Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์ 27 พระมหาแก้ว 4

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์27

พระมหาแก้ว

4
เมื่อนักบวชผู้ถึงพร้อมด้วยศีลบริสุทธิ์ สมาธิและปัญญา
พบกับความรู้สึก ที่ชาวโลกเรียกกันว่า”ความรัก”
ผิดกับราคะโดยทั่วไป แม้จะเริ่มต้นจากเหตุเดียวกัน
พันธะแห่งโลกของพวกท่าน นั้นคือการทวงถามถามจากจิตวิญญาณส่วนที่เหลืออยู่
เหนือรูปกายภายนอก เหนือจริตมายาใดๆ เหนือความลุ่มหลงเมามัว
มาตุคามดังมือที่ทรงพลังบีบซี่โครงซีกซ้าย

กุมารจระเข้สร้างรถลากให้เรานั่ง โดยเทียมแรงกายแรงใจของเขาเอง เรานั่งไปบนรถไม้แสนสบาย
หมู่ทหารหาญร้องเพลงสวด ปลุกร่างกายและวิญญาณ เหยี่ยวรุ้งร้องประสานนำทางอยู่บนฟ้า
ธงทิวคุณธรรมประดับประดาอยู่ทั่วไป ที่รถของเรา ที่อานมาของคุรัช และทหารม้านั้นๆ
เรื่องเล่าถึงพระวิเศษยังหวานแว่วมาจากลมปากของเขา ดั่งร่ายมนต์

“...ที่นั้น บนเส้นทางระหว่าง โรม และ ฮั่น ทางสายไหมรุ่งเรืองด้วยพ่อค้าวานิช ตลอดเส้นทางมีพุทธปฏิมาคอยแย้มพระโอษฐ์แห่งธรรมตามผาหิน ด้วยตระกูลศิลปินเทวดา
ให้เหล่านักเดินทางสู่ชีวิตได้มีกำลัง
เมื่อได้หยุดพักและรำลึกถึง ก็รู้สึกหายเหนื่อย รู้สึกถึงความไม่ประมาท ในเส้นทาง
...ที่นั้น ท่านได้จาริกไป ในฤดูที่แห้งแล้งและสุดแสนจะหนาวเหน็บ พายุทรายในค่ำนั้น ท่านจึงได้รับการต้อนรับ จากเจ้าของร้านเครื่องทองเหลืองผู้ใจบุญ ต้อนรับด้วยนมเปรี้ยว ชาอุ่น อาสนะและที่พัก ระหว่างที่ท่านทำสมาธิในร่มหลังคาแห่งนั้น มีแววตาคู่หนึ่งแอบมองผ่านช่องมุข ซึ่งสลับลวดลายหลายหลากชั้นเชิง
...ว่ากันว่า ผู้มีญานท่องไปทั้งสามโลก ได้ยลมาแล้วซึ่งเหล่านางฟ้า ความงามของหมู่มนุษย์นั้นไม่ผิดเพี้ยนไปจากลิง...ประดานารีที่เดินอวดองค์ คือถุงใส่ของเหลว กระดูก เนื้อ หนัง กระเพาะอาหารใหม่ ลำไส้อาหารเก่า ลำไส้กากอาหารเก่า ปอด หัวใจ ม้าม ตับหวาน สมอง ลูกตา น้ำในหัว,หู,จมูก
ลิ้น ปาก ต่อมท่อ และอื่นๆอันประกอบขึ้นเป็นนางงาม ซึ่งไม่ต่างอะไรจากนางลิง เพราะสังขารมนุษย์ระยะเวลาใช้งานสั้นเกินไป”คุรัชหยุดเล่าเมื่อเห็นเราหัวเราะ เราหัวเราะที่เขาเหยียดหยันความงามของมนุษย์ ทั้งๆที่เขาก็เป็นมนุษย์
“เชิญ เล่าต่อเถิด ...เรากับลิง ก็ พวกเดียวกันนั้นแหละ...ก้าก กะ ๆ ๆ ลิงขาว ลิงเหลือง ลิงดำ ลิงแดง ก้าก กะ ๆ ๆ เอิ้ก ๆ ๆ”เราหัวเราะในสายเลือดเทวดา ในสายเลือดยักษ์ที่ขับเขี้ยวกันอยู่ ณจุดกำเนิดชีวิตวิญญาณของเรา
“...ที่นั้น เช้าวันนั้น บุตรสาวของบิดาชาวโรมและมารดาชาวฮั่นซ่อนรูปอันงดงามไว้ในผ้าคลุมมิดชิด หญิงสาวในแดนมิคสัญญี เป็นสมบัติที่ต้องปกปิด ความงามมีราคา อาจตกเป็นเป้าให้
พวกโจร พวกราชา พวกอัศวินนักรบ และพ่อค้าวานิช มาช่วงชิงตัวไป เธองามที่สุดในโลก แต่เธอไม่ปกติ เธอไม่ได้เป็นใบ้ แต่ไม่พูด เงียบอยู่ที่ก้นบึ้งของหัวใจ 2 คำที่พูดคือ ใช่ หรือ ไม่ใช่เท่านั้น
เธอไม่เคยเผยผ้าคลุมแลใครเลย นอกจากบิดามารดาและคนสุดท้ายคือพระภิกษุรูปนี้ เธอทำขนมปังแผ่นหนาปรุงอย่างดีด้วยเนย มีเครื่องเคียงเป็นน้ำเครื่องเทศ ซุปถั่ว นมแพะร้อน
...เธอร้อนรุ่มมา1ราตรี บุรุษศรีษะโล้นห่มผ้าผืนเดียวนั้น เคยผ่านเส้นทางนี้ไปมามากมาย บิดาเคยนิมนต์มาให้เห็น ที่รูปกายงดงามกว่านี้ ก็มาก เหตุใดเหล่า นักบวชลูกชาวนาจากแดนโพ้นทะเลใต้รูปนี้จึงบันดาลให้เธอร้อนรุ่ม เหมือนไฟเผาศพเช่นนี้ เธอพูด พูดและหัวเราะ นายห้างท้องเหลืองและภรรยาร้องไห้ดีใจและอัศจรรย์ในพระรูปนั้น...
...เมื่อท่านให้พร ออกจากชายคาบ้าน มาได้ลับตา เธอจึงปรากฏกายอยู่ตรงหน้าท่าน อัศจรรย์ใจในการเคลื่อนย้าย เธอวิเศษมานานแสนนานเพื่อวันนี้ เป็นอาบัติแรกของพระมหาแก้ว เมื่อท่านสบตากับนางอยู่นานหลายอึดใจ..และนั้นคือเสียงสนทนาของหัวใจ”

“ผ่านปวดร้าวมากมาย
มนุษย์หญิงชาย รวมเป็นศูนย์
อัศจรรย์รักล้นทวีคูณ
บัดดล อาดูรเกิดดับ
ฟ้าดินบ่ายใบ้หน้าที่
หัวใจนี้ใยเผาเสียเยินยับ
เผยออกมาดั่งวางจับ
ได้รับรู้ก่อนพรากจาก...นิรันดร์”นั้นนะคำทักทายจากใจ

“ท่านช่างร้ายเหลือ เรารอคอยท่านมานานแสนนาน นานแสนนาน ท่านทำอย่างนี้เพื่ออะไรกันแน่”นี้คือคำตัดพ้อ
บังเกิดเป็นตาน้ำ พุ่งเป็นน้ำพุขึ้นจากผาหินดินแล้ง ละอองรุ้งสลับสีเมื่อลมแดดทะเลทรายพัด
ทั้งสองสนทนากันด้วยใจ และบทแห่งธรรมมะชั้นสูง
ณ ทะเลใจ...






โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 24 ม.ค. ปี 2007 [ เวลา 8 : 56 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com