Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> เมื่อจำต้องพเนจร (5)

เรื่อง :

เมื่อจำต้องพเนจร

 (5)

เมื่อกลับถึงบ้าน วิญญาณของป๋อง เริ่มเปลี่ยนสีเป็นขาวจางๆ พร้อมกับเสียงโหยหวน ที่แป้งใสได้ยินเพียงลำพัง ดังสะท้อนทั่วบ้าน เสียงนั้นบอกความเจ็บปวด รวกับคนถูกน้ำร้อนลวกก็ไม่ปาน จากนั้นเงาก็เริ่มจางสีมากยิ่งขึ้น จนเกือบมองไม่เห็นอีกต่อไป แป้งใสเกิด ความกังวลอย่างที่สุด กลัวว่าป๋องจะไม่มีโอกาสได้กลับเข้าร่างของตัวเอง อีกต่อไป เพราะวิญญาณคงแตกสลายล่องลอยไปทั่ว ไม่มีทางที่จะรวมตัวของวิญญาณให้เห็นเป็นร่างชัดๆอีก จึงตัดสินใจ นำสายสิญจน์ที่ผ่านการปลุกเสก ที่แม่ชีแวว เพื่อนของแม่ เคยมอบไว้ให้ ออกมาใช้ทันที

"สายสิญจน์นี้ ผ่านการปลุกเสกจากอาจารย์หลายฝ่าย มันมีอำนาจวิเศษ ช่วยให้ผู้ที่ได้ผูกมันติดกับตัว กลายเป็นคนละคน มีกำลังและความสามารถผิดคนธรรมดา หรือแม้แต่วิญญาณธรรมดาทั่วไป เมื่อนำไปล้อมรอบตัววิญญาณนั้น จะมีฤทธิ์เดชเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่าทันที หนูแป้งเวลาจะใช้เพื่อช่วยใคร ต้องตัดสินใจให้รอบคอบนะจ๊ะ"


แป้งใสล้อมสายสิญจน์ไปรอบๆกลุ่มควันขาวๆ ซึ่งก็คือวิญญาณของป๋องนั่นเอง ทันใดนั้น เสียงโหยหวนของป๋อง เริ่มเบาบางลง จาก
นั้นเงาร่างเริ่มชัดขึ้น ชัดขึ้น ไม่นานวิญญาณของป๋อง ก็ลืมตาขึ้น แล้วลุกนั่ง บอกแป้งใสว่าง่วงนอนจัง จากนั้นก็ลอยหายกลับเข้าไป
ที่มือถือของแป้งใสอีกครั้ง

เวลาผ่านไปอีกสองเดือน วิญญาณป๋องยังคงสงบนิ่งอยู่ในมือถือ ของแป้งใส ไม่มีทีท่าว่าจะออกมา แม้แป้งใสจะนั่งสมาธิ เพื่อติดต่อ
กับวิญญาณของเขาก็ตาม แป้งใสเริ่มหมดความอดทน จึงเดินทางไปหาแม่ที่วัด แม่แนะให้ไปหาแม่ชีแวว


"วิญญาณของเขา ตอนนี้ก็เหมือนกับ ถ่านมือถือก้อนใหม่ๆ กว่าจะชาร์ทไฟได้เต็ม ต้องใช้เวลานานกว่าปรกติมาก อีกทั้งวิญญาณของเขาหลงทางออกจากร่างก็ด้วยความตกใจสุดขีด ทำให้ธาตุวิญญาณเปราะบางมาก มากกว่าคนนอนหลับทั่วๆไป กว่าจะรับรู้การติดต่อจากหนูแป้งได้ แม่ชีคิดว่าคงต้องใช้เวลานานขึ้นไปอีก ทางที่ดีหนูแป้งลองนั่งสมาธิ ตามหาน้องชายของเขา มาช่วยกระตุ้นความทรงจำ ของวิญญาณดวงนี้จะดีกว่าไหมจ๊ะ"

จากวันนั้น ทุกคืน ๑๕ค่ำ แป้งใสจะกินเจ งดรับดูดวงให้ลูกค้าทุกคน นั่งสมาธิตามหาเป๊ก น้องชายของป๋อง จนพบว่าเป๊กกับป๋อง เป็นคนงานที่บริษัท ของสุพจน์ ซึ่งพ่อของแป้งใส เคยเรียกมาตบแต่งห้างสรรพสินค้านั่นเอง แป้งใสจึงโทรไปหาสุพจน์ โดยบอกเขาแค่ว่า

"เฮียพจน์คะ แป้งใสมีธุระส่วนตัวที่จำเป็นมาก ต้องพบนายเป๊กค่ะ เฮียจะอนุญาตให้เขาลางานสักระยะได้ไหมคะ แป้งจะจ่ายค่าล่วงเวลาให้เขาเองค่ะ"


เมื่อแป้งใสพบเป๊ก อีกครั้ง ก็จำได้ทันที ว่าเป็นคนที่เธอขับรถรับไป ปล่อยทิ้งไว้ที่หน้าโรงพยาบาลคนนั้นจริงๆ ความดีใจบวกกับความไม่แน่ใจว่า เป๊กจะเชื่อเรื่องราวที่เธอเล่าทั้งหมดหรือเปล่า ทำให้เธอต้องยึดกุมมือเป๊กไว้อย่างแน่นหนา ไม่ยอมให้เขาเดินไปขึ้นรถเธอเอง แม้ว่าจะรู้ว่า เป๊กอึดอัดและเขินอายเพื่อนฝูงก็ตามที


เมื่อจอดรถที่หน้าบ้าน แป้งใสได้ยินเสียงหัวเราะของป๋องดังลั่น ออกมาจากห้องรับแขก เมื่อเดินเข้าไปพร้อมกับเป๊ก ก็พบว่าวิญญาณป๋อง ลอยไปมาทั่วห้อง ก่อนไปจับตัวแน่นที่รูปภาพ ซึ่งเป็นภาพวาดขนาดใหญ่ของเธอ ซึ่งโจเพื่อนสนิทวาดให้เป็นของขวัญวันเกิด เมื่อปีกลาย แป้งใสจึงลองส่งกระแสจิต ติดต่อกับป๋องอีกหน ให้ลองแสดงหน้าตาให้น้องชายดู ว่าเป๊กจะสามารถมองเห็นเขาไหม? แต่สุดท้ายที่ปรากฎออกมาคือ เป๊กตกใจจนเป็นลมไปทันที ที่พบพี่ชาย!!!


เมื่อเป๊กฟื้นขึ้นมา แป้งใสจึงเล่าเรื่องราวที่ป๋องยังจำเขาไม่ได้ ให้เขาได้รับรู้ เป๊กจึงเล่าให้แป้งใสรับรู้บ้างว่า ร่างกายหยาบของพี่ชายอยู่ที่ไหน จะพาไปพบเอง แต่เมื่อไปถึงสีลม ร้านตัดผมร้านเก่า กับเพื่อนเก่าคนที่เป๊กเคยไปถามหา แต่ครั้งนี้เขาคนนั้นกลับบอกว่า

"ชล ลาออกไปนานแล้วครับ ไม่ทราบไปทำงานที่ไหนด้วย"

ทั้งคู่มองหน้ากันอย่างผิดหวังที่สุด.....

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 25 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 17 : 33 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com