Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์17งานเลี้ยงเผ่าจระเข้(2)

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์17

งานเลี้ยงเผ่าจระเข้

(2)

นิทานโทรศัพท์17 งานเลี้ยงเผ่าจระเข้2

ป่าพรุยามบ่าย อากาศสบายๆ
รื้อสัมภาระออกมาดู นี่มันการ์ตูนเล่มละบาท ใครเอามาใส่ไว้ในกระเป๋าเป้ของเรานี่ ตั้งหลายเล่ม อาจเป็นลูกศิษย์ผู้หวังดี
ส่งให้คุรัช ร่างเขาสะดุ้งเมื่อเห็นหนังสือการ์ตูน
“โอ้!นายของบ่าว ท่านเก็บสิ่งวิเศษนี้ไว้เถิด”เขายกมื้อขึ้นประนมท่วมหัว ถ่อยห่างไป ถ่อยห่างออกไป
เราเพียงอยากให้เขาอ่านแก้เบื่อ ระหว่างพักให้อาหารย่อย คุรัชบอกว่าหนังสือ คือคัมภีร์เป็นสิ่งวิเศษวรรณะสูงเท่านั้นที่มีสิทธิ์สัมผัส ฝ่าฝืนเป็นบาปหนักมือจะด่วนทั้งในชาตินี่และชาติหน้า คนวรรณะต่ำเรียนรู้โดยการบอก ปากต่อปาก เรียนรู้จากธรรมชาติ และความเจ็บปวดในสนามรบ ถ้ารอดก็สำเร็จไปแบบเบ็ดเสร็จ
เราสั่งให้เขาอ่าน เขาเปิดอ่านมันเหมือนกำลังถือไฟร้อน แว่วตาแรกเบิกกว้างในลายเส้นหมึก และเพลิดเพลินเหมือนถูกดูดหายไปในหนังสือ

เรานั่งสงบทำสมาธิ ลมหายใจค่อยๆลง แผ่วลง ล่องลอยอยู่เหนือกาลเวลาอีกครั้ง
มารู้สึกตัวอีกที มารู้สึกตัวอีกที มารู้สึกตัวอีกที
ร่างของคุรัชถูกมัดลอยอยู่เหนือกองไฟเอื่อยในความชื้น ที่นี้มืด เหมือนถ้ำ มีเพดานและผนังเป็นรากไม้ประสานกันหนาทึบ ควันไฟอบอวน สิ่งมีชีวิตพวกนั้นรายรอบกองไฟ เหมือนรอคอย นั่งอยู่บนเก้าอี้ เราดูไม่ออกว่าพวกนั้นเป็นมนุษย์หรือปิศาจ มีเสียงกระซิบว่านั้นนะพวกพรายหรือผีน้ำ มีบางตนมีลักษณะงามเหมือนผู้หญิง สรีระยั่วยวนกำหนัด ผิวเนื้อเนียนเป็นมัน และดูเหมือนมีแต่ความช่ำชื่นอยู่ในแสงไฟสลัว

“ปล่อยเขา”เราขยับตัวไม่ได้ “คุรัช คุรัช”เรียกเพื่อนของเรา แต่เขายังห้อยอยู่อย่างนั้น ร่างอยู่ในสภาพเปลือย อาวุธและเครื่องรางถูกปลด และมีกลิ่นเครื่องเทศ พวกมันกำลังปรุงเพื่อนของเรา บัดซบ จิตวิญาณ ที่พิเศษอย่างเราต้องมาอาศัยในเรือนร่างที่กำลังจะกลายเป็นอาหารของสัตว์ป่า หลังจากนี้ หลังจากนี้เราจะไปที่ไหน ความตายคงนำมาซึ่งความหลงลืมและอาจสิงสถิตย์ อยู่ตามรากไม้พวกนั้น

มีเสียงร้องรำทำเพลง โพะ ทุม ทุม ทุมโพะ ทุม ทุม
เอาเถอะเรากินเนื้อและกระดูกผู้อื่นมามากแล้ว ให้เขากินของเราบางจะเป็นไรไป



โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 9 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 10 : 16 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com