Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> รักเก็บลึก เจ็บลึก

เรื่อง :

รักเก็บลึก เจ็บลึก

ก่อนนั้นเขาถามฉันถึงเรื่องที่คบกับผู้ชายคนเขาจะให้ฉันเป็นเมียน้อยเป็นมาอย่างไร ฉันเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้พี่เอกฟังจนหมดร่วมถึงวันที่เขาพยายามจะขืนในแต่ฉันก็สู้สุดตัวจนเขาต้องเลิกล้มอารมณ์หื่นและพาฉันมาส่งที่บ้าน ต้อนที่ฉันเล่าเรื่องก็คิดถึงตัวเองว่าทำไมจะต้องมาเจอเรื่องราวอะไรบ้า ๆ อย่างนี้ด้วย พรากน้ำตาที่มันกลั่นเอาไว้มันไหลออกมา พี่เอก "โอ๋คนดีมา มาหาพี่มาไม่เป็นไรหรอกมันผ่านมาแล้ว แล้วหนูไม่ต้องไปหาเขาไปยุ่งกับเขาอีกนะเข้าใจไหม" ฉันรู้ตัวอีกที่ตอนที่ฉันวิ่งเขาไปกอดคนคนนี้และร้องไห้ออกมา หัวใจมันสั่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน มันอุ่นใจ ฉันรู้แต่ว่า คนคนนี้ทำไมทำให้ฉันเป็นแบบนี้ได้ จนกระทั้งที่เขากอดฉันเอาไว้แน่นและค่อยจูบไซร้ซอกคอเขากอดฉันและก็ยกตัวฉันจนตัวลอย ฉันตกใจและตื่นแต้นมาก จูบแรกของฉัน ฉันพยายามผลักเขาออกแต่ก็ไม่สำเร็จ พี่เอก"หนูก็หน้ารักดีเหมือนกันนะ"เขาก็จูบฉันอีกจนฉันร้องโว้ยวานเขาก็หยุดแต่ก็ไมยอมปลอยตัวฉันอีก จนเวลาผ่านไปเขาก็บอกฉันว่าเขามีลูกเมียแล้วนะแต่ แยกกันอยู่คนละบ้านแต่ไม่ได้เลิกกัน
ฉันบอกว่าฉันรู้แล้ว เขาก็ถามว่าแล้วทำไมยอมมาด้วย ก็หนูชอบพี่ลองคบกันดูไม่เสียหายอะไรไม่ใช่เหรอ เขาก็เงียบและบอกว่างั้นลองมาคบกันดู ฉันก็จับหน้าเขาแล้วบอกว่า หนูเป็นคนพูดตรงกับใจ และจริงจังนะ ไม่โกหกหรอก วันนี้ให้ใจแล้วนะ คนเก็บก็เก็บไว้ให้ดีด้วยแล้วกัน แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องกลับกัน เขาก็มาส่งที่บ้าน แล้วบอกว่า เดี่ยวพี่โทรหานะ ไม่ต้องกลัวหรอกพี่ไม่พูดโกหกหรอกนะคนดี เดี่ยวโทรหา แล้วประมาณเที่ยงคืนเขาก็โทรมา บอกว่าฝันดีนะเด็กดี พี่ชอบหนูนะ ไอ้ตูด ฉันก็อึ้ง แล้วก็โต้กลับ บ้า อืมฝันดีนะพี่เอก โทรมาหาบ่อยนะ ฝันดีค่ะ

จากวันนั้นที่ฉันก็ไม่ได้เจอเขาได้แต่โทรหากัน แล้วกระทั้งความคิดถึงของเราสองคนมันมีมากขึ้น พี่เขาก็นัดเจอฉันและวันนี้เป็นวันที่ฉันได้รับการพิสูจใจจากเขาว่าฉันเป็นผู้หญิงดีหรือเปล่าน่ะเอง

เป็นวันที่ฝนตกและหนาวมาก พี่เขาก็โทรมาบอกว่าถ้าไปนอนด้วยกันจะไปไหม ด้วยความกวน...ของฉันก็ท้าเลยบอกว่ามารับสิจะไปให้ดู เออถ้าไปละจะพาไปโรงแรม เข้าใจใช่ไหมว่าไปทำอะไร
เข้าใจก็หนูเป็นคนนะโตแล้วทำไมจะไมรู้ กล้ามารับก็กล้าไป(กวนกันไปมาสักพัก) งั้นเย็นนี้เจอกันห้าโมงเย็น เดี่ยวไปรับ ฉันอึ้ง มาจริงงะ มาจริงสิเดี่ยวหาว่าพี่ไม่แน่ มาก็มา แต่ห้ามกลัมเกินเที่ยงคืนนะ
อืมไม่ใช่เวลามากขนาดนั้นหรอกมั้ง เอ้ยจะพาไปไหนเนี่ย เดี่ยวก็รู้เอง
พอพี่เขามาถึงฝนก็ตกเขาก็บอกว่าไปหาที่หลบฝนดีกว่า ไปตามที่เราพูดกันไว้นะ ฮ่ะไปจริง จริงเหรอ จะบ้าเหรอ ไม่ไป ไปเหอะก็ฝนตกแล้วนี้ไปหลบฝนก่อนแล้วค่อยตกลงกัน งานนี้มีได้ใช้ความรุ่นแรงบ้างละ
ฮ่ะ
พอถึงเขาก็จัดแจงสักของและจองเวลาห้องแล้วก็บอกว่าไว้ใจพี่เถอะน่าแล้วก็เรียกให้ฉันมานั่งใกล้ เขาก็ดึงฉันนอนลงแล้วก็ใช้กำลังกับฉัน ฉันก็บอกว่าไหนบอกว่าจะไม่ทำไงละ ใครบอกว่าไม่ทำ

หลังจากที่เขาพูดฉันตกเป็นของเขา เขาเดินไปเข้าห้องน้ำและกลับออกมาแต่ฉันก็ยังไม่ยอมลุกขึ้น ขามันสั่นซะจนรู้สึกเจ็บไปทั้งตัว
เขาก็มาโอบไหลฉันขึ้นแล้วบอกว่าอย่างขี้เกียจสิ แล้วเขาก็เห็นเลือดที่มันไหลออกมาจนเปื้อนผ้าสีขาว เขาตกใจและจับฉันไปนั่งที่โซฟาและก็ให้ฉันไปอาบน้ำ พอฉันออกมาเขาก็เอาผ้าปูมาซัก พรากบอกว่าเดี่ยวจะโดนพนักงานด่าตามหลัง ฉันก็แอบไปยืนดูเงียบ ๆ สีหน้าพี่เขาเครียดมากแถมสูบบุหรี่ด้วย สีหน้าตอนนั้นฉันบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าเขากำลังคิดอะไร พอออกมาก็มากอดฉันและบอกว่าพี่รู้แล้วว่าเราเป็นเด็กดี ฉันทำหน้าไม่ดีและไม่ยอมพูดจาเขาก็บอกว่าเป็นอะไร
ก็เจ็บนี้ ขายังสั่นอยู่เลยเห็นไหมเนี่ย ที่สั้นทั้งตัวเลยมันเจ็บมาก เขาก็บอกว่า ไม่ต้องกลัวหรอกว่าพี่จะทิ้งหนูน่ะ พี่ไม่ทิ้งหนูหรอกสัญญา จะเชื่อได้หรือเปล่าก็ไม่รู้ เชื่อสิไปกลับเถอะเดี่ยวพี่ไปส่ง
หลังจากนั้นฉันก็ติดต่อเขาไม่ได้เลย

โดย : กระปุก(PK)
เมื่อเวลา : วันอังคาร ที่ 13 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 15 : 45 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com