Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> รักเก็บลึก เจ็บลึก

เรื่อง :

รักเก็บลึก เจ็บลึก

จะผิดไหมหากรักใครสักคนที่เค้ามีเจ้าของแล้ว มีลูกแล้ว ฉันเชื่อว่าผู้หญิงเรา เมื่อถึงเวลาที่รักและประทับใจในตัวคนคนนั้น ย่อมจะทำใจตัวเอง ที่มันเรียกร้องให้กระทำ โดยไม่คิดว่า ผลลับที่ได้มันจะตามมาด้วยความเจ็บช้ำก็ตาม พอคิดได้ก็สายเสียแล้ว
เหมือน ฉัน เรื่องนี้
ฉันพยายามคนหาความรักจากใครสักคน แต่แบบว่า มาขอคบนะ
แต่ในฐานะอะไรรู้ไหม เมียน้อย โอ้ยจะบ้าตาย แต่ก็ลองคบแต่ไม่ให้มีอะไรเกินเลย จนกระทั้งวันนั้นที่เค้าจะพยายามจัดการกับฉัน แต่ฉันสู้สุดกำลังจดอีกฝ่ายต้องย่อมปล่อยและบอกว่าพร้อมเมื่อไรก็บอกแล้วกัน ฉันคิดในใจ ไม่มีทางหลอก

จนวันหนึ่งที่ฉันได้ไปเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้กับเพื่อนฉันคนหนึ่งที่อยู่บ้านไม่ไกลกันมากนัก ตั้งแต่เช้าจนบ่ายกว่า ๆ งานใกล้เลิกแล้ว
เจ้าบ่างเจ้าสาวต้องออกไปส่งแขกกลับบ้าน ฉันก็มาทำผมให้เพื่อนสาวจะได้ดูดี และก็พูดจาประสาพ่อขุนกัน จนฉันได้ประทะกับสายตาคู่หนึ่ง ผู้ชายคนนี้ดูดี แต่ใครละเนี่ยไม่เคยเห็นก็เลแอบถามเพื่อนว่าใคร จึงได้รู้ว่า เค้าชื่อ เอก และฉันก็หนีบผมให้เพื่อนสาวต่อจนเพื่อนสาวร้อนหนังศรีษะ ก็ด่าฉัน(อีห่านี่กูร้อนนะโว้ย) ฉันโต้เพื่อนสาวทันควัน(มึงก็อยู่นิ่งนิ่งสิวะอีห่า แล้วเมื่อไหร่จะเสร็จละ อีบ้า)แรงแต่ พี่เอกแก่ก็พูดแทรกขึ้นมาว่า เป็นผู้หญิงอะไรพูดจาไม่เพราะเลย ฉันก็โต้กลับว่า "หนูก็เป็นกันอย่างนี้มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมแล้ว พี่จะทำไมละ ไม่รู้จักความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนที่เค้ามีให้กันก็อย่าพึงมาว่ากัน" พี่เอก" นี่เราปากดีจัง" แล้วยิ้มกริ่ม "ปากดีฟันไม่พุ" "เฮ้ยอย่างนี้ต้องทำความรู้จักกันหน่อยแล้ว ชื่อไรเนี่ยหะเรา บ้านอยู่ไหน " "อ้อจะจีบหรือไง ไม่บอกจะกลับบ้านแล้ว อ้อบ้านอยู่บนดิน เดินดูก็เห็นเองแหละ" ฉันก็ออกมาลายายและแม่ของเพื่อนว่าจะกลับแล้ว และยายก็ห่อขนมให้กลับมาบ้านอีกเพียบ
พี่เอกแก่ก้อยังไม่ละ "พี่ยังไม่ได้กินเลย หมดแล้วมั่งหนะ เฮ้ยยังพึ่งไปสิยังไม่รู้จักกันเลย" แถมมือมาดึงแขนเราอีก ฉันมองด้วยสายตาว่าเอาออกไปเดี่ยวนี้"แม้ปากว่ามือถึงเลยนะ ไม่ค่อยเลย หนูจะกลับละ ออ้หนูรู้จักพี่แล้ว ชื่อเอกใช่หรือเปล่า" "ใช่ แต่พี่ยังไม่รู้จักเราเลย ชื่ออะไร อยู่ที่ไหน แล้วจะกลับยังไง เป็นอะไรกับปู(เจ้าสาว)" "เป็นเพื่อนและเป็นลูกสาวคนหนึ่งในบ้านนี้จะทำไหม อ้อ เป็นอะไรเนี่ย มาซักประวัติหรือไงเนี่ยถามแบบนี้ใครจะตอบทัน ไม่ตอบแล้ว รีบจะกลับบ้าน ไปละ" ดึงแขนไว้อีก"เฮ้ยอย่างพึงไปยังพี่ยังไม่รู้จักเราเลยมาอยู่คุยกันก่อนสิ" "เอ้ จะจีบสินะ จะเอาที่อยู่ไหม หากระดาษกับปากกามาสิจะจดให้""พี่ไม่มีมาคุยกันเลยดีกว่า""เอางี้แล้วกันก็ถามเจ้าสาวดูแล้วกัน หนูรับกลับจะเอารถไปคืนพ่อ"พอดีกลับเจ้าบ่าวเพื่อนแก่เดินมาพอดี "เนี่ยเจ้าบ่าวก็มีรู้จักรหนูดีถามเอาละกันเพื่อนพี่นี้น่า" "ไม่ย่อมปล่อยมือหรอกถ้าไม่อยู่คุยกันที่นี่ พี่ถามมันก็ไม่บอกหรอก " "เอางี้เอาเบอร์ไปดีกว่าจะจีบสาวแล้วยังลีลาอีก เอามาเม็มเบอร์ซะดีดี จะได้ไปสักที" พี่เอกแก่ไม่นึกว่าจะได้เบอร์ง่าย ร้องเสียงดัง"เฮ้ย เออ พี่" "ไม่ต้องมาเอ่อเลย" แก่ได้เบอร์ไป ก็โทรกลับมาทันทีที่ได้ไป พยายามกล่อมให้กลับไปที่บ้านงานแต่ฉันไปไม่ได้เพราะไม่มีรถ แก่ก็เลยบอกว่าจะมาคุยที่บ้านได้ไหม ฉันก็เลยบอกทางมาบ้าน แล้วเค้าก็มาจริง เพียงแค่ได้คุยกัน จากที่บ้านงานฉันรู้สึกว่าคนคนนี้ไม่น่าคบด้วยดูยัง ไงก็ไม่รู้ แต่พียงได้คุยกันแค่เพียงไม่กี่นาที่มันทำให้ความคิดที่ไม่ดีมันเลือนหายไป กลายเป็น ความรู้สึกดี ดีขึ้นมา เพราะสิ่งที่เราเหมื่อนกันก็คือเป็นคนที่ไม่ปิดบังอะไร พูดตามความจริง ฉันก็บอกว่าไม่มีแฟน แต่คบคนกับคนคนหนึ่งอยุ่แต่ในฐานะกิ๊กนะ แก่ก็บอกว่า พี่ก็มีลูก มีเมียแล้วนะแต่ไม่ได้อยุ่ด้วยกัน บ้านใครบ้านมัน แต่พี่ก็ไปหาลูกพี่บ่อย ๆ แต่พี่ไม่ค่อยมีเวลาหรอก แล้วอะไรหลายอย่าง ที่เป็นตัวของตัวเองก็เผยออกมาให้ได้รู้ และฉันก็บอกว่า ก็ลองมาคบกันดู แล้วกัน
แล้วพี่ว่าไง ก็อือ เดี่ยวพี่โทรหาเราแล้วกัน จากนั้นก้โทรมาหาบ่อยมาก แต่ก็สองสัปดาห์แล้วก็ยังไม่ได้เจอกันอีก จนกระทั้งวันที่เราได้นัดเจอกันครั้งแรก มันเป็นวันที่วิเศษที่สุดสำหรับฉัน ใจที่มันหยุดเต้นมานาน มันกลับมาได้ยินเสียงดังออกมาจากหัวใจจนฉันสัมผัสได้ว่าฉันรู้สึกยังไงกลับคนคนนี้ จนไม่นึกถึงอะไรอะไร ที่มันอยู่ข้างหลังเราทั้งสองคน แต่มันมีเพียงแค่คำว่าเราในเวลานั้น ไม่มีแม้แต่เสียงของอะไรที่อยู่รอบตัวเรา มันเป็นเวลาที่ผ่านไปไวมาก จนฉันมารู้สึกตัวอีกที่ก็มาอยู่ใน อ้อมกอดของเค้าซะแล้ว ......................


โดย : กระปุก(pk)
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 8 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 16 : 15 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com