ำพิษกับเรือลำเล็กและใหญ่ที่ใช้ออกไปจับเพื่อนๆของเขา กระนั้นมันก็ยังไม่รู้สึกตัว จนกระทั่งธาราน้อยอันดำคล้ำมาพกับ
(มีต่อ)












โดย : เงาลม
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 11 ต.ค. ปี 2006 [ เวลา 16 : 20 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com