Baanjomyut.com ☰

ห้องสมุดบ้านจอมยุทธ

[ X ] ⇛ หน้าแรก ⇛ ความรู้ทั่วไป ⇛ ปรัชญา ⇛ ศาสนา ความเชื่อ ⇛ สังคมศาสตร์ ⇛ ขนบธรรมเนียม วัฒนธรรม ⇛ วิทยาศาสตร์ ⇛ เทคโนโลยี เกษตรศาสตร์ ⇛ ศิลปกรรม ⇛ ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ ⇛ วรรณกรรม สำนวน โวหาร ⇛ สุขภาพ อาหารและยา

ค้นหาข้อมูลจากบ้านจอมยุทธ คลิก!

วรรณกรรม สุภาษิต ข้อคิด คำคม สำนวน โวหาร งานเขียน

ห้องร้อยบุปผา

         หากสมองถูกอัดแน่นไปด้วยข้อมูลจากการอ่านและขยะทางความคิด บางสิ่งบางอย่าง ความทรงจำ ความรู้สึกดีๆ อาจจะกำลังละลายหายไป การเขียนถือเป็นการจัดระเบียงความคิด เก็บกวาดแต่งแต้มจินตนาการ ที่รกร้างกระจัดกระจายให้เป็นที่เป็นทาง : จอมยุทธ แห่งบ้านจอมยุทธ กล่าว

มุมนักเขียน

กรุงานเขียนเก่า 4

กรุงานเขียนเก่า 1
กรุงานเขียนเก่า 2
กรุงานเขียนเก่า 3
กรุงานเขียนเก่า 4
กรุงานเขียนเก่า 5


>> แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ(20)

เรื่อง :

แม้ตาย..ก็ไม่คลายรักเธอ

(20)

“มันคงซ่อนตัวอยู่ที่ท้ายรถนั่น ถ้าข้าเดาไม่ผิดอีกสองวันเป็นวันเพ็ญสีเลือดอีกหน พวกนั้นต้องทำพิธีหาคุณมลอีกแน่ เอ็งจับตาเฝ้าให้ดีละ”

ลุงพุตพูดกับเวฆมินพร้อมกับสั่งเตือนให้ระวังอย่าเข้าไปใกล้รถยนต์เก่าๆคันนั้น และต้องเฝ้าอยู่เหนือลมจึงจะพ้นจากจมูกคนพวกนั้นด้วย เมื่อสั่งงานแล้วคนใช้วัยชราแต่หน้าเด็กของมล ก็แกล้งเดินออกไปเรียกรถรับจ้างยังถนนอีกฝั่ง ซึ่งชายฉกรรจ์แปลกหน้านับสิบกำลังเดินไปมา

ลุงพุตไม่แน่ใจคนพวกนั้นเกี่ยวข้องกับผับรัศมีจันทร์และวาโยทรหรือเปล่ามีทางเดียวต้องล่อพวกนั้นให้ปรากฎตัวออกมาก่อน ค่อยหาทางสอบถามอีกที รถแท็กซี่พาลุงพุตไปส่งที่ถนนสายหนึ่งแถวบางนา-ตราด ชายชราจ่ายค่ารถ ก่อนเปิดประตูลงไปยืนมองซอยเล็กๆที่ข้างทางซอยหนึ่ง

หญ้าคาที่รกรุงรังจนปิดบังหนทางเดินบอกให้รู้ไม่มีคนผ่านเข้าออกนานแล้ว ลุงพุตเดินอย่างไม่รีบร้อนแต่ลอบมองด้วยหางตากับคนกลุ่มหนึ่งทางเบื้องหลัง ที่เดินห่างๆตามมา

ทางด้านหน้าเป็นพื้นที่กว้างมากแม้จะรกร้างอยู่ แต่คงมีการก่อสร้างอะไรสักอย่างในไม่ช้า ลุงพุตเดินผ่านไปข้ามถนนตรงเข้าไปที่อพาร์ทเม้นต์เปิดใหม่แห่งหนึ่ง เมื่อเดินเข้าใกล้ประตูด้านหน้าก็หยุดควักมือถือออกมา สักครู่เสียงปลายทางมีคนรับ บุรุษวัยชราก็กรอกเสียงลงไปที่มือถือ

“คิดว่าพวกนั้นคงลงมืออีกครั้งในวันเพ็ญนี้แน่ครับท่าน”

คนปลายทางคงบอกอะไรสักอย่าง ลุงพุตจึงหันไปมองรอบๆตัว ก่อนปิดมือถือเดินเข้าไปที่ห้องน้ำสาธารณะที่อยู่ไม่ห่างจากอพาร์ทเม้นต์ เข้าไปที่ห้องน้ำชายที่ว่างไร้ผู้คนในยามนั้น เมื่อเปิดประตูเข้าไปที่ห้องๆหนึ่งไม่นาน หน้าประตูห้องน้ำก็มีชายฉกรรจ์ 8-9ยืนเฝ้ารออยู่

หน้าต่างด้านขวามือของห้องน้ำที่เปิดกว้าง จู่ๆก็มีค้างคาวเผือกบินผ่านออกไป ชายหน้าเหี้ยมกลุ่มนั้นเมื่อยืนรอนานจึงเริ่มเอะใจ แต่กว่าจะพังประตูเข้าไป ห้องน้ำก็กลายเป็นว่างเปล่าปราศจากตัวของลุงพุตเสียแล้ว!!!

“นายครับ มันหนีรอดไปอีกแล้วครับ แต่มันมาที่ เอแอนด์วาย อพาร์ทเม้นต์ ผมคิดว่ารังมันคงอยู่แถวๆนี้แน่”

เมื่อปิดมือถือ อาทิตย์สมุนเบอร์หนึ่งของสืบพงศ์รัฐมนตรีการคลังที่โด่งดังในวงนักเที่ยวระดับไฮโซก็หันมาสั่งลูกน้องแยกเป็นสามกลุ่ม กระจายออกค้นหาลุงพุตอย่างรีบด่วน ไอ้ตุ๋ยนักเลงตามซอยที่ไต่เต้ามาเป็นผู้ช่วยของอาทิตย์ได้รับมอบหมายให้พาคู่หูอีกสองคน ย้อนกลับไปที่ซอยเปลี่ยวรกร้างด้วยหญ้าคาอีกครั้ง

มันจับท่อนเหล็กหนายาวเกือบ20นิ้ว ทิ่มแทงฟาดฟันไปตามหญ้าคารกๆยาวบังสายตา ปากก็พร่ำบ่นไปตามประสาคนปากเปราะอยู่ไม่สุข

“ห่าเอ้ย คนๆเดียวใช้คนเป็นสิบยังเสือกปล่อยมันเล็ดลอดไปได้”

แต่แล้วเมื่อเดินบ่นไปฟาดฟันหญ้าคาไปจนเกือบติดซอยเปลี่ยวมันก็เกิดหัวเสียขึ้นมาอีก ไอ้คู่หูสองตัวที่ด้านหลังทำไมไม่ตอบมันว่ะ เมื่อหันกลับมามองทางด้านหลัง ลมวูบหนึ่งผ่านมันไปอย่างรวดเร็วจนมองไม่เห็นเงาๆหนึ่งที่ลอยผ่านหัวไป กว่ามันจะรู้ว่าไม่ชอบมาพากลก็ต่อเมื่อเงานั้นโฉบเข้ากัดที่ต้นคอเสียแล้ว

“โอ๊ยยยยย...”

เจ็บราวตะปูทิ่มตำไอ้ตุ๋ยยืนตัวชาไปชั่วขณะ แต่แล้วตามันก็เกิด
ประกายยินดีเมื่อพบว่าคนที่ยืนที่เบื้องหน้ามันคือ นังหวาน สาวคนรักที่เพิ่งได้เสียกันหยกๆเหมือนเดือนที่แล้วนี่เอง

“พี่ตุ๋ย พี่มาทำอะไรที่นี่น่ะ”

นังหวานสาวคนรักถามไอ้ตุ๋ยขึ้นทันทีที่สบตากัน

“พี่มาทำงานกับนายจ๊ะหวาน”

“นายพี่เป็นใครกันจ๊ะ”

“นายพี่เขาเป็นมือขวาของท่านรัฐมนตรีสืบพงศ์เชียวนะจ๊”

ไอ้ตุ๋ยมันไม่รู้มันมองเห็นลุงพุตกลายเป็นคนรักไปเสียแล้ว ค้างคาว
เผือกที่กัดและปล่อยพิษใส่ตัวมัน ทำให้สมองมันเลอะเลือนเกิดภาพมายาชั่วขณะ เมื่อลุงพุตถามอะไรมันจึงบอกเล่าตามจริงทุกอย่างด้วยความรักใคร่ในสาวคนรัก

“คืนนี้นายพี่เขาสั่งให้ไปเผาตึกร้างแถวพุทธมณฑลด้วย พี่คงแวะไปหาหวานไม่ได้นะจ๊ะ”

ไอ้ตุ๋ยบอกงานสำคัญชิ้นสุดท้าย ก่อนเดินลับหายเข้าไปในซอยเล็กๆที่ข้างหน้า มันเดินเข้าไปเรื่อยๆ จนร่างของลุงพุตกลายเป็นค้างคาวบินหายไปบนท้องฟ้า เสียงสองเสียงจึงกู่ก้องไล่ตามหลังมา

“พี่ตุ๋ยยยย..หายไปไหนว่ะ”

เพื่อนคู่หูสองคนที่พลัดหลงทางเมื่อครู่นี้เอง


โดย : ยามี่จัง
เมื่อเวลา : วันจันทร์ ที่ 23 เม.ย. ปี 2007 [ เวลา 22 : 56 ]

         ร้อยบุปผาผลิบานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลกนี้ แล้วโรยราร่วงไป ความฝันของเด็กน้อยตกหล่นเกลื่อนกลาด งานเขียนมากมายถูกปฎิเสธจากระบบการตลาด จะด้วยอะไรก็ตามที นั่นย่อมไม่ได้หมายความว่ามันจะไร้คุณค่า หรือต่ำต้อยด้อยวาสนา และทีนี่...ก็มิใช่สุสานหรือร้างไร้ผู้คน


บ้านจอมยุทธ : สร้างเมื่อ สิงหาคม 2543 วิธีใช้: อ่านเพื่อประเทืองปัญญา | วัตถุประสงค์ | ติดต่อ : baanjomyut@yahoo.com