Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>>  กระทงของแม่

เรื่อง :

กระทงของแม่

"อาทิตย์นี้ไม่กลับบ้านเหรอลูก"
"คงไม่ได้กลับแล้วล่ะวันเสาร์นี้ทำงาน แล้วหนูก็ไม่ค่อยสบายด้วย"
"ไม่เป็นไรหรอก ไม่ไหวก็ไม่ต้องกลับ ไปๆ มาๆ เดี๋ยวยิ่งเป็นหนัก ทำงานก็ตั้งใจ อย่าหยุดให้บ่อยนักนะลูก เจ้านายเขาจะว่าเอาได้"
"จ้ะแม่"
".........................."
"แม่สบายดีหรือเปล่า วันนี้ขายของมั๊ย"
"ไม่ได้ขายหรอก ช่วงนี้ขายของไม่ดี ก็ว่าจะหยุดทำกระทงเลย เดี๋ยวไม่ทันส่งเขา"
"ปีนี้ทำเยอะมั๊ย หนูไม่ได้กลับไปช่วยอีกแล้ว แม่ทำไหวนะ"
"เออ ไม่เป็นไรหรอก ทำงานไปเถอะ ปีนี้ทำน้อย"
"แล้วพ่อทำอะไรอยู่ล่ะแม่"
"ไปตัดต้นกล้วย เดี๋ยวค่ำๆ โทรมาคุยกับเขาหน่อยนะ เขาก็บ่นว่าหายไปเลย"
"จ้า..."
"......."
"งั้นแค่นี้นะจ๊ะแม่"
"เอ้อ ไปทำงานเถอะ"
ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ด




ถึงจะบ่นว่าเหนื่อยแสนเหนื่อย แต่แม่ก็ยังเพียรทำกระทงขายทุกปี มันไม่ได้เป็นทั้งอาชีพหลักและอาชีพเสริม แต่มันเป็น “งาน” ที่แม่ทำโดยไม่เคยทวงถามถึงกำไร แม่ว่า “ที่ซื้อก็คนแถวนี้ทั้งนั้น ขายแพงเดี๋ยวเขาว่า” แล้วแม่ก็ยึดเอาคำพูดนี้มาใช้เป็นคติประจำตัว ทั้งขายข้าว ขายขนม แม่ก็ขายแพงไม่ได้ กลัวคนซื้อว่าทั้งนั้น
กระทงของแม่สวย ฐานกล้วยหนาและทนทานกว่าที่อื่น เพราะใช้ตะปูตรึงกลีบใบตองที่ซ้อนกันหลายชั้น ตะปูแพงขึ้นตั้งแต่ปีก่อนๆ แต่แม่ก็ยังไม่เปลี่ยนใจมาใช้อย่างอื่น ส่วนพ่อไม่เคยคิดเหมือนแม่ คู่นี้ทะเลาะกันแทบจะทุกเรื่อง (เว้นแต่เรื่องหวย) พ่อว่า ตะปูแพง เวลากดก็เจ็บมือ แถมแม่ยังใช้เปลืองกว่าคนอื่น เพราะกลีบกระทงของแม่ถี่ พอพูดถึงเรื่องเปลืองๆ ทีไรพ่อเป็นต้องฉุนทุกที “แม่แกน่ะ ทำอะไรขาดทุนทุกอย่าง” แต่ถึงอย่างนั้นพ่อก็ต้องช่วยแม่ เพราะแรงงานในบ้านเรามีน้อย ยิ่งลูกสาวผู้สมประกอบย้ายออกไปอยู่นอกบ้าน ภาระเรื่องแรงงานฝีมือจึงตกเป็นของพี่ชาย ทั้งที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ยินดีนัก
“ปีนี้ทำร้อยกว่าใบ ถ้ามีงานไม่ต้องกลับมาก็ได้” เสียงพี่ชายฟังดูไม่ยี่หระกับคำว่า ร้อย นั่นก็เพราะปีก่อนๆ เราเคยทะลุเป้าถึงสองหรือสามร้อยมาแล้ว แทบไม่น่าเชื่อว่าในเวลาที่บีบรัดเพียงวันหรือสองวัน บ้านเล็กๆ ของเราจะผลิตกระทงได้มากมายขนาดนั้น
“อืม ขอดูก่อนนะ ถ้าทำงานเสร็จแล้วอาจจะกลับก็ได้” เสียงน้องสาวกรอกกลับไปแบบอ้อมแอ้ม เพราะความจริงนั้นรู้อยู่เต็มอกว่า “ดูก่อนนะ” หมายถึงอะไร
ความห่างไกลของระยะทางก็ส่วนหนึ่ง แต่ลึกๆ แล้วหัวใจเกียจคร้านต่างหาก ที่เหนี่ยวรั้งไม่ให้กลับบ้าน แม้ว่าจะชั่งใจอยู่หลายครั้งก็ตาม โดยเฉพาะหน้าเทศกาลที่รู้อยู่เต็มอกว่าต้องกลับไปเจออะไร แต่ด้วยเหตุผลเดียวกันนี้ ก็มีอยู่หลายครั้งที่ทำให้ตัดสินใจกลับบ้าน เพราะรู้ว่าแม่เหนื่อย ลำพังเงินที่ส่งให้เดือนละสามสี่พัน คงไม่ทำให้แม่เลิก “หางาน” ใส่ตัวเอง โดยเฉพาะเมื่อบ้านเราไม่ได้มีสมบัติพัสถานใดๆ ให้อุ่นใจเหมือนบ้านอื่น
ตั้งแต่จำความได้ ฉันไม่เคยเห็นแม่ลอยกระทงจริงๆ เลยสักครั้ง เพราะตอนเด็กๆ ก็มักจะต้องเข้านอนก่อนผู้ใหญ่ ต่อให้เป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ที่ไม่ต้องตื่นไปโรงเรียน เราก็ไม่เคยถ่างตาได้เท่าผู้ใหญ่ที่มานั่งเล่นไพ่ทั้งคืน บ้านเราไม่ใช่บ่อน และไม่นิยมชมชอบนักพนัน แต่เราก็สังสรรค์ในลักษณะ “ตั้งวง” อยู่บ่อยครั้ง แถมเป็นวงที่ไม่มีทางโดนตำรวจจับ นั่นก็เพราะมีตำรวจมานั่งเล่นเป็นเกียรติอยู่ด้วยนั่นเอง ไพ่ที่เล่นมีประเภทเดียวคือไพ่ตอง มันอาจจะคล้ายๆ ไพ่นกกระจอกตรงที่เป็นชิ้นเล็กพิมพ์ลายเส้นสีแดงดำ แต่ไพ่ตองทำจากกระดาษและมีตัวเยอะกว่า ฉันชอบนั่งดูแม่เล่นไพ่กับบรรดาป้าๆ ซึ่งก็เป็นพี่น้องกันทั้งนั้น พ่อไม่ชอบให้แม่เล่นไพ่ และยิ่งไม่ชอบให้ลูกสาวมานั่งข้างบ่อน คงกลัวว่าลูกจะเสียคน แต่จนแล้วจนรอด ลูกสาวคนนี้ก็ไม่เคยจำได้สักทีว่าเขาเล่นกันยังไง มีแต่ลูกชายแม่เท่านั้นที่แค่ดูผ่านๆ ก็เล่นเป็นถึงขนาดถือไพ่แทนได้แล้ว ยิ่งคิดถึงเรื่องเก่าๆ ก็ยิ่งชวนให้รู้สึกผิดที่ปีนี้ก็จะไม่กลับบ้านอีก แม้ปีก่อนๆ จะอ้างได้ว่าเป็นวันทำงาน แต่พอตรงกับวันหยุดเข้าจริงๆ ลูกสาวตัวดีก็ยังหาข้ออ้างเรื่องงานได้อยู่ดี ไม่รู้ว่าลูกๆ บ้านอื่นจะเป็นอย่างนี้ไหม หรือบางทีอาจจะมีแค่ลูกบ้านนี้ที่หล่นใกล้ต้น แต่ดันตกลงน้ำเลยลอยห่างบ้านไปไกล...
เหมือนกับกระทงของแม่ แม่จะเคยคิดไหมว่า “ลูก” ที่แม่ให้กำเนิดมาด้วยความรัก จะกลายเป็นกระทงที่ลอยห่างอกแม่ทุกขณะ
เสียงเพลงชาติดังอยู่ไกลๆ ...ฉันหยุดมือจากแป้นพิมพ์ แล้วคว้ากระเป๋าจ้ำพรวดออกจากโต๊ะ กระทงใบนี้กำลังจะลอยกลับไปหาต้นน้ำ แม้มันได้ไหลเรื่อยไปตามกระแสสังคมอันเชี่ยวกราก แต่หัวใจของมันไม่เคยลืมเลยว่ามันกำเนิดจากที่ใด ตอนนี้กระทงของแม่กำลังจะกลับบ้าน กลับไปหาสองมือที่ฟูมฟักมันมาด้วยใจรัก...
แม่จ๋า...กระทงของแม่ไม่หลงทางแล้วจ้ะ



โดย : นั่งนิ่ง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 6 พ.ย. ปี 2006 [ เวลา 9 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com