Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์54หุ้นส่วน

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์54

หุ้นส่วน

หุ้นส่วนของเรา
เราทั้งสามยังนั่งตีความ
นางฟ้าและภรรยามัคคุเทศก์ เดินคิดเมนูอาหารมื้ต่อไปที่ชายหาด
คุรัชร่ายคำสั่งให้ตุ๊กตาดินกลายเป็นทหารศักดิ์สิทธิ์คอยอารักขา

เธอทั้งสอง เดินคุยสัพเพเหระไร้แก่นสาร
แว่วๆว่า กุ้งหอยปูปลา
เราทอดหู คอยรับฟังเสียงอยู่ห่างๆ
เพื่อไม่เป็นการรบกวนสมาธิในการนั่งตีความ

มหาฤาษียังส่งข้อความมาจากที่นั้น ผ่านลมปากของหุ้นส่วน
ใจเราลอย นึกถึงคนรัก
"เฮ่อมีสมาธิหน่อยสิท่าน แยกเวลางานกับเวลาพักผ่อน..."มัคคุเทศก์เตือน
เอาเป็นว่าเราต้องตัดสินใจรวมร่างใช่ไหม
นั้นล่ะที่ต้องตีความ
เพื่อความสมบูรณ์แบบ

ไอคิว อีคิว เอ็มคิว เอสคิว วายคุย ยูคิว ...เข้าคิว

จำเป็นด้วยหรือที่ต้องรวมร่างกายและวิญญาณ
กับ"คนบ้าระลึกชาติคนนั้น"

"ท่านต้องการความสมบูรณ์แบบไหม..."คุรัชถาม ชิชะลูกศิษย์มันย้อนถามอาจารย์เข้าแล้ว
มีด้วยหรือความสมบูรณ์แบบ
ทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปร
ใจเราเริ่มส่าย และอยากลุกไปสูดอากาศกับนางฟ้าที่ชายหาด
ทั้งสองดึงมือเราไว้..."กรุณานั่งลงก่อน"

ภรรยามัคคุเทศก์และนางฟ้าเดินไปไกลกว่าที่คิด เดินไปถึงท่าเรือสำเภาที่คึกคักด้วยผู้คนหลากเผ่าพันธุ์ สินค้ามากมาย และดูเหมือนนึกอยากได้อะไรก็หาได้
เราส่งกระแสจิตอย่างระมัดระวัง บอกนางฟ้าองค์น้อย ช่วยหาของเล่นฝากบุตรของเราด้วย ให้เธอนำไป แล้วบอกบุตรของเราว่า
บิดาของเขากำลังจะปรับเปลี่ยนสภาวะอีกครั้ง ขอให้พวกเขาเร่งสานงานที่นั้น ให้แล้วเสร็จ

มัคคุเทศก์ถอดหายใจอีกครั้ง
"ท่านไม่ตั้งใจเลย เราผิดหวังจริงๆ"
คุรัชเองก็เริ่มเคลียด
พวกเขามุ่งหวังกับการมาของเรา แต่เวลาเหนือเวลานี่ เราอ่อนแรง
คงเข้าใจกันแล้ว

"ท่านอยู่กับหมู่คนโง่เสียนาน จึงรังเกลียดอัจฉริยะ"คุรัชสอนเราเสียแล้ว
"แค่นี้ก็ทำไม่ได้ เสียเวลาเปล่า"มัคคุเทศก์ลุกและจูงมือตัวเขียวไปตามภรรยา ทิ้งเราอยู่เดียวดาย

ท่านต้องเปลี่ยนไปสู่สิ่งดี...
เสียงกระซิบจากมหาฤาษี
สิ่งดีที่สมบูรณ์และไม่ต้องสงสัย...
การเคลื่อนที่จำเป็นต้องรักษาสมดุล...
พวกเขาทิ้งท่านเพราะยังไม่เข้าใจ...
เช่นเดียวกับที่ ครั้งหนึ่งท่านเคยทิ้งใครต่อใครหลายคน...
ลองพูดคุยกับหุ้นส่วนของท่านไหม...
ตามเขาลงไป...
ให้ลึกสุดลึก...
ให้ลึกสุดลึก...

"ไม่หรอก เขาไม่กัดหูท่านหรอก"มหาฤาษีปลอบใจ
แน่ใจนะว่าเขาไม่อาละวาด
"ท่านต้องกล้าที่จะเปลี่ยนแปลง"
วี้ วี่ วี วีวี วี้ หวี่วี่ มหาฤาษียังอารมณ์ดีผิวปาก
ภาพใบหน้าหุ้นส่วนปรากฏขึ้นในถาดน้ำใส
เราสะดุ้ง!!!
ข้าแต่พระแม่แห่งรักโปรดประทานความกล้าให้ข้าด้วย
โปรดประทานปัญญาและความกล้าให้จิตใจที่อ่อนแอยามนี้ด้วย

โทรศัพท์ของเราดังขึ้น...เราเห็นหุ้นส่วนกำลังยกหู....




โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 19 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 11 : 42 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com