Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>>  อาลัยเพชรเก็จแก้วมณีฉาย

เรื่อง :

อาลัยเพชรเก็จแก้วมณีฉาย

โอ้แสนเจ็บใจเหน็บแปลบแทบพังพินท์
สุดถวิลหาอาลัยฤทัยทอดถอน
เก็จเพชรมณีล้ำเลอค่าในมหานคร
โดยกำเนิดจากดงดอนผุกร่อนแล้ว

เฝ้ากล่อมเกลี้ยงเยี่ยงบุตรอุตส่าห์ถนอม
อย่างยินยอมทิ้งทำลายไปหมื่นแก้ว
ด้วยมุ่งมาดโอบอุ้มหนึ่งรัตน์วาวแวว
และมั่นแน่วว่าพบแล้วสิ่งเสาะแสวง

ยึดถือโดยศรัทธาในใจไร้สนเท่ห์
เคยร่อนเร่เปล่าเปลืองตัวทั่วหัวระแหง
รอนแรมมาพอแล้วสวรรค์สร้างสำแดง
อวยโชคชัยให้ด้วยแรงแห่งอุตสาหะ

แห่แหนเชิดชูอวดหมู่ชนจนถ้วนทั่ว
สมภูมิตัวคือค้นพบสบสิ่งอารยะ
มองเมินมวลยาจกสะทกเย้ยอนารยะ
ไม่พบปะสังสรรค์หวั่นระคายเคือง

จึงปลีกตนพ้นในหนทางร้างไร้
มิมีผู้ใดกล้ากรายใกล้กริ่งเกรงเรื่อง
นี่หรือคุณค่าแก้วเก็จเพชรคู่เมือง
ความรุ่งเรืองใช่อยู่คู่ฟ้าอกาลิโก?

เก็บกำงำจองจำซุ่มซ่อนประกาย
ในหีบผ้าแพรพรรณรายเอี่ยมอักโข
มิอาจเปรียบแม้เศษส่วนเดียวก้อนมูลโค
คนทุกข์ยากปลูกไม้โตเพียงกอบโปรยฯ


โดย : นาวา
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 14 พ.ย. ปี 2006 [ เวลา 10 : 46 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com