Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>>  หลงเงาจันทร์

เรื่อง : ...........

หลงเงาจันทร์

หลงเงาจันทร์พร้ำเพ่อระเมอหา
สุดสายตากว้างไกลใจห่วงถึง
ในคืนแสงจันทร์สาดส่องพารำพึง
ให้นึกถึงรักนี้ที่ห่างไกล


ในคืนเหงาหนาวเหน็บเจ็บยิ่งนัก
ยังรอรักจากใครไกลสุดฝัน
ด้วยความรักปักจิตนิจนิรันต์
เห็นเพียงจันทร์ในคืนร้างอ้างว้างใจ



ในคืนนี้มีแสงจันทร์อยู่เป็นเพื่อน
ค่อยย้ำเตือนให้ครุ่นคิดจิตสงสัย
ว่าความรักนี้ที่ฉันมีให้เธอไป
หรือเพียงแค่หลงใหลในเงาจันทร์

อยากขอถามจันทร์สักคำจะได้ไหม
หากคืนไหนฟ้าไรดาวพราวสุขศรี
จันทร์จะเหงาบ้างไหมนะคนดี
เหมือนอย่างที่คืนนี้มีเพียงจันทร์


อยากให้จันทร์ช่วยฉันจะได้ไหม
ถามคนไกลที่หลับใหลในคืนฝัน
ว่ารักนี้ที่มีให้เธอทุกคืนวัน
มันสำคัญแค่ไหนในใจเธอ



แสงจัทร์...ส่องคืนหนาวเหน็บเจ็บยิ่งนัก
ลมหนาวผัดผ่านเลยไปให้คิดถึง
เธอยังคงอยู่ในห้วงความคะนึง
ให้นึกถึงคนที่ห่างร้างไกลตา



โดย : เม็ดทรายใต้ฟ้า
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 3 พ.ย. ปี 2006 [ เวลา 9 : 13 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com