Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ยากูซ่าหน้าใสป่วนหัวใจยัยสุดห้าว(ตอน5)

เรื่อง :

ยากูซ่าหน้าใสป่วนหัวใจยัยสุดห้าว

(ตอน5)

ตอนที่4อยู่ในตอนที่3นะค่ะ

ตอนที่ 5 สวรรค์ของการกินไอศกรีมและนรกของการเจอะเจอ

“ เฮ้ ไงเพื่อนจ๋า ฟามาแว้ววว ” ฉันเดินพาหน้าตาอันดูดี๊ดูดีของฉันเข้าไปในร้าน

ไอกรีมเอ่อรู้สึกว่าฉันจะทักทายเพื่อนๆเด่นไปหน่อยรึเปล่า หันมามองไรกันจ๊ะ เดี๋ยวฟาจับ

ตบจูบตบจูบซะเลยนี่ ( ขอเฉพาะคนที่สวยๆน่ารักๆ นะ )

“ ไงฟามาแล้วหรอ ” แหมเพื่อนๆของฉันช่างพร้อมเพรียงกันเหลือเกิน

“ ถ้าไม่มาแล้วแกจะเห็นรึไงว่ะ ” แหม ช่างยียวนกวนเบื้องล่างซะจิงๆ ครายก็ม่ายรุ

“ สั่งดิ ” และแล้วไอ้อ้อ ที่เปรียบประดุจนางฟ้า( เพราะมันเรียบร้อยทีสุดในกลุ่ม

แต่เจ๊แกโหดสุดๆ o _O ) มันก็โยนเมนูมาให้ฉัน

“ ตุบ !! โอ้ย !! ” เฮ้ยเลยว่ะอ้อ แต่เรื่องของเรื่องคือมันไปตกใส่หัวใครก็ไม่รู้ที่นั่ง

อยู่โต๊ะข้างๆ เอ แต่เสียงคุ้นๆนะ

“ ไอ้ฟา ในฐานะที่แก มีความสามารถมากกก ฉันขอให้แกช่วยไปเอาเมนูจากหัวคน

โน้นมาทีดิ นะที่รัก นะที่รักจ๋า ” อ้อจ๋านึกว่าอ้อนฟาได้แล้วฟาจะยอมไปเอาเมนูหรอจ๊ะไม่มี

ทางแน่นอน ฉันจึงส่ายหน้าเบาๆ ( - -)(- - )( - -)(- - ) เป็นเชิงบอกว่า ฉัน –ไม่ – ไป

“ น่านะ เดี๋ยวฉันเลี้ยงไอกรีมของบัสกิ้นโรบิ้น 2 โคนเป็นไง ” แหมอ้อนึกว่างัดไม้

ตายออกมาใช้แล้วฉันจะยอมหรอ แต่แล้ว

“(--- ---)( _ _ ) ช๊อกโกแล๊ตนะ ” แหมใครจะไปอดใจไหว นั่นก็ของโปรดฉันนะ

“ อืม ๆ-*- ก็ได้ ” อ้อตอบอย่างไม่เต็มใจนัก

“ งั้นโอเคเลย ^o^ ” และฉันก็ยิ้มหน้าบานอีกครั้ง

“ ถ้าไม่ไปภายใน 10 วินาที อด ” อ้อพูดขึ้นมา ที่จริงนั่นมันไม่ได้เรียกว่าพูดแต่เขา

เรียกว่าบังคับตางหาก แต่ก็

“ คร้าบบบบบ ” ไปแล้วครับเดินไปแล้วครับผม ฉันหยุดเดินตอนก่อนถึงโต๊ะนั้น

นิดหน่อย ฉันก็หันกลับมาที่โต๊ะของฉันแล้วจัดทรงผลให้เข้าที่เข้าทางแล้วชู 2 นิ้วไปให้

เพื่อนๆที่ตอนนี้มองฉันเป็นตาเดียว

“ ขอโทษนะคร้าบบ ” นี่เป็นวิธีการลองเชิงอย่างหนึ่ง ฉันค่อยๆก้มลงไปมองหน้า

ของคนที่โดนเมนูตกใส่หัว โอ้แม่เจ้า O_o หน้าของเธอช่าง ช่าง ช่าง ทุเรศเกิน

คำบันยาย เอะ! เดี๋ยวก่อนเครื่องแบบนี้มันคุ้นๆอยู่นะ ฉันหันกลับไปมองเพื่อนๆของฉันที่

ใส่เครื่องแบบนักเรียนผู้หญิง ( ที่มองตัวเองไม่ได้เพราะว่าฉันเป็นคนเดียวในโรงเรียนที่ใส

เครื่องแบบ เอ่อ . . . พูดยังไงดีอ่ะ เอางี้ล่ะกันฉันเป็นผู้หญิงแต่ใส่เครื่องแบบผู้ชายอ่ะ )

ถูกเลยนั่นมันเด็กโรงเรียนเราชัดๆ และถ้าจำๆไม่ผิดนี่คือกลุ่มเลสเบี้ยน ที่บ้าทั้งทอมทั้ง

ผู้ชายถึงแม้ว่าพวกมันจะเป็นผู้หญิงแต่ก็น่ากลัวเหมือนพวกตุ๊ดเลย เผลอๆน่ากลัวมากกว่า

ตุ๊ดอีก โอเคฟาที่เธอต้องทำก็แค่เอาเมนูคืนโดยที่ไม่ให้พวกนั้นโกรธก็แค่นั้นง่ายจาตายยยย

“ อะไรค่ะ ” ยัยนั่นค่อยๆหันเอาใบหน้าอันสยดสยองของมันหันมาทางฉันแล้วถือ

มีดขึ้นมาวิ่งไล่ฉัน อย่างดุเดือด เฮ้ย ! ! นี่ไม่ใช่หนังฆ่ากรรมนะ เข้าเรื่อง

“ อะไรค่ะ ” ยัยนั่นค่อยๆหันเอาใบหน้าอันสยดสยองของมันหันมาทางฉันแล้ว

แสยะยิ้มเล็กน้อย

“ ผมขอเมนูคืนได้มั้ยครับ ” ฉันพยายามควบคุมสติที่จะเตะปากยัยนั่นแล้วยื่นมือ

ออกไปรอรับเมนู

“ นี่ค่ะ ” ยัยหน้าฆ่ากรหยิบเมนูมาวางบนมือฉันแล้วยิ้มหยาดเยิ้มให้แต่ฉันคิอดว่า

มันน่าสยดสยองซะมากกว่า

“ ขอบคุณ ” เมื่อได้สิ่งที่ต้องการก็ไม่จำเป็นที่จะสุภาพอีกต่อไปฉันเดินกลับมาที่

โต๊ะอย่างรวดเร็ว

~ แปะแปะแปะ ~

เสียงปรบมือต้อนรับฉันกลับสู่โต๊ะอย่างอบอุ่น แหมฉันเก่งอยู่แล้วเรื่องยั่งงี้ ฉันรู้ตัวดี ^^

“ ไปอ้อ ไปเลี้ยงติมเราได้ได้แล้ว ” ฉันเดินไปหยิบเป้แล้วลากแขนอ้อออกจาก

เซเวนเซ่นแล้วมุ่งหน้าไปที่บัสกิ้นโรบิ้นทันที 555+ ของฟรีหากันได้ง่ายๆซะที่ไหน

“ ไอ้ฟาฉันถามแกจิงๆเถอะทำไมแกถึงชอบไอติมของบัสกิ้นโรบิ้นว่ะ มันอร่อยกว่า

เซเวนเซ่นตรงไหนว่ะ ” อ้อถามหลังจากจ่ายเงินเสร็จแล้วเดินมาดูฉันที่กำลังมุ่งความสนใจ

ไปที่ไอติดอย่างเดียว

“ อยากรู้ใช่มั้ยว่ามันอร่อยกว่าตรงไหน ก็ตรงที่เขาใส่นมในไอติมเยอะกว่าทำให้

ไอติมของบัสกิ้นโรบิ้นหวานกว่าที่เซเวนเซ่นมากกกกกก ” ฉันอธิบายความชอบของฉัน

โดยที่ความสนใจไปอยู่ที่ไอติมหมดแล้ว หึหึหึ ของฟรีอร่อยที่สูดดดดดดดดดด

“ พึ่งรู้ว่าแกชอบของหวานว่ะฟา ” อ้อมองฉันอย่างสงสัยนิดหน่อย

“ แล้วไปไหนต่ออ่ะ ” ฉันเงยหน้าจากไอติมแล้วก็หันไปถามเพื่อนๆของฉันถึงเรื่อง

สถานที่ต่อไปที่จะไปกัน

“ อืม ” ทุกๆคนเงียบกันไปพักหนึ่งและแล้วก็มีเสียงจากสวรรค์ดังขึ้น

“ ไปคาราโอเกะกันมั้ย ” ทอมน้อยชื่อแสนหวานแถมหน้าเหมือนขวาน

เฮ้ย!!! ล้อเล่น ^^ นามว่า มินนี่ เอ่ยขึ้นเป็นคนแรก

แล้วความคิดนั้นก็เป็นความคิดที่ทุกๆคนยอมรับซะด้วยพวกเราจึงเดินขึ้นไปที่ร้าน

คาราโอเกะทันที เมื่อไปถึงก็มีคนออกจากตู้พอดีแหมพวกเรานี่โชคดีจังเลย ^o^

“ อ่ะฟาแกไปแลกเหรียญนะโว้ย ” เจนยื่นแบงค์ 20 5 ใบ มาให้ฉันเพื่อที่จะให้ฉัน

ไปแลกเหรียญ หน้าที่นี้ฉันทำเป็นประจำทุกครั้งที่มาร้องคาราโอเกะ จึงไม่ค่อยมีปัยหาสัก

เท่าไหร่ เมื่อรับแบงค์มาฉันก็เดินไปแลกเหรียญด้วยสีหน้าระรื่น

“ ป้า 100 บาทค่ะ ” ฉันยื่นแบงค์ทั้งหมดให้ป้าแล้วก้ยืนเคาะเคาร์เตอร์เล่นเบาๆอย่าง

สุขใจ วันนี้เป็นวันที่มีความสุขมากกก มั้งสอบผ่านแล้วยังได้กิน’ติมฟรีอีกตังหาก

“ ช่วงนี้มีโปรโมชั่นร้อง 100 บาท ฟรี 2 เพลงนะค่ะ จะรับมั้ยค่ะ ” พอพี่แกหยิบ

เหรียญเสร็จก็เงยหน้า อันไม่น่ามองขึ้นมา แล้วแนะนำโปรโมชั่นอันน่าสนจัยเพราะพวกเรา

ชอบของแถม แบบว่าออกแนว งก หน่อยๆ โหะๆๆๆๆๆๆๆ

“ เอาเลยค่ะป้า ” ฉันตอนด้วยใบหน้าอันแสนจะบาน บาน บาน และบาน

เหอะ เหอะ เหอะ ^_^ มีความสุขง่ะ ทำไงได้

คุณป้าเดินออกมาจากเคาร์เตอร์แล้วมุ่งหน้าไปที่ห้องคาราโอเกะของกลุ่มฉันแล้วป้าแกก็

ทำการเพิ่มเพลงฟรี 2 เพลงทันที เมื่อทำเสร็จป้าแกก็กลับไปที่เคาร์เตอร์ทันที ส่วนพวกฉันก็

เปิดสมุดเพลงเลือกเพลงแล้วร้องกันอย่างเมามันส์ เพลงแรกที่ร้องคือเพลง

รักฉันประชดใคร และอีกเพลงที่ต้องร้องคือ คนมีคู่มีคู่ไม่รู้หรอกโดนมากกกก

พอร้องไปได้ซักพักห้องข้างๆก็เริ่มออกอาการเสียมารยาทให้เพื่อนๆของฉันหวั่นไหวนิด

หน่อยโดยการที่ มันมายืนมองที่กระจกใสระหว่างห้อง มองยังไม่พอมันยังชี้ด้วย ดีที่เพื่อน

ของเราไม่หวั่นไหวสายตาของใครทั้งนั้น หรือเรียกอีกทีว่า หน้าด้าน นั่นเอง พวกฉันก็ยังคง

ไม่สนใจทั้งร้องทั้งเต้นกันอย่างเมามันส์ในเพลง แช่แว๊บ( ไม่อยากเป็นพระ )

“ แช่แด๊บ แช่แด๊บ แช่แด่ว แช่แด๊บ แช่แด่ว แช่แด่ว แช่แด๊บ ” ( โปรดนึกถึงเวลาคุณ

ร้องเพลงแช่แว๊บ ทั้งร้องทั้งเต้นแล้วคุณจะได้อารมณ์มากกกกกกกก ^o^ )

เอ่อ . . . รู้สึกว่ากลุ่มของฟาน้อยจะไม่สนใจสายตาใครทั้งนั้นทั้งร้องทั้งเต้นจนคนอื่น

หันมามองกันหมดแล้ว เอ่อ . . . รู้สึกว่าเริ่มอายแล้วค่ะ แต่ไม่เป็นไร ด้านไปแล้วก็ต้องด้าน

ต่อเอ้า !!!!!!!!!! สู้ สู้
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ติดตามตอนต่อไปนะค่ะ^-^

โดย : มาม่า
เมื่อเวลา : วันพุธ ที่ 28 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 15 : 10 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com