Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(2)

เรื่อง :

แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ

(2)

ตึกหลังใหญ่ที่ค่อนข้างเก่านอกชานเมืองดูเงียบเหงาราวตึกร้าง รถจอดลงที่หน้าประตูหญิงสาวก้าวลงไปเปิดก่อนกลับขึ้นมานั่งขับเข้าไปตลอดเวลาโรจน์ยังคงนั่งนิ่งเฉยราวรูปปั้น เธอจอดรถที่โรงรถก่อนก้าวลงแล้วอ้อมมาเปิดประตูดันร่างของเขาลงจากรถ จูงมือเขาเข้าไปในตึกที่ค่อนข้างมืด

น้ำอุ่นๆกับมือนิ่มๆที่เช็ดหน้าตาและถอดเสื้อผ้าของโรจน์ให้พ้นตัว ทำให้เขาเริ่มมีอาการรับรู้อีกครั้ง เขาหันมามองหญิงสาวข้างกาย ภาพหนึ่งผุดขึ้นในห้วงสมองอีกครั้ง

“นงค์ในที่สุดเธอก็กลับมาหาพี่อีกครั้งใช่ไหมจ๊ะ อย่าทิ้งพี่
ไปอีกนะ”

ความชุ่มฉ่ำในรสสวาทค่ำคืนนั้นที่ตึกเก่าๆกับสาวสวย
แปลกหน้า ตลอดเวลาที่โรจน์จ้วงจับลูบคลำด้วยอารมณ์ใคร่ เธอสนองตอบด้วยความยินดีแต่สายตาที่วาวประหลาด ถ้ามีใครมาพบเข้าคงเกิดอาการขนหัวลุกเป็นแน่!!!

รุ่งเช้าหนุ่มสาวทั้งคู่พบหน้ากันที่เตียงนอน โรจน์เต็มไป
ด้วยความตกใจและตื่นเต้น สาวคนนี้สวยและทรวดทรงงดงามราวสาวบริสุทธิ์ แต่เขายังจำรสรักเมื่อคืนได้ เธอเผ็ดร้อนราวไฟพระกาฬ เขาลอบมองผิวพรรณขาวผ่องตลอดร่างของเธอ ที่เต็มไปด้วยรอยขบกัดของเขา สายตาที่ลุแก่โทษของเขาต้องนิ่งค้างไปทันทีเมื่อเธอเอ่ยปากออกมา

“มลชอบคุณและเราเหมาะสมกันมากกับรสรักที่ไม่จืดชืด ถ้าคุณไม่มีที่ไปพักอยู่กับมลไหมคะโรจน์”

เขาไม่ทันคิดทำไมเธอรู้จักชื่อเขา แต่ยามนี้เขาต้องการ
ที่หลบซ่อนตัว ที่นี่เงียบสงบและห่างจากเพื่อนบ้านมาก มากพอที่จะรอดพ้นจากสายตาเจ้าหน้าที่ตำรวจ เขาจึงพยักหน้าทันที มลเล่าว่าเธอมีอาชีพเปิดร้านขายตุ๊กตาที่ปั้นด้วยมือ ร้านของเธออยู่ที่อาคารแห่งหนึ่งแถวๆสีสม แต่ที่ทำงานของเธออยู่ในสวนหลังบ้าน ดังนั้นที่บ้านหลังนี้โรจน์จะไปมาได้ทุกที่ นอกจากที่สวนซึ่งเป็นที่ทำงานของเธอ

“มลอยู่คนเดียวตึกหลังนี้เป็นของพ่อแม่มลค่ะ แต่ตอนนี้เหลือมลอยู่คนเดียว ถ้าโรจน์ไม่มีเรื่องจำเป็นทุกคืนตอนตี2ถึงตี4 อย่าเข้ามาที่สวนนะ เวลามลทำงานต้องใช้สมาธิและความเงียบ
มากที่สุด”

หญิงสาวพาชายหนุ่มเข้าไปที่ห้องๆหนึ่งในบ้าน ทั้งห้องเต็มไปด้วยตุ๊กตาหน้าตาประหลาด เหมือนเด็กทารกที่เกิดใหม่ๆ
ทั่วตัวเต็มไปด้วยขนและผิวเหี่ยวเฉา โรจน์มองไม่ออกว่าตุ๊กตาเหล่านี้สวยงามอย่างไร แต่เมื่อเขาเอื้อมมือจะหยิบตุ๊กตาตัวหนึ่งขึ้นมาดูอย่างใกล้ชิด มลกลับดึงมือเขาไปที่ด้านหลังทันที

ห้องด้านหลังเต็มไปด้วยโอ่งไหเล็กๆสีสรรแปลกตาผิดจากที่เคยพบเห็นทั่วไป มีคนงาน2คน ในยามนี้กำลังก้มหน้าก้มตาปั้น มลจูงมือเขาเข้าไปหาชายคนใส่เสื้อสีเทา กำลังปั้นและวาดลาย
บนโอ่งใบเล็กสูงไม่เกิน10นิ้ว

“ลุงพุตเป็นคนงานเก่าแก่และเป็นคนทำสวนของที่นี่นอก
เหนือจากปั้นกล่องใส่ตุ๊กตาให้มล ส่วนป้าส้มนั่นเป็นแม่บ้านทำอาหารและทำความสะอาดบ้าน นอกจากนี้ยังเป็นลูกมือช่วยลุงพุต ถ้าโรจน์จะช่วยงานลุงพุตด้วยละก็ มลจะให้ค่าเหนื่อยเดือนละ2หมื่นบาทค่ะ แต่คุณจะต้องอยู่กับมลที่นี่ ไม่เหมือนลุงพุตป้าส้มที่มาเช้าเย็นกลับ”

หญิงสาวเล่าว่าตุ๊กตาของเธอไม่ใช่ของโหลและกล่องที่ใส่
ต้องทำคล้ายๆโอ่งไหตามคำสั่งของลูกค้าแต่ราคางาม ทุกชิ้นส่งขายตามออเดอร์ไม่ใช่มีวางขาย ดังนั้นจึงต้องทำอย่างประณีตและตั้งใจ โรจน์ดีใจเหมือนลิงเห็นกล้วย บุญหล่นทับตอนเข้าจุดอับแท้ๆ เงินเดือนสองหมื่นกับการทนปั้นกล่องใส่ตุ๊กตา แถมยังมีที่พักหลบจากน้ำมือกฎหมาย เขาจึงไม่ใส่ใจกับอาการแลบลิ้นราวคนกระหายหิวของสองคนใช้ชราอีกต่อไป

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 28 ก.พ. ปี 2007 [ เวลา 19 : 49 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com