Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ตำนานเหนือจินตนาการ2

เรื่อง :

ตำนานเหนือจินตนาการ

2

Title : ตำนานเหนือจินตนาการ
Author: agava [ จอมเวทย์ที่ถูกลืม]
Category: แฟนตาซีอนาคตฮาๆ
Rairing: อ่านได้ทุกเพศทุกวัย
Disclaimer: ตัวละครทั้งหมดมาจากแรงคิดและหัวสมองลีบๆของข้าน้อย กรุณาอย่าหาว่าไปลอกชาวบ้านเขามาเลย
Summary: กัลเดียน่า เด็กสาวในคราบของเด็กหนุ่ม ปริศนาในตัวเธอค่อยๆกระจ่างขึ้น มิตรหรือศัตรูคือคนที่ควรเชื่อ

novel นิยายเรื่องแรกที่เขียน ข้อความบทเขียนอาจห่วยไปนิด แต่อยากให้นักอ่านคนอื่นได้อ่านบ้าง วิจารย์กันตามสะดวกเจ้าค่ะ


เริ่มต้นตำนาน

โลกใหม่ปี 1025


"พ่อ เจออะไรทางนู้นบ้างใหม"

"ไม่ มีแต่พวกของขยะทั้งนั้น" เสียงบอกอย่างเบื่อหน่ายของชายวัยกลางคน ผมสีน้ำตาลประปราย นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเหลือบมองดูผู้เป็นลูก

"ยังไงก็ต้องหาของที่พอจะขายได้ก่อน อีกแค่ 2 ชั่วโมงพระอาทิตย์ก็จะขึ้นแล้ว ชักช้าเดี๋ยวก็โดนแสงอัลตร้าไวโอแลตเผาจนตายหรอก" ร่างบางส่งเสียงแดกดันผู้เป็นพ่อพลางขุดซากปรักหักพังที่ยังคงมองเห็นถึงอารยธรรมโลกเก่าอยู่

" บ้ะ!! เอ็งนี่ก็ชอบบ่นอยู่เรื่อยเชียว เหมือนแม่แกไม่มีผิด" ก่อนที่ผู้เป็นพ่อจะบ่นจนหูชาไปมากกว่านี้.

"อะฮ้า!! เจอของดีแล้ว" มือเรียวหยิบวัตถุสีดำเงา เล็กขนาดหัวนิ้วมือ มีปุ่มกดเล็กๆอยู่ข้างตัว นัยน์ตาสีน้ำตาลจ้องมองสักพัก รอยยิ้มพราย ปรากฏบนใบหน้า

"น่าจะเป็นพวกเครื่องสื่อสาร เอาไปขายคงได้ซัก 100-200 กรี " พูดเสร็จเจ้าตัวก็หยิบของใส่กระเป๋า


"กลับเหอะพ่อ เดี๋ยวไปหาเหล้ากินกัน วันนี้ที่ร้านโชแอนน่า มีโชว์พิเศษ สาวๆสวยๆเพียบเลยนา"

ผู้เป็นพ่อชักทนฟังคำพูดของลูกไม่ใหว

" กัลเดีย ไอ้เรื่องเหล้าน่ะไม่เท่าไหร่ แต่เรื่องผู้หญิง... ขอเถอะ!! ไอ้ที่เที่ยวไปจีบใครต่อใครน่ะ เอ็งก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันนะโว้ย! ผู้หญิง!! ”
ผู้เป็นพ่อ เน้นประโยค"ผู้หญิง" เป็นพิเศษกะเอาให้ฝังจำลงไปในสมอง


กัลเดียน่า ออสกูด นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อน ผมสีเพลิงยาวปรกต้นคอ ใบหน้านุ่มนวลชวนมอง มันทำให้เขานึกถึงแม่ของกัลเดียน่าสมัยสาวๆ เหมือนกันไม่มีผิด ถ้าตัด รูปร่างที่สูงเพรียวกับกล้าม และหน้าอกที่แบนเรียบออกอ่ะนะ

คาราส ออสกูด ละสายตาหันมองบุตรสาวพลางถอนหายใจ แม่ของกัลเดีย หลังจากคลอดกัลเดียน่า ก็เสียชีวิตเด็กที่คลอดออกมา มี 2 เพศ เขาจึงตั้งใจจะเลี้ยงให้เป็นลูกสาว แต่เขาคงทำอะไรผิดไปซักอย่างลูกสาวของเขาถึงได้เติบโตขึ้นมาอย่างสมชายชาตรีทุกกระเบียดนิ้วเช่นนี้

ปกติเด็กที่คลอดออกมาเป็นเพศกลาง จะสามารถ เลือกเป็นเพศใดเพศหนึ่งได้ ตอนอายุ 12 ปี แต่กัลเดียน่าปีนี้อายุ 15 แล้ว แต่ยังเป็นเพศกลางอยู่ ถ้าไม่ทำอะไรซักอย่าง ลูกสาวมีหวังได้กลายเป็นลูกชายแน่

" กัลเดีย "


"อะไรเล่า พ่อ"

"ปีนี้แกก็อายุ 15 แล้ว ฉันจะให้แกไปเรียนโรงเรียนนอสซิมเบอร์ก" กัลเดียแทบไม่เชื่อหูตัวเอง อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้าง

"ห้ะ!! บ้าน่าพ่อ เราไม่มีตังค์นะ จะไปเข้าเรียนโรงเรียนนั่นได้ยังไง" เจ้าตัวตะโกนเสียงดังซะจนคาราสต้องเอามือปิดหู (เสียงโครตแปดหลอดเลยว่ะ)

"เอ็งไม่รู้อะไร เพราะงี้แหล่ะ ฉันถึงอยากให้แกได้ไปโรงเรียน" คาราสบ่น อย่างที่ผู้เป็นลูกนึกอยากเข็กหัวพ่อขึ้นมาตะหงิดๆ

"โรงเรียนนอสซิมเบอร์ก เป็นโรงเรียนรัฐบาลที่สอบเข้าได้ยาก เพราะรับคนน้อยมาก แต่สิทธิพิเศษคือ สามคนแรกที่สอบได้คะแนนสูงสุด จะฟรีทั้งหมดทั้งค่าเรียนค่าหอทุกอย่าง และพอจบก็ได้เข้าทำงานให้รัฐได้เลยนะโว้ย"


"เอาจริงเหรอพ่อ!! จะให้คนโง่อย่างฉันเนี่ยนะสอบเข้า แถมจะให้ติด1ใน3ด้วย" กัลเดียส่ายหัวช้าๆอย่างอ่อนใจ

"ฝันกลางวันไปได้" พูดเสร็จเจ้าตัวก็หัวเราะอย่างเป็นวรรคเป็นเวร จนคาราสต้องงัดไม้ตายออกมาใช้

"ไม่งั้น แกก็ต้องไปทำงานกับฉันที่โบรกเกอร์สปีดซ์ "

"โบรกเกอร์สปีดซ์!! ไม่! ไม่มีทาง พ่อจะไปก็ไปคนเดียวเถอะ ฉันไม่ยอมไปกับพ่อเด็ดขาด !!"

"อุวะ!! งั้นแกก็ต้องสอบเข้าให้ได้อย่างเดียวแหล่ะ!"

กัลเดียเขี้ยวงุด ก้มลงกุมขมับใช้ความคิด ทางไปมีอยู่สองทาง ทางแรกต้องไปทำงานกับพ่อที่โบรกเกอร์สปีดซ์ ที่นั่น เขาเคยอยู่ตอนเป็นเด็กและไม่เคยมีความทรงจำที่ดีกับที่นั่นเลย

ถ้างั้นก็มีทางเลือกเหลืออยู่ทางเดียว...


TBC ขอโต้ดฮ่ะ(T__T) แบบว่าหาที่โพสcomment ไม่เจอเลยต้องมาต่อตรงนี้แทน เป็นเด็กใหม่ที่ปกติเข้ามาอ่านเฉยๆ ม่ายเคยโพสอ่ะ เขาโพสต่อได้ตรงหนายเหรอเจ้าคะ?

โดย : Agava จอมเวทย์ที่ถูกลืม
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 31 มี.ค. ปี 2007 [ เวลา 21 : 40 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com