Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> ใครชั่วกว่า..หญิงอย่างเธอ

เรื่อง :

ใครชั่วกว่า..หญิงอย่างเธอ

นกเริ่มจำความได้เมื่อแม่พาเขาไปหาหลวงพ่อที่วัดในหมู่บ้าน ไปพร้อมรอยน้ำตา แม่ถ่ายทอดความเจ็บช้ำน้ำใจมากมายให้หลวงพ่อฟัง เด็กน้อยวัย6 ขวบอย่างเขา เข้าใจได้น้อยนิดเหลือเกิน แต่เขาก็รับรู้ได้อย่างหนึ่งแม่ทั้งรักและเสียใจกับตัวเขา ส่วนทำไมแม่ต้องเสียใจและทำไมพ่อต้องย้ายไปอยู่กับย่า เขาเองก็ไม่เข้าใจ แต่ประโยคหนึ่งที่เขาจำได้จนโตมาทุกวันนี้คือ

“ถือเสียว่ามันเป็นกรรมเถิดโยม คนโบราณบางคนเขาก็เล่าว่าการที่ต้องเกิดมาในสภาพนี้อีกชาติหนึ่ง ถือเป็นการชำระหนี้ให้แก่เจ้ากรรมนายเวรในชาติที่แล้วก็ได้นะ”

คำเหล่านี้ของหลวงพ่อแม่มักพูดติดต่อกันเสมอ เพื่อปลอบใจเขาไม่ว่าจะเป็นเมื่อเขาร้องไห้จากการถูกเพื่อนแกล้งในยามเด็กหรือถูกคนในซอยบ้านลวนลามเมื่อโตขึ้น

นกทำงานในบาร์ที่กรุงเทพฯนานๆจะกลับบ้านไปเยี่ยมแม่สักครั้ง แต่ทุกครั้งแม่ยังคงกอดเขาไปพร้อมกับรอยน้ำตาและทวนคำพูดของหลวงพ่อให้เขาจดจำอีกครั้ง แม้แต่ครั้งนี้ที่เขาพาแฟนผู้มีพระคุณช่วยเหลือเขามาตลอด จนเขาได้เป็นสาวเต็มตัวเต็มใจตามที่ใฝ่ฝันมาแต่เด็ก กลับบ้านพร้อมเพื่อนชายข้างบ้านที่เคยมาเยี่ยมแม่พร้อมเขาหลายครั้งแล้ว แม่ก็ยังกังวลความรักของเขากับแฟนต่างชาติคนนั้น วันนี้เขาส่งแฟนหนุ่มไปทำธุระในเมือง แล้วจึงกลับ
มาบ้านพร้อมเพื่อนชายร่างยักษ์ ก็พบกับ..


“เฮ้ย เอ็งรึเนี๊ยะไอ้นก ขอบีบหน่อยเด้งมือไหมว่ะเนี๊ยะ”

เจ้าศักดิ์ลูกกำนันนักเลงในหมู่บ้านที่เคยรังแกและเอาก้อนอิฐก้อนดินปาหัวเขานอกเหนือจากการเตะต่อยในยามเด็กคนนั้นนั่นเอง มันตรงเข้ามาเอามือโสโครกของมันบีบเข้าที่หน้าอกพุ่งชูชันด้วยมีดหมอศัลยกรรมชั้นหนึ่งของนก

“อย่าเสือก”

ชายร่างยักษ์ข้างตัวของนกยื่นมือที่หยาบกว่า ใหญ่กว่าดึงมือโสโครกข้างนั้นไว้ด้วยแรงที่มากกว่าอีกฝ่ายหนึ่ง จนมันต้องตะโกนใส่หน้าด้วยเจ็บมือที่ถูกบีบไว้ในอุ้งมือหนา

“อย่าแตะแฟนผม”

เสียงดุๆและหน้าตาขึงขังของมานะครูมวยเพื่อนบ้านเช่าของนกที่กรุงเทพฯ เอ่ยเตือนนักเลงศักดิ์อย่างไม่อ่อนข้อ ทำให้นักเลงใจปลาซิวที่เคยแต่เที่ยวรังแกหาเรื่องคนทั่วหมู่บ้านต้องหุนหันเดินสะบัดก้นจากไปด้วยความแค้นและอาฆาต

“ลูกพี่สั่งคืนนี้ดักฉุดนังสีนวลไปลงแขกที่ท้ายไร่ตาซ้อน พวกเอ็งจะไปก็รีบขึ้นรถตามมาเร็วเข้าโว๊ย”

เสียงเจ้าหมึกชายอัปลักษณ์ทั้งหน้าตาและจิตใจสมุนเอกของไอ้ศักด์นั่นเอง ขณะนั้นนกเดินลงจากรถพร้อมกับมานะที่เข้าไปซื้อของที่ระลึกในเมืองผ่านหน้ามันไปพอดี

“ไอ้กระเทยกับไอ้ยักษ์นี่รึเปล่าที่นายสั่ง “เฉือดมัน”ว่ะไอ้เปี๊ยก”

มันมองตามคนทั้งคู่ที่ลับหายเข้าหมู่บ้าน ก่อนหันมาถามไอ้เปี๊ยกคู่หูนรกร้ายพอกัน เมื่ออีกฝ่ายพยักหน้ามันจึงตะโกนสั่งสมุนเจ้าศักดิ์อีก2คนที่กำลังกดมือถือตามพรรคพวกชั่วร้ายมาก่อคดีข่มขืนในคืนนี้ให้เรียกคนเพิ่มอีกสัก5-6คน

คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่นกจะอยู่กับแม่ เพราะลางานมาเยี่ยมแม่ที่ป่วยได้แค่4วันเท่านั้น สีนวลเด็กสาวกำพร้าแม่ที่ทนอยู่กับแม่เลี้ยงและพ่อไม่ไหว เมื่อนกเสนอที่พักและเงินเดือนให้เพื่อแลกเปลี่ยนกับการที่เธอไม่ต้องเข้าไปทำงานที่กรุงเทพฯ แค่อยู่เป็นเพื่อนป้าอุ่นแม่ของนกเท่านั้น เงินเดือน3พันบาทกับการเป็นเพื่อนป้าอุ่น อีกทั้งทุกเดือนพี่นกยังมีข้าวของสวยงามจากกรุงเทพฯมาฝากอยู่บ่อยๆ สีนวลจึงเต็มใจที่สุด แม้ทุกครั้งที่กลับไปเยี่ยมพ่อกับน้องๆ แม่เลี้ยงจะด่ากระทบถึงนกผู้มีพระคุณก็ตาม แต่แม่เลี้ยงก็ไม่เคยปฎิเสธเงินที่เธอ
หยิบยื่นช่วยเหลือสักครั้งเดียว

“ไอ้นั่นมันเสียชาติเกิด เป็นชายไม่ชอบดันอยากเป็นกระเทย นี่แหละคนโบราณเขาเรียกคนบาป ชาตินี้เลยต้องมาใช้กรรม ใครอยู่ด้วยซวย..ิบหาย”

สีนวลมีการศึกษาไม่น้อยเธอจบมอ3 แล้วก็ไปเรียนตัดเสื้อผ้าในเมืองเธอคิดว่าอีกไม่นานจะเปิดร้านที่บ้านของนก ซึ่งเขาก็อนุญาตแล้ว สีนวลคิดว่าที่นกเป็นแบบนี้ไม่ใช่บาปกรรม แต่เป็นเพราะเกิดปฎิกริยาทางฮอร์โมนมากกว่า

ป้าอุ่นอยากได้ลูกสาว ในขณะที่ลุงเที่ยงพ่อของพี่นกอยากได้ลูกชายตอนตั้งท้องใจของป้าอุ่นจึงอาจคิดวุ่นวาย เด็กในท้องจึงแปรป่วนตาม แต่ไม่รู้จะถูกหรือไม่ แต่สีนวลอยากคิดเช่นนี้มากกว่าโทษเวรกรรมนี่นา เพราะพี่นกนะเป็นคนดีจริงๆ ดีกว่าไอ้พวกนักเลงศักดิ์ลูกกำนันเป็นพันเท่า

มานะชอบสีนวลและรักนกเหมือนน้อง เขาอยู่กับพ่อแม่แถวรัชดา เมื่อนกย้ายมาเช่าบ้านอยู่ค่ายมวยของพ่อ เขาถูกชะตากับนกมากแต่ไม่ใช่เชิงชู้สาวเหมือนพี่น้องที่พลัดพลาดหายจากกันไปนานมากกว่า นกมักมาปรึกษาเขาทั้งเรื่องแฟนและทางบ้าน

เมื่อเขารู้ว่านกถูกพวกอันธพาลแถวบ้านรังแกและรีดไถ่เงินทุกครั้งที่
กลับไปเยี่ยมแม่ เขาจึงรับอาสามาเป็นเพื่อนอยู่บ่อยครั้งจนเกิดรักเด็กสาวอย่างสีนวลเข้า แต่เป็นการรักแบบข้างเดียว คนรูปไม่หล่อแถมพ่อแม่ก็ไม่ร่ำรวยทำให้มานะไม่อยากทำให้สีนวลต้องมาตกระกำลำบากกับเขาอีกคน

สีนวลเอาข้าวที่กินเหลือลงมาให้เจ้าด่างหมาแสนรู้ที่ใต้ถุนบ้าน แต่ขณะที่ยืนมองหามันด้วยความสงสัย เงามืดจากชาย2คนทางด้านหลังตรงเข้ามาล็อกคอเธอพร้อมมีดเล่มยาว แล้วลากตัวไปตามสวนมืดๆด้านหลัง

“ถอดให้หมดอย่าสำออย ไม่งั้นพ่อแทงใส้ทะลุหมอไม่รับเย็บนะโว๊ย”

เสียงหื่นกระหายของไอ้หมึกทำให้สีนวลทั้งกลัวและเกลียดจนอยากหาไม้ทิ่มแทงดวงตามัน แต่จำต้องปลดเสื้อผ้าด้วยมืออันสั่นระริก

คืนนั้นคนแล้วคนเล่าที่ผลัดกันเข้ามาข่มขืนสีนวล ในใจสีนวลทั้งช้ำทั้งอาฆาตแค้นจนต้องสาปแช่งไปตลอดเวลาให้มันทั้งหมดกลายเป็น “ไอ้ด้วน”ในเร็ววันนี้ จวนรุ่งเสียง2เสียงแรกดังแว่วเข้ามาที่ท้ายสวน พี่นกกับเพื่อนชายตามหาสีนวลพบแล้ว เจ้าด่างมันเห่านำทางมา

“เฮ้ยไอ้กระเทยมา รีบเอาปืนข้าออกมาเร็วโว๊ย”

เสียงเจ้าศักดิ์สั่งลูกน้องเสียงร้อนรน เมื่อนกเข้ามาที่กระท่อมร้างขณะที่ก้มลงช่วยจัดเสื้อผ้าที่ขาดกระรุกระงริ่งของสีนวล พวกสัตว์นรกก็ตรงเข้ารุมทำร้ายมานะที่วิ่งตามเข้ามา เจ้าศักดิ์ยิงปืนอย่างชนิดไม่เสียดายกระสุนราวพ่อบังเกิดเกล้าเป็นผู้ผลิดเอง ถูกผิดไว้ว่ากันทีหลัง ชายที่ล้มลงหลายคนด้วยการยิงแบบมั่วๆเพราะความมืดสลัวของห้องและใจที่ตื่นตระหนก

“โอ๊ยยยยพี่ศักด์ โดนผมมมคร๊าบบบ”

กว่าเจ้าหน้าที่ตามมาช่วย ชายโฉดกลุ่มนั้นบาดเจ็บเกือบหมด แต่ที่น่าแปลกแต่จริง ไอ้ศักดิ์ยิงแม่นราวจับวาง ทุกคนนอกจากตัวมันกับมานะเพื่อนชายของนก...กลายเป็น “หมาด้วน”ขาดอวัยวะทำการข่มขืนสาวๆได้อีกต่อไป

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันเสาร์ ที่ 7 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 15 : 59 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com