Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> เมื่อจำต้องพเนจร (4)

เรื่อง :

เมื่อจำต้องพเนจร

 (4)

คืนวันที่ป๋องได้รับอุบัติเหตุ จากป้ายร้านค้าหล่นทับนั้น เป็นคืนเดียวกับโจ เพื่อนสนิทของแป้งใส เกิดปวดท้องอย่างรุนแรง จากอาการไส้ติ่งอักเสบ เมื่อแป้งใสส่ง
โจเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว เธอเดินออกมาที่ระเบียง เพื่อโทรศัพท์ทางไกลส่งข่าวให้
ป้าพิศแม่ของโจได้รับรู้ และรับปากว่ารุ่งขึ้น จะไปรอรับป้าพิศที่สถานีขนส่งด้วย

ขณะที่เดินกลับเข้าห้องฉุกเฉินอีกครั้ง ก็สวนทางกับหมอ ที่ออกมาบอกอาการ
ป่วยของโจ ว่าปลอดภัยแล้ว ตอนนี้ได้ส่งโจไปที่ห้องคนไข้ชาย แป้งใสจึงรีบตรงไป
ที่ห้องเพื่อดูอาการของเพื่อน ขณะที่เดินเข้าห้องนั้น แป้งใสได้สวนทางกลับคนๆหนึ่ง
แต่แป้งใสเดินทะลุผ่านตัวเขาไปได้ แป้งใสจึงรู้ทันที นั่นคือวิญญาณเท่านั้นเอง

แป้งใสหลังจากถูกรถชน แล้วช็อตให้ฟื้นอีกครั้งด้วยไฟฟ้านั้น เธอกลายเป็น
คนมีสัมผัสพิเศษ สามารถมองเห็นบางสิ่งบางอย่าง ได้มากกว่าคนทั่วๆไป เธอกลาย
เป็นคนมีนัยน์ตาที่สาม หรือลางสังหรณ์ รับรู้ ได้ยิน และสัมผัสจับต้อง วิญญาณของ
คนที่ตาย หรือแม้แต่วิญญาณที่หลงทางมา เธอก็แยกแยะได้ทันทีที่พบเข้า

เมื่อมองเห็นโจหลับหายใจสม่ำเสมอ แป้งใสจึงวางใจ สาวเท้าออกจากห้อง
คนป่วยชาย เพื่อกลับไปพักผ่อนบ้าง ขณะนั้นล่วงเข้าตี 3 กว่าแล้ว อีกไม่นานก็เช้า
ต้องไปรับป้าพิศ แม่ของโจอีก แป้งใสเดินออกมาพร้อมกับคิดพลาง เปิดกระเป๋าถือ
แล้วหยิบกุญแจรถออกมา เหลือบเห็นมือถือ ก็หยิบออกมากดเบอร์ทันที

“คุณพรรณคะ ที่แป้งนัดไปผูกดวงให้บ่ายวันนี้ ต้องของดก่อนนะค่ะ แป้งมีธุระ
จำเป็นค่ะ แล้ววันศุกร์แป้งจะนัดเวลาอีกทีนะคะ”

และก่อนที่แป้งใสจะปิดมือถือ มีกลุ่มควันสีเทาๆลอยเข้าไปที่มือถือของเธอด้วย แป้งใสมองเห็น แต่เพราะเพลียจัด สมองเริ่มล้า เธอจึงไม่ฉุกใจคิด ว่าสิ่งที่ลอยเข้าไป
ในมือถือของเธอ คืออะไร เมื่อขับรถกลับถึงบ้าน แป้งใสก็เปลี่ยนเสื้อผ้า เข้าห้อง
นอนทันที

รุ่งขึ้น หลังจากรับป้าพิศจากท่ารถ แล้วขับไปส่งที่โรงพยาบาล เพื่อดูแลโจแล้ว แป้งใสจึงกลับมานอนพักผ่อนอีกครั้ง ก่อนล้มตัวนอน ก็คิดขึ้นได้ว่า ยังไม่ได้ชาร์ท
ถ่านมือถือ จึงลุกไปหยิบมาชาร์ท ช่วงที่วางลงแท่นชาร์ทนั้น แป้งใสรู้ทันที มีสิ่ง
แปลกปลอมเข้ามาที่ห้อง

“นายเป็นใคร ออกมาเดี๋ยวนี้นะ”

“ผมไม่ได้ตั้งใจ คุณเป็นคนพาผมมาเอง”

“แสดงว่าคุณอยู่ที่โรงพยาบาล เมื่อคืนฉันเดินสวนกับคุณที่หน้าห้อง
คนไข้ชายใช่ไหม”

“ครับ ผมตื่นมาหลงๆลืมๆ ไม่รู้ว่าเข้าโรงพยาบาลทำไม ผมเดินออกมา
ดูรอบๆโรงพยาบาล เผื่อเจอน้องชายผม แต่จู่ๆมีพลังประหลาด มันดูดผมเข้ามา
ที่มือถือคุุณทันที ตอนที่คุณหันมือถือมาที่เบื้องหน้าผม”

“คุณอาจได้รับอุบัติเหตุ ที่ทำให้ตกใจอย่างสุดขีดน่ะ เพราะไม่เช่นนั้น
วิญญาณคุณจะไม่หลงทาง ไม่เดินโซเซไปทั่ว แล้วหากายหยาบของตัวเอง
ไม่พบสักทีแบบนี้แน่ค่ะ”

“แล้วนี่ผมจะทำไงดีครับ ถึงจะกลับร่างได้”

“ฉันคิดว่า คุณคงกลับเข้าร่างตัวเองไม่ได้สักระยะแล้วนะ เพราะรังสีของ
มือถือ ทำให้วิญญาณคุณเปลี่ยนเป็นสีเทามัวๆแบบนี้ แต่อย่างไรก็ตามต้องหากาย
หยาบของคุณให้พบก่อน พรุ่งนี้ฉันไปเยี่ยมเพื่อน จะมองดูว่าร่างไหนเป็นร่างของ
คุณนะ”

แต่บ่ายวันรุ่งขึ้น เมื่อแป้งใสไปถึงโรงพยาบาล กลับปรากฏว่า หมอนำตัวป๋อง
ไปเอ็กเรย์อีกหน แป้งใสจึงไม่เห็นชล ในร่างของป๋อง เธอคิดว่าป๋องอาจหลงทาง
เดินเข้าห้องผิดก็ได้ จึงกลับมาปลอบใจป๋องให้รอวันขึ้น ๑๕ค่ำก่อน แล้วจะทำพิธี
นั่งสมาธิติดตามหา น้องชายป๋องมาพบเขาที่นี่ เพื่อส่งข่าวเรื่องเขาให้รับรู้

แต่เมื่อวันขึ้น ๑๕ ค่ำมาถึง แป้งใสเกิดมีประจำเดือน ป๋องจึงต้องรอไปก่อน แต่
เมื่อแป้งใสดินเข้าใกล้วิญญาณของป๋อง วิญญาณของป๋องกลับลอยหายเข้าร่าง
ของแป้งใสได้ทันที แป้งใสจึงเกิดความคิดขึ้นมา พาป๋องขับรถออกไปตระเวณหา
น้องชายตามที่ต่างๆทันที

และเมื่อผ่านบ้านของสุนีย์คนรักของเป๊กน้องชาย ป๋องก็ได้ยินเสียงเป๊กร้องให้
ช่วย วิญญาณเขาจึงลอยไปหาทันที และเพราะป๋องได้ลอยเข้าร่างของแป้งใส ขณะ
ที่เธอมีประจำเดือน ทำให้เกิดได้พลังประหลาดชนิดหนึ่งติดมาด้วย ป๋องใช้ความมืด
พลางตาคนร้ายกลุ่มนั้น ให้มองไม่เห็นเป๊กได้ชั่วคราว

จึงสามารถนำเป๊กมาส่งที่หน้าโรงพยาบาลได้ แต่เป็นครั้งแรกที่ป๋องใช้พลัง
งานประหลาดอย่างเกินขนาด ทำให้วิญญาณเขาเริ่มเลือนรางทันที แป้งใสตกใจ
จึงต้องรีบให้วิญญาณของเขา ลอยเข้าสิงร่างกายเธอ แล้วรีบกลับบ้านทันที


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 20 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 22 : 47 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com