Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> A time of love เวลาแห่งรัก

เรื่อง :

A time of love เวลาแห่งรัก

1

เปิดเรื่อง

“คริส....คริสตัล
อะไรเล่า ตะโกนอยูได้คนจะนอน ไม่เข้าใจรึไง
ตกลงไม่ให้เรียกใช่มะ งั้นฉันไปเรียนก่อนนะ เปิดเทอมเทอมวันแรกเดี๋ยวไปสาย
รอด้วยสิ คริสสะดุ้งตื่น ใช่วันนี้เปิดเทอม รอก่อนน้า เดี๋ยวคริสอาบน้ำแป๊บนึง
ไม่ต้องรีบก็ได้พึ่ง 7.30น. เอง ยังเหลือเวลาพอสมควร
ปะ......เดี๋ยวสาย แล้วคริสก็ลากฉันไปที่มหาวิทยาลัย
นึกว่าไม่ทันซะแล้ว โอ้โหยังเหลือเวลาอีกตั้ง 20นาที ให้วิ่งกระหืดกระหอบมาได้
ก็ฉันบอกแล้วไงว่าไม่ต้องรีบยังมีเวลาเหลือ
ก็คนมันตกใจนี่ เลยไม่ทันได้ฟัง แต่ตอนนี้หิวมากเลยไปหาไรกินกันเหอะ
แล้วคริสก้ไม่ชักช้ารีบดึงมือฉันไปที่โรงอาหารทันที
อะหึ่ม....เอ่อ ขอนั่งด้วยคนนะครับ
เชิญค่ะ ฉันตอบ
เกรซเธอให้เขานั่งทำไม ที่มีตั้งเยอะตั้งแยะทำไมไม่นั่งมานั่งทำไมตรงนี้
ก็ผมอยากนั่งใกล้คุณนี่

แต่ฉันไม่อยากนั่งใกล้คุณรู้ไว้ด้วย
ปัง !!! คริสทุบโต๊ะแล้วเดินลุกออกไป
คริส !เดี๋ยวก่อนสิ คริสรอเกรซเกรด้วย
ขอตัวก่อนนะซี
แล้วเจอกัน เขาตอบกลับ
เธอเป็นอะไรของเธอน่ะคริส???
ไม่รู้สิ เห้นหน้าอีตานั่นทีไรหมั่นไส้ทุกทีเลย
อะ.....แน่ แล้วทำไมต้องหน้าแดงด้วยล่ะ
หน้าดงหน้าแดงอะไรกันเล่า เข้าห้องเรียนดีกว่า
เดี๋ยวสิ ไม่รอกันเลยน่ะ!!!ก็รีบตามมาสิ
คริสเอ้ยฉันล่ะงงกับแกจริงๆเล้ย......ฉันกับคริสเข้ามาถึงห้องเรียนได้ไม่สักพัก
อาจารย์ก็เดินตามเข้ามาเสียงที่ดังจอแจค่อยๆสงบขึ้น
ขอต้อนรับสู่การปิดเทอมภาคการศึกษาที่ 2 ของนักศึกษาปี 3 หวังว่าพวกเราทุกคนคงโตขึ้นบ้าง และขอให้นักศึกษาทุกคนตั้งใจเรียนให้ดีที่สุดเพราะมันจะมีผลไปถึงอนาคตของเธอทุกคน
อีกไม่นานเราก็จะเรียนจบกันแล้วสินะ มันก็เร็วเหมือนกันนะเนี่ย แล้วก็คงต้องแยกย้ายกันไป เพราะแต่ละคนก็มีอนาคตแตกต่างกันไป .........ใช่แล้วคร้าบบ...
ใครพูดกับนายกันยะ ? นี่คุณจะไปไหนเล่ายังคุยกันไม่จบเลย
เชิญนายคุยไปคนเดียวเถอะ คริสตะโกนกลับมา
นี่ซีมัวแต่ยืนอยู่ได้ ตามไปซิ หวังว่าฉันคงไม่ได้เชียร์ออกนอกหน้าหรอกนะ
ขอบใจน่ะ เขาพูดพลางเอามือมาเตะไหล่ฉันเป็นการขอบคุณอีกครั้ง
อ่านอะไรอยู่เหรอ??อ่านด้วยคนซิ
โอ๊ย...นายจะตามฉันมาทำไมนักหนาหะ แล้วใครใช้ให้นายมานั่งข้างๆเนี่ยหะ ไม่โอ่งไม่อ่านมันแล้ว ฉันเดินหนีไปหาเกรซที่ห้องสมุดแต่นายนั่นก็ยังไม่วายเดินตามมาอีกแน่ะ
เกรซช่วยไรหน่อยดิ คริสเอ่ยอย่างเซ็งๆ
ช่วยไรล่ะ ฉันยิงคำถามกลับไป
ก็ช่วยแกะปลิงออกจากหลังฉันที ถ้าเธอแกะมันออกจากหลังฉันได้นะ ฉันจะเลี้ยงไอศกรีมเพื่อเป็นการตอบแทน ข้อเสนอของคริสน่าสนใจดีแต่ฉันไม่รับเพราะฉันไม่ได้เห็นแก่กินแต่ยอมช่วยด้วยใจ
ช่วยก็ช่วย ซี!ฉันขอแนะนำให้นายออกห่างคริสบ้างก็ได้น่ะ ก่อนที่คริสมันจะฆ่านายตายซะก่อนที่จะได้สมหวังในความรัก
โอเค !!!! ฉันเชื่อเธอก็ได้เกรซ ว่าไปแล้วฉันก็กลัวตายก่อนได้เป็นแฟนกับคริสเหมือนกันแหละ ฮิๆๆ
นายว่าอะไรนะ ??? ป่าวนี่
จำไว้นะฉันไม่มีทางเป็นแฟนกับนายหรอก คริสพูดจบก็ดึงแขนฉันออกไปจากห้องสมุด.....
แต่ฉันจะทำให้เธอมาเป็นแฟนฉันให้ได้คริส ซีตะโกนออกมา














2
จุดเริ่มต้นความสัมพันธ์
คริสเธอจะรีบพาฉันไปไหน ? ก็พาไปสมัครค่ายร่วมใจหัวใจเดียวกันไง
หาาา....ไปค่าย ไปด้วยกันเหอะน้า นะเกรซนะ คริสอยากไปๆเป้นเพื่อนกันหน่อยสิ
อืม....ไปก็ได้เห็นว่ามันน่าสนใจนะถึงได้ยอมตกลงไปด้วย
งั้นก็รีบไปกันเถอะสมัครกันเถอะ....
เราสมัครกันเรียบร้อยเหลือแค่เตรียมพร้อมที่จะไปก็เท่านั้น...เนอะเกรซ
คริสรีบนอนเถอะ รถออกตอนตี 2 นะเดี๋ยวก็ตื่นไม่ทันหรอก
รู้แล้วน่า ...รู้แล้วก็นอนสิ ถ้าไม่ตื่นฉันไม่ปลุกจริงๆด้วยนะ””””
เฮ้ย....ตื่นแล้วเหรอกลัวไม่ได้ไปล่ะซิ จะตื่นได้ยังไงเล่ายังไม่ได้นอนเลย ก็แล้วทำไมไม่นอนล่ะมัวทำไรอยู่???
ก็มันตื่นเต้นนี่นา
งั้นฉันไปอาบน้ำก่อนนะแล้วเธอก็เช็คดุให้ดีด้วยล่ะว่าลืมเอาอะไรไปรึป่าว
จ้า...แม่เพื่อนที่แสนดีสั่งจังนะ
ไม่เป็นไร นี่ฉันว่าประชดเธอนะเกรซ แต่ฉันถือว่าเป็นคำชมยะ
เตรียมของครบแล้วใช่มะ ฮืม...ครบแล้วไม่ขาดแม้แต่ชิ้นเดียว
งั้นเรารีบไปกันเถอะ จะรีบไปไหนนี่มันเพิ่ง 01.30 น.เองน่ะเกรซ
ไปก่อนดีกว่าไปช้าน่ะคริส ก็ได้กีดีเหมือนกันไปเร็วกว่าเวลาครึ่งชั่วโมงดีกว่าไปช้าครึ่งชั่วโมง เราสองคนเดินมามหาวิทยาลัย10นาทีก็ถึงแล้ว
โอ้โห มีคนตื่นเต้นยิ่งกว่าเราสองคนอีกเหรอเนี่ย เธอคนเดียวต่างหากยะคริส
จ๊ะเอ๋!!!!!! เพียะ โอ๊ยเจ็บนะ เธอนี่มือนักชะมัดเลย
สมน้ำหน้า ใครใช่ให้มาเงียบๆล่ะ ผมเนี่ยนะมาเงียบๆ
แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ อย่าบอกนะว่า...........ใช่! ฉันก็มาค่ายร่วมใจ หัวใจเดียวกันเหมือนเธอนั่น
แหละ
เกรซเรากลับกันเถอะฉันไม่อยากไปแล้วถ้ามีนายนี่ร่วมทางไปด้วย จะรีบไปไหนล่ะซีเดินเข้ามาขวางไว้ เธอกลัวล่ะสิ ว่าไปออกค่ายครั้งนี้ฉันจะทำให้เธอใจอ่อนยอมเป็นแฟนฉัน
ใครกลัวนายไม่ทราบ ไม่กลัวก็ไปด้วยกันซิ ถอยไปฉันจะเอากระเป๋าไปเก็บ งั้นผมช่วย ไม่ต้องไปไกลเลยไป
ซีแกมาป้อสาวอยู่ได้ ไปช่วยฉันขนของเร็วเข้า
ครับพี่ ผมจะตามไปเดี่ยวนี้แหละคร้าบ
เฮอ...เสร็จสักที่ งั้นผมขอตัวเลยแล้วกันนะ ครับ






เดี๋ยวแกยังไปไหนไม่ได้ แกไปตามคนที่ไปค่ายมารวมตัวกันตรงนี่เร็วเข้า ทุกคนเชิญทางนี้หน่อยครับ ซีตะโกนเรียกคนที่ไปค่ายให้มารวมตัวกัน
มาครบกันทุกคนแล้วใช่มั้ยครับ เราจะไปถึงที่หมายประมาณ 6.00 โมงเช้า ระหว่างการเดินทางเชิญทุกคนพักผ่อนตามสบาย เพื่อเตรียมพร้อมในการออกค่าย เชิญทุกคนขึ้นรถได้ครับ
หมอนี่ขี่เก๊กชะมัดเลย ว่ามั้ยคริส
อ้าว!!!!! หลับไปซะแล้ว แล้วเราจะอยู่ทำไมก็นอนบางซิ ห้าวววว....ว่าไปแล้วก็ง่วงเหมือนกันแหะ ลันก็ผล็อยหลับไปในที่สุด
ห้าวว...ฉันหาวพร้อมบิดขี้เกียจเล็กน้อยพองาม ฉันมองดุนากาซึ่งขณะนี้บอกเวลา 05.00น. โห!!อีกตั้งชั่วโมงแน่ะกว่าจะถึง เฮอ...นั่งรถเฉยๆก็เมื่อยเอาการเหมือนกันนะเนี่ย
อ้าว!!!คริสหายไปไหนเนี่ย ???
มองหาฉันอยู่เหรอ ? ก็ใช่นะสิ ...แล้วหายไปไหนมาเป็นห่วงแทบแย่รู้มั้ย
ไปเดินยืดเส้นยืดสายมานะ ไปเดินยืดเส้นยืดสายหรือว่าเดินไปหา........กันแน่จ๊ะ ส่วนที่หายไปถือว่าละไว้ในฐานที่เข้าใจแล้วกันนะ
บอกว่าไปเดินเล่นก็ไปเดินเล่นสิ เซ้าซี้อยู่ได้.....แล้วทำไมต้องเขินด้วยล่ะแถมหน้าแดงอีกต่างหาก????????
บ้า!!!!! ใครเขินใครหน้าแดงกันยะ
แล้วคริสก็หยุดการสนทนาลงอาจเป็นเพราะไม่มีเรื่องคุยหรือว่าคริสยังอยู่ในภวังค์แห่งความเขินอายก็ไม่รู้ แต่ปากแข็งไม่ยอมบอก
เออ.....ถึงสักทีนั่งหลังขดหลังแข็งมาตั้งหลายชั่งโมง ว่าแต่อากาศที่นี้สดชื่นจังเลยน่ะเกรซ
อื้อ...สดชื่นดี ไม่เหมือนกรุงเทพฯ มีแต่ควันพิษ
~ เชิญทุกคนเดินเล่น หรือพักผ่อนตามอัธยาศัยครับ แล้วอีกหนึ่งชั่วโมงมาเจอกันตรงนี้ เพื่อเข้าที่พักกัน~.............สิ้นเสียงประกาศจากนายขี้เก๊กทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันไปเดินเล่นเพื่อชื่นชมบรรยากาศที่นี้.........
เกรซ เกรซ มองตาไม่กระพริบเลยน่ะ นั่นแน่หรือว่า ...ชอบเขาล่ะซิ
บ้า!!!!! นายนั่นขี้เก๊กจะตายใครจะไปชอบ แล้วฉันก็มี กวางอยู่แล้วทั้งคนเธอก็รู้นี่
คริส!!! เสียงใครตะโกนเรียกฉัน เสียงแบบนี้คงเป็นใครไม่ได้ นอกจากนายเบือกซีนั่น เกรซเธอช่วยบอกฉันทีทำไมฉันถึงหนีนายนั่นไม่พ้นสักที
คริสยิ่งหนีก็ยิ่งเจอนะ ฉันก็บอกเธอได้แค่นี้แหละ
จะไปไหนเหรอมีอะไรให้ผมช่วยมั้ยครับ ?? มี ...นายช่วยไปไกลๆหน่อยได้ม้ายยยยย........ฉันรำคาญ
แต่ผมชอบที่ได้อยู่ใกล้เธอ ผมชอบคุณน่ะ
แต่ฉันเกลียดนาย รู้แล้วก็เข้าใจไว้ซะด้วย !!





.............ดูว่าเขาหน้าเศร้าไป แต่สักพักเขาก็พยายามปรับสีหน้าเป็นปกติ .............
คอยดูนะ.......ผมจะทำให้คุณชอบผมให้ได้เลย เขาคิดจะพุดคำนี้ออกมาแต่มีบางอย่างทำให้คิดว่าไม่พูดดีกว่า
งั้นผมไปก่อนน่ะ
น่าจะไปตั้งนานแล้ว
คริส!! ไม่พูดแรงไปหน่อยเหรอ ฉันเอ่ยทักท้วงเพื่อน ฉันแอบสังเกตเห็นซีหน้าจ่อยไปเลยนะตอนที่เธอบอกว่าเกลียดเขานะ
ชั่งประไร นายนั่นอยากคอยตามกวนประสาทฉันทำไมล่ะ ใกล้เวลานัดแล้วไปกันเถอะ
~~ ที่พวกเรามาค่ายร่วมใจในครั้งนี้ มีจุดประสงค์ เพื่อ กระจายความรู้ต่างๆสู่ชาวบ้าน และช่วยชาวบ้านที่นี้ทำ
การก่อสร้างโรงเรียนชุมชน เพื่อพัฒนาและกระจายความรู้ให้กับบุคคลในชุมชนแม้มันจะไม่มากมายก็ตาม~~
เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาผมขอแนะนำคนที่เป็นพี่เลี้ยงคอยดูแลการทำงานตลอดระยะเวลา 7วัน
พี่พัด จะดูแลเรื่องอาหารการกินและวันสุดท้ายเราจะทำอาหารเลี้ยงชาวบ้านกันด้วย
พี่เอก จะดูแลการทำงานสร้างโรงเรียนชุมชน
พี่ธารน้ำ จะอยู่ฝ่ายมิตรไมตรี สัมพันธ์ดีมีน้ำใจ
และฝ่ายสุดท้ายซึ่งก็จำเป็นไม่แพ้ฝ่ายอื่นๆ ปฐมพยาบาล จะให้ ซี ดูแล เชื่อว่าคงต้องมีเหตุให้ต้องปฐมพยาบาลกันแน่ และใครเกิดรู้สึกไม่สบายยังไงก็มาขอยาทานได้นะ
..........ขอให้ทุกคนนำกระเป๋าไปเก็บที่ที่พักแล้วก็เตรียมเริ่มงานได้เลย ตามหน้าที่ๆตัวเองถนัด..............
ฉันกับคริสขออยู่ฝ่ายอาหารเพราะคิดว่าถนัดแล้วก็สามารถทำได้ดีกว่างานอื่นๆ และถึงไม่ถนัดก็ต้องทำก็ในค่ายมีผู้หญิงแค่ 5คนเอง ไม่ทำแล้วใครจะทำล่ะ
ไม่รู้ว่าจะกินกันได้รึป่าวเนอะไม่เคยทำให้คนหมู่มากกินซะด้วยซิ ฉันก็ว่างั้นแหละเกรซอย่างฉันก็ช่วยได้แค่หันผักหันหมูเท่านั้นแหละทำกับข้าวกับเขาก็ไม่เป้น ไม่ต้องกลัวไปหรอกจ๊ะพี่ก็ทำไม่ค่อยเป็นเหมือนกัน
แต่เราหยุดคิดเรื่องที่ว่าจะกินได้หรือไม่ได้ดีกว่านะคะ มาคิดกันดีกว่าว่าจะทำอะไรกันดี
นึกออกแล้ว.......ว่าเราจะทำไรดี
อะไรเหรอคริส
ก็ผัดกระเพราไข่ดาวไง เนี่ยง่ายที่สุดแล้ว ส่วนตอนเย็นก็ต้มจืด กับต้มยำ โอเคมั้ยคะพี่พัด เกรซ
โอเคจ๊ะ แล้วเกรซล่ะทำไหวทำได้มั้ย
ค่ะ !!!! ฉันตอบสั้นๆน้ำเสียงไม่ค่อยมั่นใจสักเท่าไร
งั้นเราจะชักช้ากันอยู่ทำไมล่ะเดี๋ยวไม่ทันกันพอดี
และแล้วอาหารมือนี้ก็เสร็จไปได้ด้วยดี ส่วนรสชาติก็พอใช้ได้ ไม่ถึงกับดีแต่ก็ไม่ได้แย่อะไร

ตอนเย็นฉัน คริส พี่พัดก็ช่วยกันยกอาหารไว้บางบนโต๊ะให้คนมาค่ายทานกันหลังจากที่อาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเรียบร้อยแล้ว แต่ก็ทำให้ฉันไปสะดุดกับสายตาใครบางคนเข้าจนได้
เธอ เธอนั่นแหละ อยู่ฝ่ายอาหารใช่มั้ย
ใช่คะ!!!! ไม่น่าจะต้องถามเล้ย น่าจะรู้ ชิ ทำมาเป็นเก๊กดุใส่ นึกว่ากลัวรึไง
แล้วป้ายชื่อเธอไปไหน ??
เฮ้ย ....แย่แล้วดันเผลอถอดแล้วลืมใส่ได้ ตาย ตายแน่ๆเลยฉัน
ว่าไงล่ะตอบมาสิ มัวยืนนิ่งเงียบอยู่นั่นแหละ
พอดีว่าถอดออกตอนทำอาหารแล้วลืมใส่นะคะ
ชื่ออะไร ?
อะไรนะค่ะ ฉันถามอีกครั้งเพื่อความมั่นใจ
ฉันถามว่าเธอชื่ออะไร?
เกรซ ค่ะ!!!!
อะ....เอาไปแขวนซะ เขายื่นป้ายชื่ออันใหม่ให้ฉัน แล้วอย่าเผลอถอดออกอีกล่ะ คราวน่าเจอดีแน่
เกรซเป็นไรหน้ามุ่ยเชียว




โดย : ปรียานุช(สายหมอกแห่งลมหนาว)
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 26 ธ.ค. ปี 2006 [ เวลา 11 : 2 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com