Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> นิทานโทรศัพท์76ท่านคือเรา

เรื่อง : นิทานโทรศัพท์76

ท่านคือเรา

เรามองโยคีอยู่นาน
1วัน...ผ่าน
2วัน...ผ่านผัน
3วัน...แล้วกันสิ
เขาไม่สนใจอะไรเลย นอกจากมองไปยังทุ่งกวีกานต์ และใบหน้าสาวน้อยฟู

ท่านทั้งหลาย อาจกำลังใช้มโนภาพ

ทุ่งกวีกานต์เป็นลานหมู่บ้านกลางหุบเขา มีอาศรม มีโรงเรือน มีโรงเรียน มีแปลงเกษตร
มีผู้คนหลากเผ่า...จริง ๆ....แม้แต่ชาวยุโรป กระทั่งนิโกรมิลักขะ
แต่ทุกรูปนามต่างพร้อมเพรียงหัวใจอาริยะ นั้นคือทุกวรรณะทำงานได้ทุกงานแม้งานล้างห้องน้ำ
...ท่านเคยล้างห้องน้ำไหมท่านผู้วิเศษทั้งหลาย...เจ้าชายสิททัตธะบำเพ็ญมากกว่านั้น
มากกว่านั้น มากกว่านั้น มากกว่านั้น
โอ ไม่ ไม่ นั้นนะ มากกว่าที่ท่านคิดหลายเท่า...
แล้วใครล่ะหาญกล้า ร้องท้าว่า
...จิตวิญญาณนิรันดร์ของคางคก = ...จิตวิญญาณนิรันดร์ของพระเจ้า
ทุกคนล้วนกล้าหาญ แต่ความกล้าหาญเปล่าประโยชน์ เพียงเพื่อตัวเอง
คางคกใกล้ตาย กล้าออกมาหาแมลงกิน บนลูกมะพร้าวแห้งงอกหน่อใบเขียว สีผิวแห้งบางจุดตกมันดำ ผิวขรุขระแห้ง

แต่เราไม่ยอมแม้แต่น้อย เราไม่ยอมให้ทหารของเราหลงทาง

เอาละ โยคีเมืองนั่งอยู่ที่สูง เขาอาจมีกล้องส่องทางไกล ส่องไปยัง ที่นั้น
ที่หมู่บ้าน อาศรม
แต่เราอยู่ใกล้ๆเขามาสามวัน โดยที่เขาไม่รู้ตัวแม้แต่น้อย...โอ้ นาร้าย นารายณ์
เราเก็บลูกสน “สามใบ” มาเป่าเสก
นะ โม
หนอ นะ ก่อน
ก่อน แล้ว จึงโอม
โอม นะจังงัง นะสะกิด สะกิดให้ ตื่นคิด
ตื่นคิด นะ จังงัง จังงัง อย่าลุ่มหลง
จังงังแล้วจงตื่น

“ใคร ใครวะ” เอาละสิ โยคีเมืองสะดุ้งตกใจ หันหาให้ควัก... คอไม้หันอากาษ กอ ควัก ควักเอกขวัก ควักโทควั่ก

เราอนุญาตให้เขาเห็นเรา
“โอ ครุ...
ครูสมดุล ท่านขึ้นมาต่ะมะไหร่?”โยคีเมืองเห็นเรา อุทานแล้วแทบกราบกรานเข้ามาหา
ม่านบังตา
ก็เรากับหุ้นส่วนดันหน้าเหมือนกัน
มหาฤาษี...ท่านทำอะไรสักอย่างสิ เขากำลังคิดว่าเราเป็นครูสมดุล...ครูเพี้ยน
มหาฤาษีกระซิบว่า
...ท่านคือเรา เราคือท่าน

เราอธิบาย
อธิบายให้ทหารของเราฟัง
ถ้าเขาพร้อม
OK
ให้เขาเข้าสมาธิชาน
เราตั้งจิตมั่นให้มหาฤาษี ปรากฏนิมิตเทศนา ในนั้น
...เข้าใจหรือยัง...
แหมทำไมมันโง่อย่างนี้ ควายทึก
แอะ คำพูดคุ้นที่เราเคยโดนมานี่ แล้วเราเอามาใช้กับเขา

...เออ ๆ เข้าใจหรือยัง...

แต่ครูเพี้ยนหุ้นส่วนนั้น ก็ทำสิ่งวิเศษได้มากมาย
งานสร้างค่ายลี้ภัยไม่ใช่เรื่องง่าย

เพราะที่จริงมันคือ ท่าอากาศยาน สำหรับ “วิมานะยาน”
แต่ละ แต่ละวิมาน อันหลากหลาย จะท่องไปทั่ว เพื่อแวะรับจิตวิญญาณ ณ ค่ายลี้ภัย
อันมีอยู่มากมายพอดูบนแผ่นดินโลก เล็กใหญ่...ไม่สำคัญ
สำคัญคำว่า...
ไม่ใช่แค่คำ
ใจด้วย.... %~~%%% เสียสละ

แล้วใคร...จะเลี้ยงดูปิศาจในใจเรา
...ปิศาจไม่เคยอิ่ม ...เลี้ยงดูไปเพื่ออะไร
มามา เจ้าปิศาจ มาปรากฏกาย
แข่งกะลายศักดิ์...สัก

เรือนกาย
ท่านสักลายปิศาจ
เรือนกาย
เราสักลายเทวะ

แล้วหัวใจสักรอยอะไร
เอ...หรือข้าจักสักลายมังกร

"สรุปละกาน หน้าท่านกะหน้าห้าส่วนหมะกันยางก่าแกะ"โยคีเมืองกะมุขตลกฝืดภาษาชาวเผ่านั้นๆ



โดย : นวพล ลีนิน
เมื่อเวลา : วันศุกร์ ที่ 20 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 9 : 39 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com