Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> เพาะกังวล..จึงต้องหาคนรักงั้นรึ

เรื่อง :

เพราะกังวล

..จึงต้องหาคนรักงั้นรึ?

มนุษย์เป็นสัตว์โลกชนิดเดียวที่ต้องการความรัก ต้องการความสนใจ
ต้องการความเอาใจใส่ในตัวเองมากที่สุด นั่นคือความคิดของฉัน

แต่ทว่าใครบ้างไม่อยากได้“รักแท้”ของตัวเอง และไม่อยากรู้มันอยู่ที่ใด ใครคือคนในฝันของเรา ใครคือคนดีที่น่ารัก ใครคือคนที่จะอาทรเดือดร้อนใจ ยามเราเจ็บป่วยได้ไข้บ้างนะ

สายฝนที่โปรยปราย พายุที่พัดหมุน น้ำป่าที่ไหลบ่าท่วมเข้ามาใน
บ้านยามเราหลับใหล ฝนฟ้าคะนองฟ้าผ่าน่ากลัว ล้วนแต่สร้างความกังวลให้เราอยากหาที่พึ่ง แต่ใครนะใครกันที่จะช่วยแบ่งเบาความทุกข์ในทุกช่วงของชีวิตเราได้?

ทุกวันที่เราตื่นลืมตาขึ้นดูโลกอีกครั้ง เคยไหม เคยถามตัวเองบ้าง
หรือเปล่า วันนี้ในใจเรา “เพาะความทุกข์ความกังวล” เพิ่มขึ้นอีกหรือเปล่า


อย่าลืมนะ ความทุกข์ความกังวลทั้งหลายเราเป็นผู้รับรู้มันอย่าง
ลึกซึ้ง ดังนั้นต่อให้มีใครตั้งอกตั้งใจปลอบใจ ตั้งอกตั้งใจกอดเรา ตั้งอกตั้งใจนั่งฟังเพ้อรำพันจนหลับคาเก้าอี้ เขาก็ไม่รู้ถึงความทุกข์ในส่วนลึกๆของก้นบึ้งในใจเรา เงาความกลัวทั้งหลายยังฝังรากเกาะแน่นซ่อนอยู่ในหลุมลึกของใจอยู่เสมอ

แล้วลองมามองอีกแง่มุมหนึ่งบ้าง..ถ้าเราลืมตาตื่นขึ้นมา พร้อมกับ
คิดว่า “วันนี้ความกังวลของเรา..คือคำถามใหม่..ที่เราต้องหาคำตอบหรือไม่ละ?”

เรากลัว เราทุกข์ เรากังวลกับสิ่งไม่เคยเกิดขึ้น เหมือนเรากลัวความมืดแต่เมื่อเรารู้ว่า การหาแสงสว่างมา ความมืดก็ไม่น่ากลัวฉันใด ความกังวลความทุกข์ ความเหงาขาดคนเคียงข้างก็จะเลือนห่างหายไปเช่นเดียวกัน..จริงไหม?

ดังนั้นทุกครั้งที่เราเกิดความกังวล ลองมาใช้วิธีใหม่ดูดีไหม?

เขียนทุกสิ่งทุกอย่างที่เรากังวลออกมาเป็นตัวอักษร แล้วนั่งท่องจำความกลัวเหล่านั้นให้ขึ้นใจ พร้อมกับถามว่าเองว่า

“แค่นี้หรือ ที่เรากลัว เราจะยอมแพ้เพียงเพราะกลัวสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นเหล่านี้แน่ๆหรือ? แล้วตอนเราเพิ่งหัดคลานอยู่ละ..ทำไมเรากล้าคลานไป..ทั้งที่เราก็กลัว...แล้วเมื่อเราเดินทางไปสอบเข้าที่สถาบันต่างๆเพื่อเรียนต่อ..เพื่อขอทำงานละ?..เราไม่กลัวหรือ..ทำไมกล้าไป”

ถ้าเราแก้ปัญหาตรงนี้ได้แล้ว แม้คืนนี้เราจะเหงา แม้คืนนี้เราจะกลัวแม้วันนี้เรายังไม่มั่นใจมีใครรักเราจริงไหม? ถ้ามีคนให้เลือกทั้งใกล้และไกลละเราควรใช้วิธีเลือกแบบไหนดี? แม้อยู่ห่างไกลถึงหมื่นไมล์ เราก็ยังสามารถทักทายเขามิใช่รึ? บอกเล่าความกังวลให้เขารู้ด้วยเมล์ ด้วยการโทรคุย หรือแม้แต่การคุยความทุกข์ทางMSN เหมือนดังเช่นเราเขียนออกมาอ่านเองได้มิใช่หรือ

ดีกว่านำความกังวลกับความกลัวออกไปแสวงใครสักคนจาก
บาร์เหล้า หรือผับมืดๆ ในความมืดในความมอมเมาของเหล้าและควันบุหรี่ เราจะแน่ใจได้แน่หรือ ว่าเขาหวังดีเอาใจใส่ต่อเราได้จริง?

คนไกลในเมล์ ในMSN เขาทำอันตรายเราไม่ได้แน่ ถ้าเราไม่ออกไปพบเขา เราคุยกันได้มากมายล้วนดีๆ เพื่อคลายความกลัวในใจเราแม้จะรู้ว่าส่วนมากคนในเน็ทจะปั้นความดีใส่ตัวเองมากกว่าเปิดเผยความด่างของตัวเขาออกมาก็ตาม แต่ในช่วงที่เรากลัว เราทุกข์ เราคงต้องการรับแต่ความรู้สึกดีๆด้านเดียวมากกว่าเป็นแน่

อ่านเถิด..คุยเถิด..ทำเพื่อผ่อนคลายความกลัวกังวลกับสิ่งรอบตัว
ในชีวิตเราให้หายตระหนกก่อน แล้วค่อยหันกลับมาพิจารณาคนทุกคน บางครั้งความใกล้ไกล ก็ไม่ได้เป็นสิ่งตัดสินทุกคนดี หรือ เลว ใช่ไหม

เมื่อเรามีสติ มีความปรกติของอารมณ์แล้ว ถึงคนดีที่น่ารักจะอยู่
ไกลถึงหมื่นไมล์ หรืออยู่ใกล้แค่เปิดหน้าต่างก็พบหน้ากันก็ตาม เราคงทำข้อสอบนี้ได้ผ่านอีกแน่..ว่า..เขา..คือ..รักแท้ที่เราต้องการอยากได้มาช่วยคลายความกังวลหรือเขาจะเป็นคนที่จะเพาะความกลัวให้กับชีวิตเรามากยิ่งขึ้น

ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนหา ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนเพาะความกลัวทั้ง
หลายเพื่อหาคนรักสักคน เพราะบางครั้งการรีบร้อนหาขณะที่อารมณ์เราอยู่ในช่วงหดหู่หวาดกลัว สิ่งที่ได้มาอาจไม่ใช่คนรัก แต่เป็น “เพาะความกลัวกำลังสอง”ก็ได้ใครจะรู้?

โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันอาทิตย์ ที่ 15 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 21 : 13 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com