Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>>  เขียนถึงลูกปลา

เรื่อง :

เขียนถึงลูกปลา

เป็นกำลังใจให้อยู่นะค่ะ พยายามเข้า...
ฉันว่ามีหลายคนที่เคยอยู่ในสถานะการณ์คล้ายๆกับปลา
และไม่ว่าจะพูดยังไง ก็คงไม่สามารถทำให้เข้าใจ
คนที่ผ่านมาแล้วเท่านั้นถึงจะเข้าใจได้ดีที่สุด
ผู้หญิงเรา เท่าที่ฉันเคยรู้มา รวมทั้งเจอกับตัวเอง
ก็ไม่ได้แตกต่างกันหรอกนะค่ะ
แทบทุกคน เมื่อมีความรัก และให้ความรักจริงๆ
กับใครสักคน โดยเฉพาะแล้วถ้าให้รักกับคนที่เราเรียกว่า
คนไม่มีหัวใจ..เราก็มักจะเจอและเจ็บแบบนี้หละ

และมันก็จะเป็นประสบการณ์ในที่สุด
เมื่อเราสามารถผ่านพ้นมันไปได้
แต่เราต้องใช้ความอดทนกับมัน และก็ขึ้นอยู่กับ
การตัดสินใจของตัวเองด้วยว่า
จะเลือก เจ็บน้อย แต่นาน
หรือ เจ็บมาก แป๊บเดีวย (หรือเปล่า)
แต่มันไม่มีอะไรที่จะรับประกันทั้งนั้น
อย่างว่าแหละนะ ความรักเอาอะไรแน่นอนไม่ได้

ยังไงก็ยืนยันว่า ทำในสิ่งที่เรียกว่าเป็นความสุข
เถอะนะค่ะ ไม่ต้องกังกลอะไรมาก
เรื่องของหัวใจไม่มีอะไรที่เรียกว่าถูกหรือผิด
คงไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เราทำ ได้ดีเท่าตัวเรา
เรื่องของหัวใจ ก็ต้องปล่อยให้หัวใจเราจัดการตัวของมันเอง
ในเมื่ออยากรัก ก็รักให้พอ...
ในเมื่อต้องเจ็บ ก็ต้องยอมรับว่า ต้องทน
เมื่อหัวใจมันทนไม่ไหว แล้วก็ต้องเจอทางออกสักวัน

ทำตัวเองให้ดีในเรื่องอื่นๆ
อย่าลืมหน้าที่ ที่เราควรจะทำ
และทำให้ตัวเองมีคุณค่า สักวันอาจมีใครมองเห็น
เอาเป็นว่า บังอาจให้คำแนะนำ ก็แล้วกันนะค่ะ
ไม่มีใครเป็น ผู้รู้กว่าใครทั้งนั้น
เพียงแต่ อาศัยว่าเคยผ่านมาเหมือนกัน
และอยากจะแบ่งปัน นิดๆ หน่อยๆ คงไม่ว่ากันเน้อ

อยากให้หายเจ็บ...
อยากให้เดินออกจากที่ตรงนั้น
อยากให้มองเห็น...
โลกแห่งความเป็นจริง ที่ไม่มีม่านของความรัก
อยากให้เจอทางออก...
โดยที่ไม่เดินวนเวียนอยู่อย่างนั้นอีก

เหนื่อยนักก็พักก่อน
แค่ถอยสักก้าว แล้วค่อยเดินต่อ
ก็คงไม่ช้าเกินไปนะ
พิจารณาว่า ควรจะรักเขาต่อไปไหม
กลับไปใหม่ ก็ยังทัน
ไม่มีอะไรสาย ไม่ใช่เหรอ

โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 2 พ.ย. ปี 2006 [ เวลา 11 : 13 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com