Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ~~~*sweet heart*~~~

เรื่อง : ~~~*

sweet heart

*~~~

“วาว วันนี้แกไม่เข้าไปคุยกับพี่ธิตที่เวบเพื่อนหรือไง”

จรินถามเพื่อนร่วมงาน เมื่อเจอกันที่ห้องอาหาร ในบ่ายวันหนึ่ง

“ไม่ดีกว่าวันนี้เซ็งมากๆเลย”

วาวตอบเพื่อนอย่างเนือยๆไม่สดใสอย่างเคย

“เมื่อคืน พี่ธิตคุยกับคุณนารี อีกแล้วสิ”

จรินตอบอย่างคนรู้ใจเพื่อน ที่เวบเพื่อนที่ทั้งคู่เข้ามาเล่นด้วยกันนั้น วาวเกิดสนใจ พี่ธิต ชายหนุ่มอารมณ์ดีคนนั้น มานานหลายเดือน คอยเข้าไปคุย คอยเข้าไป ออดอ้อนต่อล้อต่อเถียงเสมอมา แต่ชายหนุ่มก็ยังคงเงียบเฉย มองเธอแค่น้องสาวซนๆคนหนึ่งเท่านั้น เพราะธิตได้ฝากความสนใจทั้งหมดไว้ที่หญิงสาวอีกคน แล้วนั่นเอง..นารี


“พี่ธิต คืนนี้ทานข้าวกับใครค่ะ”

จรินคอมเม้นต์ลงที่บล็อกของ ธิต

“กับพี่ชายจ๊ะ วันนี้น้องริน มาเล่นคนเดียว แล้วน้องวาว ไม่ว่างหรือครับ”

ธิต คอมเม้นต์ลงที่บล็อกของสองสาว

“วาว คงไม่เข้า ไม่ใช่ไม่ว่างค่ะ แต่อกหักเสียแล้วสิ”

จรินคอมเม้นต์ลงไปอย่างเปิดเผย เพื่อหาทางช่วยเพื่อนสักที

“น้องวาว ชอบใครครับ”

“ไม่ใกล้ไม่ไกล พี่ธิต ก็รู้จักดีด้วยค่ะ”

เมื่อธิตคิดถามต่อไป กลับไม่ได้รับคำตอบ เธอออฟไปแล้ว.....

จากวันนั้นมา ธิต มักคิดถึงเด็กสาวคนนั้น สาวน้อยขี้เล่นสดใส ที่ มักมาต่อล้อต่อเถียงมาตลอดในระยะหลังนี้..แต่บัดนี้เธอหายไป ความสนใจที่เคยมีทุกครั้งที่ นารี เข้ามาคุยด้วย แถมเคยตั้งความหวังไว้มากมายที่นารี แต่บัดนี้ เพราะอะไรหนอ? ใจเขาถึงมักเอนเอียงไปที่เด็กสาวคนนั้น มากเข้าไปทุกที...


“น้องวาว ไปวิ่งออกกำลังมาหรือเปล่าครับ”

ธิตคอมเม้นต์ด้วยหัวใจเต้นแรง เธอกลับมาแล้ว หลังหายเงียบไปนานนับ สิบวัน เขาบอกไม่ถูกดีใจแค่ไหนเมื่อรู้ว่าคนที่เข้ามาคอมเม้นต์ในคืนนี้คือ วาว สาวน้อยที่เขาเริ่มคิดถึงมากขึ้น และดูท่าจะมากจนเขาเองก็ตกใจ ....นารี หายไปจากใจเขาแต่เมื่อไหร่หนอ? ...ตอนนี้เขาลืมความหวังครั้งนั้นไปจนไม่เหลือเค้าอีกแล้ว...


“วาว กลับจากวิ่งแล้วค่ะ ตอนนี้ทานข้าว พี่ธิตล่ะค่ะ”

วาวตอบ

“ พี่ยังไม่หิวจ๊ะ ว่าแต่ วาว หายไปไหนมา” ธิต ถาม

“วาว ไม่ได้หายไปไหน เพียงแต่ไม่ได้เข้ามารบกวนพี่ เพราะรู้ว่าคนมีเจ้าของไม่มีเวลาว่างให้คนอื่นค่ะ”

วาว คอมเม้นต์อย่างน้อยใจ ก่อนที่ น้ำตาจะไหลออกมา วาว รีบคอมเม้นต์ลงไปทันที

“วาว ขอตัวก่อนค่ะ แล้วจะไม่มารบกวนพี่อีกแล้วค่ะ”

จากนั้นปิดคอมฯทันที ...........จากวันนั้นมา จรินกับวาว ก็หายไปจากบล็อกเขา แต่ วาว คงไม่รู้เลย หัวใจของพี่ธิต คนนี้ได้ติดตาม วาว ไปแล้ว

จากวันที่ วาวจากไป ธิตเริ่มรู้แล้วหัวใจที่เคยเป็นของเขามาตลอด บัดนี้เริ่มผันแปรไปอยู่ที่เธอ ธิตเฝ้ารอทุกคืนวันรอคอมเม้นต์ของเด็กสาวชื่อวาว วันเวลาผ่านไป จากวันเป็นเดือน ที่เขาเฝ้ารอ แม้จะทุกข์ทรมานเพียงใด แต่ด้วยความที่ธิตเป็นคนที่เก็บความรู้สึก จึงดูเหมือนไม่อีนังขังขอบ เขาจึงไม่ได้แสดงอาการโศกเศร้าเหงาหงอยออกมาให้คนอื่นได้รู้เลย


ธิตผ่านวันแล้ววันเล่าด้วยการทำงาน อ่านหนังสือ และทำในสิ่งที่ชอบแต่ในส่วนลึก ๆของหัวใจของชายที่อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ เข้มแข็งแต่ไม่แข็งกร้าวผู้นี้ซ่อนความเหงาไว้อย่างมากมาย ใครเลยจะรู้

ค่ำคืนนี้ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากทุกคืน ธิตนั่งเล่นอินเตอร์เน็ต เล่นเวบเพื่อนก่อน เข้าเว็บนู้นออกเว็บนี้ไปตามประสา เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น ทำให้เขาละจากคอมพิวเตอร์ชั่วคราว

“สวัสดีครับ”

“แม่ อยากให้ธิตมาช่วยงานที่ไร่สักอาทิตย์ได้ไหมจ๊ะ”

คุณปานทิพย์ ทราบข่าวจากลูกชายคนโตถึงเรื่องราวของธิต

“ครับ”


ธิตกลับไปช่วยงานในไร่ อย่างหามรุ่งหามค่ำ เขาออกจากบ้านแต่เช้ามืดกว่าจะกลับเข้ามาอีกครั้ง เมื่อตะวันลับฟ้าไปนานแล้ว สองสัปดาห์ในไร่แม้ไม่มีอะไรยุ่งยาก แต่ธิตยังสมัครใจที่จะคลุกอยู่กับงานในไร่ และพักที่บ้านพักคนงานในไร่ไม่คิดกลับเข้ามานอนที่ตึกอย่างเคยอาการของธิตสร้างความแปลกใจให้กับพ่อแม่และพี่สาวเป็นอย่างมาก ก่อนนี้แม้ธิตไม่นิ่งดูดายกับงานแต่ก็ไม่เคยมุงานหนักขนาดนี้ ทุกคนไม่รู้ถึงสาเหตุที่แท้จริง ได้แต่คาดว่าธิตคงจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นแล้วนั่นเอง


แต่ส่วนตัวเขาเองนั้นลึกลงไปในใจเขารู้ดี เพราะการทำงานหนักทำให้เขาคลายความคิดถึงสาวน้อยที่ชื่อวาวบ้างคืนแล้วคืนเล่าที่เธอจากไปคนดีของพี่ โปรดเถิด โปรดกลับมา พี่ธิต รอวาวทุกนาที นับจากวาวหายไปในวันนั้น พี่รอมาตลอดไม่เคยลืม...คุณครับ...ใครเห็นน้องวาวของผมบ้าง..ช่วยบอกผมที................



โดย : ขุนพลน้อย
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 1 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 0 : 26 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com