Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> มีแต่ความฝัน ที่ฉันลืมความรู้สึกเหล่านั้น

เรื่อง :

มีแต่ความฝัน ที่ฉันลืมความรู้สึกเหล่านั้น

ความรู้สึกที่มัน ตรงข้ามกับความเป็นจริง
ตอนนี้ ฉันกำลังเผชิญกับมัน....
บางที ฉันก็บอกตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
ฉันถามตัวเองเสมอ นี่ฉันมีความสุขจริงๆ
หรือว่าฉันหลอกตัวเองกันแน่...

แปลกนะ ทั้งที่คำถามนั้นดูไม่ใช่เรื่องยาก
แต่เรากลับตอบตัวเองไม่เคยได้สักที

ฉันเอง เคยใช้เวลาที่มี อย่างฟุ่มเฟือย
ใช้เวลาให้มันผ่านไปกับสิ่งต่างๆ
แล้วแต่ว่า อะไรที่มันจะเข้ามาในชีวิต
ไม่เคยได้เลือก และตัดสินใจที่จะให้เวลา
มันผ่านไปอย่างมีคุณค่า...
ฉันบอกตัวเองตลอดเวลา เฝ้าแต่บอกว่า
อยากให้วันพรุ่งนี้มาถึงเร็วๆจัง

เพื่อที่จะให้วันนี้มันผ่านพ้นไปซะที
จนในที่สุดก็ผ่านไปหนึ่งวัน หนึ่งอาทิตย์
หนึ่งเดือน และหลายๆเดือนต่อมา

หากมองย้อนกลับไป มันก็เป็นเวลาเนิ่นนาน
นานมากอย่างที่ฉันเคยอยากให้วันนี้มาถึง
ใช่...ในที่สุดฉันก็พบว่าฉันอยู่ได้
และอยู่ได้โดย ไม่รู้สึกทรมานอย่างนั้น
ไม่รู้สึกว่าตัวเองเจ็บปวดอะไรแล้ว

ที่ฉันเองไม่เคยเข้าใจเลยจริงๆก็คือ
ทำไมฉันถึงไม่รู้สึกเลยว่า...
ฉันมีความสุข ฉันคิดไม่ออกเลยด้วยซ้ำ
ความสุขจริงๆเป็นยังไง...
ครั้งสุดท้าย ที่ฉันเคยรับรู้เมื่อไหร่กัน

หลายคนว่าฉันเก่ง และน่าเอาอย่าง
ฉันเด็ดเดี่ยว ที่กล้าตัดสินใจ เดินออกจากความเจ็บปวด
และใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ โดยไม่มีเขาคนนั้น

มันก็จริง ฉันทำแบบนั้นได้จริงๆ
แต่ฉันก็รู้ตัวเองดีกว่าใครๆ
ฉันรับรู้ความรู้สึกของตัวเอง เข้าใจ
และได้ยินเสียงที่ดังข้างในเสมอ
มันไม่อาจจะบอกใครๆ ได้เลยว่าเหงา
ไม่อาจจะบอกใครได้เลยว่า ...
เดียวดาย คงจะเป็นความรู้ที่มากกว่านั้น
มันมากกว่าอะไรทั้งนั้น

ฉันอยู่กับมัน
ฉันนอนกอดความเหงา
กอดกับความเดียวดาย
เก็บเอาความรู้สึกเหล่านั้น
ให้อยู่แค่ในความรู้สึก

มีแต่ความฝัน ที่ทำให้ฉันลืมความรู้สึกเหล่านั้น

กับเช้าอีกวัน ที่ฉันต้องเข้มแข็ง
ฉันต้องเข้มแข็ง นั่นคือสิ่งที่ฉันบอกตัวเอง
เพื่ออะไร ฉันต้องเข้มแข็งเพื่อรอคอยความเหงา
ในค่ำคืนที่กำลังจะมาถึง อย่างนั้นเหรอ

ถ้านั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการ
ถ้านั่นคือความรู้สึกที่ไม่อาจเลี่ยง
ฉันยังต้องการอะไรอีก



โดย : สุดลำดวน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 23 พ.ย. ปี 2006 [ เวลา 13 : 17 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com