Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์19หัวใจของภูตพราย

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์19

หัวใจของภูตพราย

เหล่าพรายภูตอ่อนแรง
เมื่อแสงแห่งศรัทธาได้ส่องไปถึง ความอหังการที่บันเลงระทึก กลายเป็นเรื่องแสนเศร้า น่าเบื่อหน่าย
ในคำถามว่า “ใครกำหนด ใครกำหนด ปรากฏกายมาสะ” มองไม่เห็นพระเจ้า มองไม่เห็นเลยพระเจ้า
“อย่ามาหลอกหลอน อย่ามาหลอกหลอน ไอ้พวกพระปลิ้นปล้อน”
เหล่าภูตพรายอยู่ในวงล้อมแห่ง ทหารศักดิ์สิทธ์ ต่างเอามืออุดหู ปิดตา เมื่อมหาฤาษีเทศนาโปรด

“ราคะท่านทิ้งมันได้หรือ “นางพรายที่พอมีแรง ดีดดิ้นท่ายั่วยวนกามารมณ์ แต่สภาพพวกนางในคราวนี่ ช่างคลายกับหมู่คางคกที่ถูกขังอยู่ในบ่อเหยื่อ ที่บ้านหมองู …คืบคลาน ตะเกียกตะกาย ขึ้นมาแล้วร่วงลง ส่งเสียงระงม งี้ดง้าด งี้ดง้าด
เหมือนการร้องท่าทาย ที่ไร้สาระ ดั่งขว้างก้อนหินใส่มหาสมุทร

รัศมีกงจักรแห่งธรรม เปล่งออกมาจากฝ่ามือ มหาฤาษี เป็นกงล้อหมุนลอยอยู่เหนือเศียรนางพรายผู้ท้าทายตนนั้น
นางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด หัวเราะด้วยความสำราญ ร้องคร่ำครวญอย่างสุขหฤหรรษ์ อาการต่างๆ เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเหล่า
โอดโอย อ้าๆๆ ฮ่าๆๆ โอยยย อ้า ซ้ำแล้ว ซ้ำเหล่า วนเวียนกลับไปกลับมา
กงจักรแห่งธรรมมากมาย ส่องสว่างมาจากฝ่ามือมหาฤาษีไปถ้วนทั่วทุกหัวเกล้าตัวพราย เหล่าทหารเป็นวงล้อมช่วยสวดร่ายพระเวทแห่งธรรมอย่างพร้อมเพรียง
พวกนางเริ่มอ่อนแรงลงเรื่อยๆ บางรายหลั่งน้ำประจำเดือนออกมาเปรอะไปทั่ว ที่ตั้งครรภ์ พลังวิเศษดลบันดาลให้ เชื้อสายมนุษย์จระเข้คลอดออกมาโดยง่าย ทารกน้อยอุ้มอุ่นอยุ่ด้วยพลังรัก บางรายเริ่มสุกสงบและผมกลายเป็นหงอก ตัวผู้ซึ่งมีอยู่ไม่มากร้องไห้หมอบกราบนับครั้งไม่ถ้วน

เมื่อกงจักรแห่งธรรมทำงานสิ้นสุด แล้วมหาฤาษีจึงประกาศธรรม
“มองไปทางนั้น นั้น ณ ป่าแห่งนี้ ป่าที่ชุ่มน้ำแห่งนี้วิมานของพวกท่าน ได้ปรากฏขึ้นแล้ว ดำเนินสิ่งดีงามที่บังเกิดขึ้นอย่าได้บกพร่อง พวกท่านทั้งหลายจะได้เสพสุขอยู่ ณ วิมานนั้น หากยังไม่สิ้นกรรม จงใช้เรี่ยวแรงและฤทธิ์ที่มีเพื่อสร้างทางไปสู่มรรคผล
ธรรมมะของพวกท่านบังเกิดขึ้นแล้วในใจ และนี้คือศีลและธรรมปฏิบัติของพรายน้ำ แด่รูปนามทั้งหลายในครานี้
1.ล่าเพื่อประทังกาย จนกว่าจะสิ้นกรรม
2.อย่ากินเนื้อมนุษย์ ถ้ากินเนื้อมนุษย์ มนุษย์ก็จะกินเนื้อท่าน
3.อย่ากินปลามังกร เต่า ปลาเทวดา และบริวารของพระยานาค
4.ดูแลผู้เดินทางน้ำ และประดานักบวชผู้จาริก
5.เสพกามเพื่อขยายเผ่าพันธุ์ โดยรอฟังเสียงแห่งฤดูกาล
6.ประกอบยัญบูชา ด้วยควันใบไม้ ในคืนเดือนเต็ม เดือนมืด กลางเดือนมืด และกลางเดือนเต็ม
7.ออกประกาศธรรมมะให้กระจายไปในหมู่เผ่าพันธุ์ที่เหลือ
8.หวีผม
9.ทนรับแสงยามเช้าให้ได้นานที่สุด ในทุกๆเช้า
10.สวดภาวนาให้วิญญาณหลงทาง
เหล่าพรายเมื่อรับธรรม จึงได้ปลดปล่อย พวกที่เคยเป็นมนุษย์ก็เริ่มฟื้นความทรงจำ หาทางกลับบ้าน กว่าครึ่งหนึ่งขอร่วมขบวนกองทัพอารยะไปด้วย โดยคลุมกลายให้พ้นจากแดดเผา ด้วยหนังจระเข้
ในคืนอำลา บังเกิดดวงใจเปล่งแสงล่องลอย ณ วิมานแห่งพรายน้ำ อันล่องลอยอยู่เหนือกาลเวลา
เราอิ่มเอิบใจ เมื่อได้เห็นความสามารถ อันยิ่งใหญ่ของท่านมหาฤาษี
“มันเป็นงานของท่านด้วยองค์ชาย มันเป็นงานของท่านด้วย”เสียงนั้นลอยผ่านมาจากบัลลังค์ที่เนินเจดีย์นั้น เราเป็นหนึ่งเดียวกันนะหรือ เราล่วงรู้ความนึกคิดของท่าน อย่างชัดเจน ถ่องแท้เป็นจริง เราเข้าสู่สมาธิอีกครั้งพร้อมกับบรรดาคณะ ดวงประธีปมากมายลอยเล่น
หัวใจถวายแด่ท่าน
และเหมือนความทุกข์เศร้าจะสิ้นไป ปัญญานั้นคือดาบ2คม หัวใจอาจถูกปิดตายด้วยปัญญาตัวเอง สิ่งเดียวที่จะช่วยได้คือใช้ศรัทธาทลายกำแพงนั้นเสียก่อน
ท่านฤาษีเทศนากังวาลอยู่ในจิตของเรา เรารู้สึกว่างหายที่หน้าอกและท้อง
สบายจริง ๆ สบายจริงๆ




โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 11 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 12 : 15 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com