Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์66การต้อนรับที่ตึกญี่ปุ่น

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์66

การต้อนรับที่ตึกญี่ปุ่น

ตึกเก่าสีเหลืองหม่น 2 ชั้น
มองเห็นจากริมทาง เห็นแค่ป่ารกและรูปอาคารทรงจีนโปรตุเกตุ
ถ้าเข้าไปใกล้ จะเห็นร่องรอยของฝูงวัวที่มาพัก ข้างๆเป็นรอยย้ำและนอนพัก
ทั้ง2 ตกลงกันว่า จะไม่ถอยหลังกลับ แต่ต้องพักตั้งหลักที่นี่ก่อน
ปัญหาคือสาวน้อยฟูผู้เอาแต่ใจ ต้องส่งข่าวถึงบ้าน
...ทางเลือกนั้นง่ายมากๆ สำหรับสาวน้อยผู้เอาแต่ใจอย่างเธอ
...ช่างก่อนเถอะ ถ้าหลงทาง จะถอยกลับบ้าน หรือมุ่งสู่จุดหมายค่ามันเท่ากัน

ทั้งสองวางแผน
โยคีใช้เวลารวบรวมความจำ เศษสมุดบันทึก นั่งเทียน และรอเพ่งดาว เพื่อหาดินแดนของหุ้นส่วนเรา
สาวน้อยใช้เวลานั้นจัดที่จัดทาง และคอยซักถามชาวบ้านที่ผ่านไปมา
แม้ยังไม่ได้ความเท่าไร
"โรงเรียนคุณครูสมดุล รู้จักไหม?"ใครๆต่างส่ายหน้า
โยคีเมืองไม่ปริปากถามใคร นอกจากพิจารณาด้วยตนเอง กอบกับเศษสมุดบันทึกและแผนที่ดาว

ค่ำนี่ มีข้าวโพดอ่อนเผา ผักหวานป่า ข้าวที่หุงด้วยหม้อสนาม โรยปลาป่น และพริก
สาวน้อยฟูจัดการมันทั้งหมด เธอทำได้อย่างอัศจรรย์ ผิดกว่าก่อน

อาหารค่ำ เรไรแมลง ดาวเริ่มส่งประกาย บนโต๊ะหิน
ทั้งคู่สบตากัน เหมือนจะรักกัน
แต่ไม่ เราเฝ้ากระซิบผ่าน หัวใจของสาวน้อย
ว่าชายผู้นี่ไม่มีหัวใจ เขาอาจรัก แต่เขารู้หน้าที่
แม้เธอเหมือนโดนเสน่ห์ยาแฝด แต่เธอรู้ว่าไม่อาจรักได้ เพราะเธอคือเทวี อันต้องเป็นสุภาพสตรีหมายเลข1ของหุ้นส่วนเราเท่านั้น
จึงมีแต่คำผรุสวาทส่งให้
"คนรักของกูนั้นต้องยิ่งใหญ่ ไม่ใช่บ้าๆบอๆแบบนี้ ไอ้หนวดหมึก"เธอตอบกลับ คำหยอกเหย้าของโยคีเมือง
เขายิ้ม แห้ง ๆ โหนกหน้าผากสูงตาลึก จมูกโด่งอย่างนิ่มนวล ทุกอย่างเคล้ากันอยู่ในรอยยิ้มเศร้าๆนั้น

...เธอคือธิดาของเทพเจ้าเรา
เราจำรักษาเธอไว้ด้วยใจและกาย
เราจะพาเธอไป ถวายแด่ท่าน
ด้วยหน้าที่และเกียร์ติแห่งกองทัพศักดิ์สิทธิ์
...
คืนนั้นเงียบแต่แว่ววิญญาณ ว่าจงคว้านท้องเสียเถิดทหารกล้า
จงคว้านท้องเสียเถิดทหารกล้า
และสายพิณ ผิว ขลุ่ย และโหยระงม




โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันพฤหัสบดี ที่ 5 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 12 : 40 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com