Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์52รุ่งเช้า

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์52

รุ่งเช้า

รุ่งเช้า ที่เขาแหลม สายธารไหลสู่ทะเล
ป่าดิบฝนอยู่ติดทะเล ทำให้รู้สึกมีความหวัง
แสงตะวันส่องรัศมีแรก

บรรดาผู้เฝ้ารอบางกลุ่มยังเล่นเพลงมโหรีอยู่แผ่วๆ พวกเขาเลือกเอาทำเลตามใจปราถนา
ด้วยความยินดีของมัคคุเทศก์ เขาชี้เชิญผู้มารอบทกวี ให้พักตามใต้ต้นสน ต้นไทรทะเล หรือตามแนวป่าที่เขาแหลม ภรรยาก็ยินดี มีของแลกเปลี่ยนจากอาหารฝีมือเธอเป็นผ้าแพรพัน เครื่องหอม วัตถุดิบอาหารที่หาได้ยากจากแดนไกล และของเล่นแปลกๆ

เมื่อพวกเขาต่างคัดลอก บทกวีในคืนแรกของเราแล้วก็จากไป
เป็นการดี เพราะเราเอง ต้องการอาหารเป็นความสงบในยามนี้
ลมทะเลเช้าเรียกให้เราเหยียบพื้นทรายนอกบ้าน บ้านปูนของเรายกระดับจากพื้นราวครึ่งแข็ง ไม่ได้ยกพื้นสูงเหมือนบ้านมัคคุเทศก์
ฝาเท้าเท้าเราแตะพื้นทราย ส่งความปิติสุขไปยังสรรพสัตว์ทั้งหลายในความชงักงันชั่วครู่ที่ธรณีประตูบ้าน ลมลำเพยพัดวูบ เราสูดหายใจเข้าแล้วปล่อยออก แล้วก้าวเท้าซ้ายตามมา ได้ยินเสียงกางเขนน้ำบินออกมาจากโพรงป่าดิบ ตามสายลำธาร เสียงสอนลูกนกที่พึ่งลงรังให้หัดบิน ส่งเสียงเจื้อยๆ
มองไปไกลๆ สำเภาเข้าเทียบท่าเรือคึกคัก ท่าเรือและกิจการต่างประเทศในส่วนหน้านั้น อยู่ในความคุ้มครองของมหาอาณาจักรศรีวิชัย เป็นที่รู้กันแล้วว่า ไม่ช้านานศรีโพธิก็จะกลายเป็นวิมานที่เร้นหายไปในทะเลกาล
เหมือนอาณาจักรที่อิ่มตัวแล้วแต่บรรพกาล
การสาบสูญของอาณาจักร คือการเคลื่อนมวลวิญญาณแห่งชาติอันมีกรรมร่วมกัน เคลื่อนขนถ่ายไปแล้วอย่างสมบูรณ์ครบถ้วน

เราเดินแล้ว เดินอย่างมีสติ
แล้วบรรดาผู้มาเยือนจึงเร่งรีบเข้ามาเก็บเอาอัญมณีล้ำค่าที่กระจายอยู่ทั่วไปในดินแดนกึ่งวิมานแห่งนี้
เราเดิน เมื่อสติหายจึงครุ่นคำนึง
ดังที่มหาฤาษีได้ว่าไว้ ถ้านักบวชแตกแถวพวกนั้นทำการสำเร็จ สิ่งที่เกิดขึ้นหนีไม่พ้นสิ่งที่ไม่รู้จุดจบ อย่างไรก็ดีชาวเมืองต่างพร้อมใจกันอย่างนี้ เวลาที่เราต่างหวังก็จะมาถึง

เราเดินมาถึงจุดที่แรงคลื่นสัมผัสนิ้วเท้า
มองไปในทะเล กลิ่นทะเล คือกลิ่นที่ผสมกันอย่างลงตัวระหว่างชีวิตกับความตาย
โลมา1ฝูงแสดงกายกรรม ล้อเล่นกับนางนวลฝูง1
เราอยู่ในชุดโปร่ง เรารู้สึกมั่นใจ ว่าเราสง่างามในชุดนี้ เปลือยร่างท่อนบนนุ่งผ้าปล่อยชายและเหน็บกริช
มัคคุเทศก์บอกเราว่าที่นี่ คือชานเมืองศรีโพธิ เป็นเขตที่เต็มไปด้วยสายลับ พกนี่ไว้
อย่างน้อยๆจะได้ตายอย่างสมศักดิ์ศรี
ทำให้ดูราวกับว่า ทุกคนเป็นสายลับ
พ่อค้าวานิช พรานบก พรานทะเล ผู้รอคอยบทกวี ครูสอนลิง หรือแม้แต่ลิงที่มัคคุเทศก์เลี้ยงไว้เฝ้าบ้านแทนขึ้นมะพร้าว ฯลฯ เพราะศรีวิชัยเลือกออกข้างทางโลกมากกว่า

ชายขอบนอกจึงดูวุ่นวาย แต่สิ่งที่เราซ่อนมัคคุเทศก์ไว้คือ เราไม่ตาย เพราะเราถูกสาป เราเพียงเปลี่ยนไปตามสภาวะ
แต่เราจะเหน็บกริชนี่ไว้เพื่อตัดความรำคาญ

ลมทะเลหอบเสียงคลื่น อื้ออู้อยู่ในหู
ใครคนหนึ่งเรียกเรา หญิงสาวรูปงาม งามดั่งภาพเขียนในอุดมคติ
เธอปูสำหรับและจัดอาหารเช้าไว้ให้เรา
มีขนมปัง เมล็ดมะม่วง นม ปลาย่าง ข้าวที่ผสมด้วยถั่ว ผลไม้หลากสี คะเนว่าน่าจะมรสเปรี้ยวอมหวาน น้ำสำรองและน้ำแร่เขาแหลม
ข้างๆมีโถกำยานทองเหลืองขาตั้งบนพื้นทราย เตรียมไว้สำหรับยัญบูชาพระสุริยะเทพ
"มหาฤาษีส่งเรามารับใช้ท่าน..."นางเอ่ยวาจาเสียงหวานน้ำผึ้งรวง
เราสังเกตรู้ นางฟ้าองค์น้อย อย่าลวงเราเลย
เธอหัวเราะเอิ้กๆ เสียงสดใสเหมือนทารกสำลักนม

เราอ่านอากาศรำลึกถึงพลังแห่งไฟและสุริยะเทพ
เทพแห่งแสงสว่างผู้ขับไล่ผีร้ายยามราตรี และไฟผู้ให้พลังกล้าหาญในยามมืดมิด
ทะเลเหมือนรับรู้ พลังมากมายส่องอยู่ชั่วนิรันดร์ และสุดหยั่งถึงวันมอดดับ
เราอ่านบทแผ่เมตตาให้แผ่ไปทั่วจักรวาล สรรพสิ่งรับเอาตามใจปราถนา


โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 14 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 9 : 36 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com