Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> กองทัพอีกา

เรื่อง :

กองทัพอีกา

ด้านหนึ่งมีทะเล ด้านหนึ่งมีสวนกึ่งธรรมชาติที่ต้นไม้เขียวชอุ่ม เหมาะกับการเป็น
ที่พักผ่อนหลับนอนจริงๆ ที่สำคัญไม่แพงด้วย

Building นี้ยายเนียนย้ายเข้ามาอยู่ตามความคิดเห็นของลูกๆ ที่ต้องการเป็นอิสระ
ไม่มีภาระมัดตัว ไม่ต้องการให้คนรักทนกับแม่ที่เริ่มแก่ชราและค่อนข้างจู้จี๋เจ้าระเบียบ เมื่อ
ลูกแปดคนต่างเห็นพ้องต้องกัน ยายเนียนจึงจำ “ต้องพัก”บ้านพักคนชราแห่งนี้แทนการอยู่บ้าน
เหมือนเดิม

ห้องกว้างขวางสะอาดตากับข้าวของเครื่องใช้ใหม่ๆคือสิ่งโปรดปรานที่สุด สำหรับยาย
เนียน แม้อายุย่างเข้า 80แล้วก็ตาม สิ่งหนึ่งที่ติดตัวมาแต่เด็กคือความจู้จี๋เจ้าระเบียบที่มากเกิน
ขนาดที่จริงจะโทษยายเนียนฝ่ายเดียวก็ไม่ได้ เพราะแม่ของยายเนียนเฝ้าอบรมสั่งสอนเสมอ
ให้รักสวยรักงามและต้องสะอาดเข้าชุดกัน สำหรับทุกสิ่งรอบตัว รวมไปถึงการคบคนด้วย

ชีวิตที่มีพ่อแม่เป็นหมอกันทั้งคู่ กับการได้เป็นนักศึกษาเกียรตินิยมของสถาบัน
ที่มีชื่อสียง ทำให้ยายเนียนเป็นที่กล่าวขานในวงญาติอยู่บ่อยๆ จนบางครั้งเจ้าตัวก็สำคัญผิด
มองบุคคลรอบด้านกลายเป็นกรวดหินดินทรายไปก็หลายหน บางครั้งเพื่อนๆของลูกๆมาเยี่ยม
ก็โดนถากถางจนไม่กล้ามาเป็นครั้งที่สองอีก

ในวัย 18เมื่อพ่อแม่คัดคนที่คิดว่าดีมาให้เลือก ในยามแรกที่ได้พบเห็น ยายเนียน
ก็ติเตียนไม่เว้นแต่ละคน แต่สุดท้ายเจ้าตัวก็เลือกมาคน ด้วยความคิดที่ว่าดีกว่าเป็นสาวขึ้นคาน
แต่หลังการแต่งงานที่ใหญ่โตเพียง 3 เดือนวิวาห์รักก็ล่ม

การแต่งงานครั้งที่สองกับญาติทางฝ่ายน้าสะใภ้ แม้ไม่อาจเรียกว่าดี แต่ตาสนเป็น
คนธรรมะธรรโม ยายเนียนบ่นจู้จี๋แกก็ย้ายไปนอนวัดสักครั้ง การครองคู่จึงอยู่รอดมาจนแก่เฒ่า
แต่สุดท้ายตาสนก็ชิงตายไปก่อนยายเนียนด้วยวัยย่างเข้า 70

ลูกชายหญิงทั้งแปดคน ก็รับรู้และลิ้มรสกับความจู้จี๋เจ้าระเบียบของแม่จนเอือมระอา
มาแล้วทั้งสิ้น และเมื่อมีคนรักทุกคนจึงต้องปิดบัง

“ต๊าย ตายตาป๋องแกไปคว้านังตาตี่ปากบานมาเป็นคู่รักได้ไงฮึ”

“คุณแม่ครับ มลแค่ช่างยิ้มมากไปหน่อยเท่านั้นเองนะครับ”

“ดูสิแต่งตัวก็ทุเรศ ผิวขาวเป็นผีตายซาก ดันใส่สีครีม”

“มลเป็นครูต้องแต่งตัวให้สุภาพนะครับ แล้วคนผิวขาวอย่างเธอ ผมมองไม่เห็น
น่าเกลียดตรงไหนเลยนี่ครับแม่”

“แม่ไม่ชอบมันปากหนัก ไม่เห็นหัวผู้หลักผู้ใหญ่”

สุดท้ายลูกชายคนโตต้องแอบไปจดทะเบียนอยู่กับเมียอย่างเงียบๆไม่มีการเชิญ
ใครมาร่วมงานสมรส เพราะยายเนียนสั่งว่าถ้าบังอาจแต่งงานกันจะประกาศตัดขาดจากการเป็น
แม่ลูก ทางหน้าหนังสือพิมพ์ทันที

น้องๆของป๋องทุกคนตัดปัญหาแบบเดียวกับพี่ชายใหญ่อย่างป๋อง ทำให้ยาย
เนียนไม่เคยรับรู้มาก่อน ว่าตัวเองมีหลานหลายสิบคนแล้ว เมื่อวัยมากขึ้นลูกๆก็มัวแต่ยุ่งกับชีวิต
ครอบครัว ยายเนียนจึงไปสังสรรกับเพื่อนกลุ่มหนึ่ง ที่คอยประจบประแจงด้วยหวังปอกลอกสมบัติ
ในที่สุดยายเนียนก็ตกเป็นทาสการพนัน จนเงินทองมากมายของพ่อแม่ล้มละลายหายในบ่อน มา
หลังสุดยังมีหนี้สิ้นหลายล้านจนคิดฆ่าตัวตาย เมื่อวัยเข้า75

น้ำยาล้างจานขวดนั้นแค่ทำให้ยายเนียนต้องไปล้างท้อง แต่ผลที่ตามมา
คือ วัยที่สูงขึ้นกับนิสัยที่ไม่เคยเปลี่ยน คนใช้ที่ลูกๆจ้างมาดูแลอาการป่วยของแม่ต่างชิงลาออกก่อน
ครบเดือน ในที่สุดยายเนียนจึงต้องเข้ามาอยู่บ้านพักคนชราแทน ในคืนที่ลื่นหกล้มในห้องน้ำจนหัว
แตกเย็บ 15เข็ม

สาวสวยอย่างยายเนียนไม่ว่าจะเป็นเมื่อวัย 18หรือตอนนี้ย่างเข้า80
แล้ว การรักสวยรักงามยังติดฝังแน่นเข้ากระดูก ทำให้เจ้าตัวเมื่อมาอยู่ที่นี่ก็เฝ้าแต่รบเร้า
หมอ และนักโภชนากรเกี่ยวกับวิธีเสริมความงาม พยาบาลพิศมรก็เต็มใจช่วยด้วยสายตา
วาวประหลาดลึกล้ำ ที่จริงน้อยคนจะเดาอายุจริงของยายเนียนได้ เพราะการบำรุงรักษา
มาแต่สาว ในยามนี้มองเผินๆราวกับคนแก่วัยเริ่ม 60เท่านั้น

กะนะเฝ้ามองหญิงชราวัยงามคนนั้นมาสองอาทิตย์แล้ว ถ้าไม่ใช่
เพราะการจัดงานครบรอบวันเกิด80ปีเมื่อค่ำวานนี้ เขาเองก็ยากที่จะเดาอายุที่แท้จริงของ
ยายเนียนได้ อีกทั้งท่าเดินเหินกับทรวดทรงเพรียวบางราวสาวใหญ่วัยสี่สิบปลายๆนั้นมีเสน่ห์
ยากแก่การลืมเลือนในยามแรกพบยิ่งนัก

เขาสร้างบ้านพักคนชราบนเนื้อที่บ้านพักส่วนตัว ที่กว้างหลาย
ร้อยไร่ ด้านหลังของบ้านพักคนชราแห่งนี้เป็นที่ส่วนตัว ที่ห้ามคนภายนอกเข้าออกอย่างเด็ด
ขาด เป็นดินแดนที่เขาอยู่มานานหลายร้อยปี ตั้งแต่พื้นที่ตรงนี้ยังเป็นป่าดึกดำบรรพ์ เขามีลูก
หลานบริวารมากมาย ทุกเช้าจะออกหากินตามบริเวณป่าเลน และริมทะเลใกล้ๆ

คู่รักของเขาที่อยู่ร่วมทุกข์สุขกันมานานหลายร้อยปี ถูกคนดักยิงตาย
เมื่อเดือนที่แล้ว ความเจ็บแค้นเสียใจที่มากมายยังไม่เท่าความเหงายามค่ำคืน ความเหงาที่เหนือ
กว่าปีศาจร้ายกว่าไฟนรก เขายอมรับทนทรมานยากสุดแสนกับการที่จะหลับนอนในทุกค่ำคืน
แต่ตอนนี้เขากำลังจะได้คู่รักคนใหม่แล้ว คู่รักที่สมกับเขา คู่รักที่มีไฟร้อนแรงแห่งอารมณ์ จะเป็น
แรงกระตุ้นให้กองทัพของเขาก่อร่างสร้างตัวได้อีกครั้ง เพื่อรบรากับคนคนที่เข้ามาบุกรุกดินแดน
ของเขา และคนจู้จี๋เช่นนี้ไม่เหมาะกับใครนอกจากเขาคนเดียวเท่านั้นจริงๆ!!

“คุณพิศมรค๊า อีกามันมาเกาะที่หน้าต่างข้างห้องนอนดิชั้นอีกแล้วค๊า”

เสียงยายเนียนที่ร้องโวยวายให้พยาบาลตามแม่บ้านมาทำความสะอาดหน้าต่าง
ดังไปถึงห้องของเขา กะนะเดินออกมา วันนี้ยายเนียนอยู่ในชุดสีส้มขริบลูกไม้สีอ่อน กับผ้านุ่งสีแก่
เข้าชุดกัน กะนะคิดว่าเหมาะกับวันสำคัญที่เขาจะพาเธอไปที่สุด

“คุณเนียนครับ ผมขอเชิญไปทานข้าวที่ห้องจันทรหน่อยสิครับ”

ร่างหนาตรงที่ยืนเบื้องหน้าอยู่ในวัยราว 30กว่าๆ แต่ดวงตาที่มองตอบมา ช่างเรืองวาวราวตามัจจุราชร้าย ยายเนียนไม่ทันตอบกระไร ก็เกิดอาการมึนงงหน้ามืดเป็นลม
ไปเสียแล้ว พยาบาลคนเก่งของกะนะรีบเรียกพนักงานเอาเตียงคนไข้มา ยายเนียนถูกมัดร่าง
แน่นหนาบนเตียง ก่อนเข็นเข้าทางลับไปด้านหลังบ้านพักคนชราอย่างรวดเร็ว

สิ่งแรกที่ยายเนียนพบเห็นเมื่อลืมตาขึ้น คือเสียงร้องกาๆๆๆดังไปทั่ว ถ้ำสี
แปลกตา ตาที่เหลือบมองไปมารอบทิศพบเข้ากับจุดแดงๆราวไฟอสูร ที่มองจ้องมาอย่าง
ประสงค์ร้าย

“ว๊ายตาเถรผีถีบ ที่นี่ที่ไหนกันค๊าคุณพิศมร”

เสียงตื่นตระหนกของยายเนียน ทำให้พยาบาลคนเก่งกับกะนะ หันกลับมา
จากแท่นพิธีตรงหน้า

“คุณเนียนคะ ต่อไปนี้คุณจะเป็นสาวและสวยตลอดไปนะคะ แค่รับปาก
อยู่กับพวกเราที่นี่เท่านั้นค่ะ”

ยังไม่ทันที่ยายเนียนจะตอบ ร่างสวยสดงดงามของพิศมรก็เลือนหายไป
กลับกลายเป็นอีกาสีดำสนิทตัวโตกว่าที่ยายเนียนเคยพบเห็นมา ยายเนียนตาค้างเหลือกลาน
จนลมหายใจขาดเป็นช่วงๆ แต่ก่อนที่จะเป็นลมไปอีกครั้ง เสียงของกะนะดังแว่วมาที่ริมหูว่า

“ที่รักสักครู่เมื่อคุณลิ้มรสเลือดของผมคุณจะสวยงามยิ่งขึ้นสวย
ราววัย 18ย้อนกลับมาหาคุณอีกหน แต่คุณต้องทนเจ็บนิดๆนะจ๊ะ ตอนผมรีดเลือดทั่วร่างของคุณ
ไปทิ้งให้บริวารลูกหลานเรากินแทนจ๊ะ”


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 9 ก.พ. ปี 2007 [ เวลา 0 : 10 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com