Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานฯ11ลานหินแห่งเจ้าชาย2(เทคนิคขัดข้อง)

เรื่อง : นิทานฯ11

ลานหินแห่งเจ้าชาย

2

(เทคนิคขัดข้อง)

...สุดท้ายเราก็ทนต่อเสียงยั่วยุของสังคมภายนอกไม่ไหว
แสงสี ส่วนเว้าโค้ง สัมผัสเนื้อเนียน ราคะร้อนสยบความหนาวเย็น

...ชักช้าไม่ได้เสียแล้ว ถ้ามัวมั่ว อยู่บนถนนโลกีย์ สิ่งที่ทำมาก็สูญเปล่า นิมิตไม่ชัดเจนเหมือนก่อน
ครุ่นคิดอยู่1อาทิตย์ จึงรีบจัดสัมพาระ เสื้อผ้า ผ้าอาบน้ำ อาหารสำหรับ 1 เดือน และจิปาถะ
หลบมาอยู่นี่ เพื่อพิสูจน์สิ่งนึกคิด ...อีกครั้งของอีกครั้ง
ตรงนี้เองหรือที่ลมพัดผ่านร่องหิน สานุศิษย์คงตามหาเราจาละหวั่น พวกเขาสร้างความรำคาญใจได้พอๆกับให้ความอบอุ่น เพียงขอเวลา1เดือน ใต้ถ้ำ ณ ลานหินแห่งเจ้าชาย

....มีเสียงเครื่องรถมอเตอร์ไซด์เก่าของชาวสวนยาง บอกเวลาราวตีสาม เรายังอยู่ในฌาณ
...จริงหรือลวง อาณาจักรศรีโพธิของท่าน ภาพเหล่านั้นมาจากไหน มาจากการครุ่นคำนึง เพ้อพกใช่ไหม ท่านลวง ลวงแม้แต่จิตวิญญาณของตัวเอง
...เสียงร้องถามนั้นทำให้เราลุกเดินจงกลม บนก้าวย่างแห่งการแผ่เมตตา แสงจันทร์อ่อนจากหลืบโพรงส่องมากระทบรอย ปากทางเข้าถ้ำพระยานาค มีรอยมันสีนวลเงิน เหมือนมีเสียงหวีดแล้วหูก็อื้อ ทรุดลงนั่ง อาการอย่างนี้เขาเรียกว่าความดัน จากการอดหลับอดนอน นั่งก่อนสังขารเอย นั่งลงพักก่อน อย่าพึ่งสิ้นถ้าปริศนาในชีวิตท่านยังไม่คลาย
"ใครอยู่ข้างใน ออกมานี้เจ้าหน้าที่ ออกมา ช้าๆ"เสียงดังลั่นจากข้างนอก
เรารีบหาทางหนี แน่นอนที่สุด ปากโพรงพระยานาคนั้นเอง ความกลัวภายโลกนอก ทำให้กล้าเผชิญอีกโลกที่เร้นลับ มันมีช่องเข้าไปได้ลึกจริงๆเสียด้วย
ไม่รู้ว่าข้างนอกนั้นเป็นพวกไหนกันแน่ แต่เราจะไม่ยอมถูกจับอีกแล้ว พวกเขาอาจเก็บสัมภาระ และสมุดบันทึกจิปาถะของเราไปได้ อย่างดีก็แค่พบกับศานุศิษย์ของเรา แล้วศิษย์ของเราจะบอกว่าเราเป็นแค่คนบ้า คนหนึ่ง
" ปัง ปังๆๆ ปังๆๆๆๆๆ ปังๆ ปังๆ"ริยำ พวกเขายิงเขามาในถ้ำที่มีผู้บำเพ็ญเพียรอาศัยอยู่ กลิ่นดินปืนหอมจริงๆ คมกระสุนกัดผนังถ้ำจนเกิดฝุ่นหอมผสมกัน หอมจริงๆ หอมจนจำไม่ได้ ...
"องค์ชาย องค์ชายตื่นเถิด..."เราได้ยิน เสียงที่นุ่มนวลของผู้ชาย ก้องกังวาล เหมือนเสียงของพ่อ ของปู่ และของตา มองเห็นชายวัยกลางคน มวยผมยาว มีหนวดเคราแต่ดูสะอาด นุ่งห่มผ้าสีเขียว วิธีการห่อแบบพระ
ทำไมถึงเรียกเราว่าองค์ชาย
"เพราะท่านคือองค์ชาย"เขาตอบทั้งๆที่เรายังไม่ได้ถาม เขาเป็นใครกันนี่
"เราก็คือท่าน ท่านก็คือเรา"สนุกละไม่ว่าเราจะคิดอะไร ตาฤาษีตนนี่รู้ไปหมด อย่างนี่ก็คิดอะไรชั่วๆไม่ได้เสียแล้ว
"ท่านไม่ต้องฝืนใจตนเองหรอก เพราะเราต่างเป็นส่วนหนึ่งของกันและกัน องค์ชาย"แล้วทำไมเราถึงไม่รู้จักท่าน
"เราสื่อสารถึงกันอยู่ตลอด เมื่อท่านพ้นวัยทารกท่านก็เรียนรู้โลกเสียจนลืม ลืมตัวของท่านเอง ไปกันเถอะอย่าเสียเวลาอีกเลย"
เขาจูงมือเราไป แล้วโบกมือเป็นวงสามรอบ มีเสียงเหมือนเสียงฆ้องดังขึ้น ผนังหินกลายเป็นช่องเราเดินผ่านกลุ่มผู้มีอาวุธไป ตลกจริงๆ พวกเขามองไม่เห็นเราเลย
เราเดินไปบนลานหินแห่งเจ้าชาย เหนื่อย เหนื่อยจริงๆ ถ้ามันวิเศษจริงทำไมต้องเหนื่อยด้วย
"ท่านช่างมีคำถามมากมายอยู่ตลอดเวลา นี่แหละอัจฉริยบุคคล "นั้นไง นอกจากองค์ชายแล้ว ยังเป็นอัจฉริยะอีกด้วย ไม่ต้องสงสัยเลย
"อย่าวางใจในเราท่านชาย อย่าวางใจในเรา"
เรายืนอยู่บนลานหิน
มีแสงจันทร์ ผ่านนวลหมอกฝน และดาวกล้าที่รอดรัศมีจันทร์กลบ ชายคนนั้นเพ่งไปในจักรวาล พลังเขามหาศาล เขาเบิกฟ้าในราวครึ่งชั่วโมงต่อมา มีวิมานลอยออกมา
"มหาอาณาจักรศรีโพธิ " กลายเป็นวิมาไปแล้วรึนี่
" "กลียุค"ไม่มีใครอยากอยู่บนแผ่นดินโลกนักหรอก" ก็มันร้อนออกอย่านั้น ไม่นานคงมวนเปลือก ราบเรียบ ไปเถอะขึ้นไปบนวิมานที่ท่านสร้างไว้ เสพสุขกับอารยธรรมที่ท่านสร้างไว้


โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 3 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 12 : 12 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com